پيام بغداد

سيد محمد صادق خرازي

کد خبر: ۲۴۶۷۸۲

تاریخ: ۰۳ خرداد ۱۳۹۱ - ۱۰:۴۶

روزگار بی‌تاب چشم به تاریخ دوخته است؛ سوم خرداد، روز لبخند، شادی، پیروزی، اشک و محبت ایران است. خرمشهر و خرداد در تاریخ آمیخته شدند و مجاهدت سوم‌ خرداد را رقم زدند؛ سوم‌ خرداد، نماد همبستگی و وحدت مردم ایران و فتح‌الفتوح آزادی خرمشهر است.

خرم‌شهر، شهر خرم بر بستری از مجاهدت‌ها و خون، تبدیل به خرمشهر گشت و زندگی انسان در آن جاری شد و اینک در یک چنین روزی، نمایندگان ایران و شش کشور به نام ۱+۵ دوباره بر سر میز مذاکره می‌نشینند تا برای برون‌رفت پرونده هسته‌ای از بحران به راهکاری عادلانه دست یابند.

اینک نزدیک یک ‌دهه است که ایران با مقاومت و تلاش در پی مستقر کردن حقوق و دانش هسته‌ای خود بوده و این نشست دارای دو پیام جدی است؛ پیام برای غیرخودی‌ها و پیام برای خودی‌ها.

نشست بغداد حاوی پیام مهم برای غیرخودی‌هاست؛ برای غرب، برای آنانی که بیش از چند دهه خاطرات تلخی از رفتار‌ها و معیارهای دوگانه در خاطره و ذهن قاطبه مردم ایران باقی گذارده‌اند.

اردوگاه غرب نشان داده که خلاف ادعای انسانی، همواره در پی به دست آوردن بیشترین امتیازات سیاسی برای خود و هم‌پیمانان خود است.

تحریم، غیرانسانی‌ترین پدیده موجود مناسبات بین‌المللی است. با تحریم تاکنون هیچ قدرت و کشوری نتوانسته است امتیازات حداکثری به دست آورد. از این جهت می‌گویم تحریم ناعادلانه‌ترین بخش از مناسبات خصمانه جهان و سلط‍ه استکبار با ملت‌هاست که اوج و هدف اصلی آن، ملت‌ها و مردمان بی‌گناه این جهانند و مردم بزرگی که خون خود را برای استقرار جمهوری اسلامی ایران و استقلال آن و اثبات نظام سیاسی خود و چهارچوب‌ها و مبانی اصولی و بنیادین ملی ـ دینی خود عرضه کرده‌اند، از عهده آثار تلخ و غیرانسانی تحریم‌ها برخواهند آمد. ناشایست‌ترین واژه‌ها، تنبیه انگیزه‌های انسانی و اخلاقی ملت‌هاست.

استفاده ابزاری غرب در به‌کارگیری تحریم‌های گسترده هوشمند علیه ملت ایران افاقه نکرده و نتوانسته آن ایستادگی و پایداری و شکوه و عظمت برای پیشبرد دانش فنی و دستیابی تکنولوژیک مردم ایران به دانش هسته‌ای را متوقف کند. پیام نشست بغداد باید درک دقیق روحیه ملت ایران و صلابت و همبستگی و اتحاد برای مقاومت را داشته باشد.

پایان سخن از تحریم و تهدید و درک متقابل و فهم جدید در رسیدن به راه‌های مشترک درس خوبی برای رفتار طرف مقابل است. مقاومت بیش از یک دهه ملت ایران در رسیدن به جوانب گوناگون تکنولوژی و دانش هسته‌ای به‌ رغم همه محدودیت‌ها و نابرابری‌ها نیز حدیث همین استقلال است.

تحریم‌های بین‌المللی، تحریم‌های منطقه‌ای و تحریم‌های یک‌ و ‌دوجانبه همه ناشی از دو نکته اساسی است؛ نخست سوء‌برداشت از اهداف صلح‌آمیز ایران و دوم اشتباه محاسبه در رفتار و کلام و اهداف و استراتژی صلح‌آمیز و توسعه ایرانیان است. توصیه به نمایندگان کشورهای ۱+۵ این است که اهمیت تفاوت‌های فرهنگی و لزوم شناخت آن، آن هم در این برهه حساس، می‌تواند در برابر بدفهمی‌های تاریخی و کژاندیشی‌های پرهزینه گذشته، درس‌آموز باشد.

