وقتی بین آمار دولتی ها و مرکز آمار یک میلیون و 200 هزار تا اختلاف است!

بیکاری با اعداد ارقام ریشه کن نمی‌شود

همه به یاد داریم که محمود احمدی نژاد در صحبت های خود در فروردین ماه خبری "خوشحال‌کننده" از تایید قطعی یک میلیون و 600 هزار شغل جدید در سال 90 داد.اما جدیدترین آمار مرکز آمار ایران تنها از ایجاد 400 هزار شغل جدید خبر می دهد و کسی خبر نداد یک ملیون و هزار 200 شغل باقی مانده چه می شود؟

کد خبر: ۲۴۴۶۰۹

تاریخ: ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۱ - ۰۹:۴۵

اشتغال همیشه یکی از بزرگترین دغدغه های جوانان و خانواده ها است ،موضوعی مهم و حیاتی که در اگرچه گره در زندگی افراد و جامعه ما دارد اما جز وعده و عید از سوی مسئولان در رفع آن حرکت دیگری نمی بینیم.

اگرچه شاید احمدی نژاد در صحبت های فروردین ماه سال جاری در جمع مردم بندرعباس خبر از تحقق ایجاد قطعی یک میلیون و 600 هزار شغل جدید در سال 90 داد و این آمار را خوشحال‌کننده دانست اما این خوشحالی هیچ گاه بر روی لبان مردم جامعه ننشست.

بررسی وضعیت نرخ بیکاری شهرها و روستاهای کشور در 15 سال گذشته نشان می دهد که همواره جمعیت بیشتر بیکاران در شهرها متمرکز شده اند.عدم ایجاد زیرساخت های لازم در روستاها و همچنین ادامه گرایش مردم به ویژه جوانان متقاضی کار در شهرها باعث شده است تا همواره وضعیت بیکاری در شهرها بدتر از روستاها باشد که بخش قابل توجهی از این موضوع مربوط به خالی شدن روستاها از جوانان جویای کار و شهرنشینی آنان است.

روند گسترش شهرها در 15 سال گذشته همواره رو به افزایش بوده است و حتی نرخ بیکاری در شهرها طی سال های گذشته دوباره بالا رفته است. طبق آمارهای موجود نرخ بیکاری در شهرها طی سال 88 معادل 13.5 درصد، سال 89 به میزان 15.3 درصد و سال گذشته نیز 13.7 درصد بوده است.

در عين حال با وجود ادعاي دولت در خصوص ريشه‌كن كردن بيكاري و وعده‌ ايجاد 2 ميليون و 500 هزار نفر شغل جديد آمار بانك مركزي از فقدان حتي يك فرصت شغلي براي 22.4 درصد از خانوارها حكايت دارد.

بر اساس گزارش بانک مرکزی ، در سال 89 در ایران 22.5 درصد خانوارها «بدون فرد شاغل»، 55.4 درصد دارای «یک نفر شاغل»، 17.2 درصد دارای «دونفر شاغل» و 4.9 درصد دارای «سه نفر شاغل و بیشتر» بوده‌اند.

نتایج بررسی‌های بانک مرکزی از وضعیت اشتغال در کشور در سال 89 گویای آن است که در بین افراد شش ساله و بیشتر خانوارها، 30.5 درصد «شاغل»، 4.0 درصد «بیکار»، 9.7 درصد « با درآمد بدون کار»، 24.3 درصد «محصل»، 26.5 درصد «خانه‌دار» و 5.0 درصد متعلق به سایر گروه‌ها بوده‌اند.

طبق یافته‌های فوق سهم افراد محصل و افرادی که در سایر گروه‌ها طبقه‌بندی شده‌اند در مقایسه با سال قبل کاهش و سهم افراد شاغل، بیکار، با درآمد بدون کار و خانه‌دار افزایش داشته است.

شکور اکبرنژاد عضو کمیسیون اقتصادی مجلس در گفتگو با خبرنگار شفاف در این خصوص گفت:آنچه در تحقیقات میدانی و یک پرس و جوی ساده از کارنخانجات و کارگاه های تولیدی به دست می آیدف افزایش نرخ بیکاری  است.

نماینده مردم تبریز در ادامه با کنایه بر ایجاد شبه بر همین 400 هزار شغل ایجاد شده ادامه می دهد:در آمار ارائه شده از سوی دولت قرار دادهای 3 ماهه شغل به حساب می آید در صورتی که این قرارداد ها به هیچ وجه جز آمار به حساب نمی آیند چرا که اصلا شغل محسوب نمی شوند.ما همه در طی 8 ساله اخیر می دانیم دیگر قول ها و وعده های احمدی نژاد چگونه است و نمی توان روی آن حساب کرد.

در نهایت انچه به نظر می رسد نبود تلاش و فعالیت های بنیادین برای حل چنین مشکل بزرگ و اساسی است که قشر وسیعی از جامعه ما را مبتلا کرده است و حل ان نیاز به کار کارشناسی شده دارد نه اعلام آمار و ارقامی که صحت و سقم آن را کسی نمی داند؟