درباره اعتصاب بازیکنان تیم استقلال:

وقتی مدیریت بیش از ظرفیت باشگاه پول خرج می‌کند!

در آغاز لیگ فوتبال ایران، استقلال تیمی بود که نام‌هایی میلیاردی را جذب کرد، به گونه‌ای که این تیم به کهکشانی‌ها معروف شد؛ اما اینک کهکشانی‌ها در اعتصابند. براستی چرا این گونه شد؟!

کد خبر: ۲۴۴۳۷۱

تاریخ: ۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۱ - ۱۱:۴۷

ما كه نفهميديم در اين باشگاه «فرهنگى» ورزشى استقلال چه خبر است. گمان مى‌كرديم رقيب سرخشان كه در اجراى شادى گل تخطى كرده، منفورترين تيم از لحاظ اخلاقى است، ولی فهميديم كه آبى‌هاى مغرور پايتخت هم دست كمى از آنها ندارند.

به گزارش «تابناک»، روز گذشته بازیکنان این تیم در واکنش به دست نیافتن به خواسته‌هایشان، تمرینات این تیم را نیمه کاره رها کردند؛ تیمی که باید خود را برای یک بازی مهم بین‌المللی با تیم ازبکستانی آماده کند و بازی که سرنوشت استقلال برای صعود یا سقوط را مشخص خواهد کرد.

حال باید پرسید، چرا بازیکنان استقلال در چنین شرایط حساسی، تمرین تیم خود را نیمه کاره رها می‌کنند؟ آیا آنان مسئولیت پذیر نیستند و یا وعده‌های عمل نشده مدیران باشگاه آنان را از این تیم دلزده کرده است؟!

بنا بر این گزارش، استقلال از جمله تیم‌هایی است که در آغاز هر فصل لیگ برتر، سر و صداهای بسیاری برای جذب بازیکن به راه می‌اندازد و امسال نیز این تیم ستارگان زیادی را جذب کرد؛ ستارگانی که بیشترشان دستمزد‌هایی کلان را از این باشگاه می‌گرفتند. مدیر عامل این باشگاه نیز همواره جذب چنین بازیکنانی را موفقیت خویش می‌دانست؛ اما آیا موفقیت تنها بستن قرارداد است و یا تأمین مالی باشگاه و بازیکنان؟

عدم تأمین مالی و پرداخت نکردن مطالبات بازیکنان این تیم، نشان می‌دهد که مدیریت این باشگاه با سهل انگاری فقط برای تبلیغ رسانه‌ای، قرارداد‌هایی را بسته که اکنون نمی‌تواند آنها را پاسخ دهد و نتیجه هم همین می‌شود که در شرایطی حساس و در آستانه یک بازی بین‌المللی، استقلال که با سرمایه دولت اداره می‌شود و تیمی دولتی است، اعتصاب کرده است!

بی‌گمان، بازیکن هر چه قدر هم که پولدار باشد، در پایان و بنا به قراردادی که بسته است، حقوق خود را می‌خواهد. اگر خواسته آنان زیاد است و خارج از توانایی پرداخت باشگاه، اکنون این مدیریت باشگاه است که باید پاسخگو باشد. اکنون به جای اینکه مدیریت باشگاه به دلیل بستن قراردادهایی که توان پرداخت آن نیست، زیر سؤال برود، انگشت اتهام را به سوی بازیکنان گرفته‌اند!

راستی این چه رسمی است که همیشه آن کسی که تریبون ندارد، باید قربانی ندانم کاری مدیریتی شود و مدیران به یاری رسانه‌های خود، همواره در بزنگاه‌های گوناگون خود را می‌رهانند؟