هر گونه رفتار غیرمنطقی می‌تواند منتج به مقابله با فرآیند تلخ و فاجعه‌باری باشد که جامعه جهانی را گرفتار کند. توجیه عقلی و حکمت ایرانی این است که به عمق نگاه ایرانی در توسعه اقتصادی و درس‌های تاریخی این ملت توجه شود. درک و شناخت تفاوت‌های فرهنگی در مفاهیم این جهان، همه ضرورت رفتار سیاسی و رفتار عقلانی شماست. غرور دروغین و تحقیرهای ناشایست ـ‌ که همواره شایسته رفتار خودتان بوده است ـ نباید پیام نادرستی را به ذهن مغشوش شما القا کند. اگر به دنبال راهکاری منطقی هستید، نگاه شما هم باید منطقی باشد. نباید با ابزار قدرت نگاهی متفاوت و دوگانه و پارادوکسیکال با پیشرفت‌های بشری یک ملت بزرگ داشته باشید.

جان کلام، میزان اهمیت موضوع و دسترسی به منطق یافتن راه‌کار و تبیین نقشه راه گفت‌وگوست. هر گونه انحراف و گستره آن به حواشی و زمینه‌های دیگر دارای مفهوم و مفاهیم دیگری برای ملت ایران خواهد بود. پیام بدفهمی‌های دیپلماتیک، شما را وارد جدال‌های دیگر می‌کند که پیامدهای ناگواری به همراه خواهد داشت. انتقال یک پیام با زبان تهدید و تحریم، فاقد دستیابی به موفقیت‌های عینی در مذاکرات حساس است.
سوءبرداشت‌های یک دهه و به‌کارگیری زبان تهدید و تند نتوانسته کارآمد و کارساز باشد. آنجا که شما تغییر رفتار نشان دادید و پایبند به آن بودید، منطق و گفت‌وگو، زمینه‌های مناسب و سازنده را خود به خود در برابرتان می‌گشاید.

مردم ایران نسبت به ادبیات و واژه‌های دنیای سلطه، واکنش‌های طبیعی و منطقی و در عین حال قاطعی نشان می‌دهند. اگر به دنبال راهکار هستید، رفتار شما باید تغییر کند و زبان تلخ و گزنده شما به زبان بحث و گفت‌وگو و منطق مبدل شود. رهبران ایران در پی مبادله کلامی نیستند، بلکه برای دست‌ یافتن به راهکاری عادلانه، همه ‌گونه تلاشی را تجربه کرده‌اند.

ما در منطقه‌ای زندگی می‌کنیم که زادگاه بحران‌ها، چالش‌ها و رویدادهای ناهنجار امروز جهان است. در صورتی که اراده دارید مشکلات و بحران‌های جهان را منطقی و واقع‌بینانه رصد و برای آن راهکاری عادلانه تجویز کنید، باید در برابر حقوق مسلم ایران و در برابر دستاورهای ملت ایران به ‌رغم ناباوری‌های خود منطقی متواضع باشید. شما با نمایندگان ملت بزرگی نشسته‌اید که این موقعیت و سطح قدرت و توانمندی امروز آنها نتیجه کوشش بیش از چند دهه آنان است. دشوار‌ترین چالش‌ها را از سر گذرانده و امروز اراده ملت ایران، تحقق آرزوهای تاریخی خود است.

پیشرفت، عدالت و توسعه همه‌جانبه کشور؛ باید از گذرگاه تاریخی و رویدادها و آلام دیگر ملت‌ها بگذرید. آن ‌وقت نسبت به بیم‌ها و تردید‌های این مردم نسبت به خودتان آگاهتر و هشیار‌تر خواهید بود. مذاکرات فرسایشی گامی سازنده برای حل و فصل مناسبات نیست.

وجود تحریم‌ها از واقعیت بی‌اعتمادی نخواهد کاست و زبان تهدید و فشار و زور، کرنش و پذیرش برایتان به بار نخواهد آورد. اگر قرار باشد مردم ایران، هزینه بدون مابه‌ازا بدهند، آماده هستند که خود را برای چالش‌های بزرگ‌تر آماده کنند. حتی برای خروج از معاهدات بی‌خاصیت بین‌المللی که ابزار زور دنیای استکبار است، لحظه‌ای درنگ نمی‌کند.

توصیه و تجربه اینجانب این است که به عنوان حسن‌نیت در پی شناخت فرهنگ گفت‌وگو با ایران باشید. به جای مذاکرات فرسایشی به پدیده دیگر مهم جهان در بحران امروز بنگرید که با ایران می‌توانید باز تعریف جدیدی از ترتیبات جدید امنیتی در منطقه داشته باشید. به جای تحریم، با روی گشاده به مناسبات اقتصادی و تکنولوژیک با ایران همراه شوید. مطمئن باشید جهان انفورماتیک با دنیایی از امکانات الکترونیک، هیچ راهی برای دانش‌پژوهان و علم‌خواهان و همه آنانی که در پی کسب دانش فنی هستند، نخواهد بست.

پیام مذاکرات بغداد این است که ایران در خاورمیانه، امروز بیش از گذشته تاریخی صاحب نفوذ و فکر معنوی است. جهان ایرانی امروز از بستر دریای مدیترانه تا جرگه هند تعریف می‌شود. دیگر رویکردهای مداخله‌گرانه در خاورمیانه جواب نمی‌دهد. به اقصی و آینده خاورمیانه، منطقی و با نگاهی واقع‌بینانه بنگرید. تحقق دمکراسی در خاورمیانه نه ‌تنها در تضاد با منافع ایران نیست، بلکه عین منافع ملت‌های منطقه است.

به جای فشارهای مضاعف، بی‌هدف، بی‌نتیجه به دنبال به رسمیت شناختن موقعیت ایران باشید. شناخت واقعی از ظرفیت‌ها اگر منطقی و عقلانی باشد، دستیابی به راه‌کار‌های آن از راه‌های دیگر مطمئن‌تر به ذهن و نظر می‌رسد. اما پیام بغداد به خودی‌ها این است که عظمت، مجاهدت و عمق همکاری ملت و دولت را به عنوان میراث ماندگار انقلاب قدردان و به تعهدات و اقوال خود پایبند باشید. پیوند مجاهدت مردم و صبر و شکیبایی ایشان با تلاش و صراحت و شفافیت شما عزیزان باید حقیقت پیوند یک جریان را در ذهن مخاطبان متبادر کند.

اینکه سرشت و سرنوشت یک واقعه تاریخی در مصاف کلام و قلم و زیرکی و زبدگی و ذهن فتانه شما رقم خورده است. شما سیاستمداران عرصه سیاست و قدرت نیستید، لطفا فراموش نکنید شما سربازان این ملت و نمایندگان این مردم و امین رهبری هستید و جهت‌گیری مسئولیت بزرگ شما اگر با خلوص ‌نیت همراه باشد که حتما هم هست، نفع و صلاح ملت را در بر خواهد داشت. شما فرستادگان ملت هستید و همه آحاد مردم، احزاب، گروه‌ها و‌‌ همان کسانی که دغدغه امام و رهبری را برای سرشت و سرنوشت این انقلاب و کشور در نظر می‌گیرند، حامی شما خواهند بود و پشتوانه و سرمایه به این عظمت قطعا به نصرت الهی پیوند خواهد خورد.

باید مطمئن بود آنانی که دلبسته قدرت و مقامند، کسانی نخواهند بود که پدیدآورنده تاریخ و پیروزی‌های آن باشند. همان‌ گونه که رفتار و عملکرد امام و رهبری نشان داده، تحقق هدف مقدم بر قدرت و منافع فردی است. بی‌گمان، ارتقای قدرت و موقعیت و توانمندی‌های ایران امروز از گذرگاه حساسیت‌های پرچالش جهان سیاست و نظام نابرابر بین‌المللی، مرهون عناصر بزرگی چون ایمان و اخلاص، صبر و مقاومت و تدبیر و هوش‌‌ همان کسانی است که سوم خرداد را آفریدند و بر شبستان تاریخ این سرزمین درخشان، درخشیدند.