فردا مرحله دوم انتخابات مجلس برگزار می‌‌شود:

سخنی با «بیست و پنج نفر» از این «پنجاه نفر»

انتظار از مجلس آینده این است که تصمیمات کشوری را دو سه نفره و بنا بر قول شرف نگیرند و اگر چنین کردند، شهامت عذرخواهی داشته باشند. انتظار این است که پیش از طرح سؤال از رئیس جمهور، آیین‌نامه داخلی مجلس را بخوانند تا آنچه در روز سؤال از رئیس جمهور بر سرشان آمد، دیگر تکرار نشود و...

کد خبر: ۲۴۲۱۸۷

تاریخ: ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۱ - ۱۷:۳۷

فردا  همزمان با آغاز دور دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی در کشور، مرحله دوم این انتخابات در تهران نیز برگزار خواهد شد و بیست و پنج نفر دیگر حوزه انتخابیه تهران هم برگزیده و به پنج نفر پیشین افزوده خواهند شد تا با تکمیل فهرست سی نفره تهران و با نهایی شدن انتخابات شهرهای دیگر، نمایندگان مجلس نهم هم کاملا مشخص شوند.

به گزارش «تابناک»، چه بپذیریم و چه نپذیریم، نمایندگان برگزیده تهران در مجلس شورای اسلامی، نقش هدایت کننده مجلس و تصمیمات سرنوشت‌ساز آن را بر عهده خواهند گرفت؛ بنابراین، از هم اکنون باید از آنان خواست که دست‌کم مجلس آینده را ـ که نماد مردمسالاری دینی کشور است ـ به سبک مجلس هشتم سازماندهی نکنند و دست‌کم طرحی نو دراندازند.

* این انتظار افکار عمومی است که تصمیمات سرنوشت‌ساز کشوری را بر پایه قول شرف نگیرند.

* این انتظار هست که وقتی قول شرف گرفتند و پس از یک ماه ـ که با افکار عمومی بازی کردند‌ ـ در صورت تحقق نیافتن هدف، به سادگی از مردم عذرخواهی کنند.
انتظار این است که اگر دولت لایحه بودجه را دیر به مجلس ارائه داد، آنان هم بر دیرکرد آن نیفزایند.

* انتظار این است که بتوانند از تعطیلات نوروزی و مرسوم خود برای یک بار هم که شده، به نفع ملت و به نام سعادت ملت ایران چشم پوشی کنند و سرانجام کشور را بودجه دار کنند، چرا که این از مصائب روزگار است که بودجه امسال، هنوز تصویب نشده و تازه پس از دور دوم انتخابات و در فرصتی ده روزه تا پایان مجلس هشتم، بودجه بناگاه و ناپلئونی تصویب شود.

* انتظار این است که قانون را برای استفاده حداکثری و بهره بردن همه نمایندگان ننویسند؛ مانند آنچه درباره شرایط کاندیداتوری مجلس نوشتند و برای اینکه همه اعضای مجلس کنونی بتوانند چندین بار آن را تغییر دهند.

* انتظار این است که پیش از طرح سؤال از رئیس جمهور، آیین نامه داخلی مجلس را بخوانند تا آنچه در روز سؤال از رئیس‌جمهور بر سرشان آمد، دیگر تکرار نشود.

* انتظار این است که اگر بناست کلیات بودجه را تصویب کنند، از همان آغاز این کار را انجام دهند و رأی خود را زیر سؤال نبرند؛ این که صبح مسأله‌ای را رد و بعد از ظهر تصویب کنند.

* انتظار این است که مجلس، واقعا مجلس باشد و دولت نیز دولت برای تمایلات شخصی سیاسی، مصالح کشور را قربانی نکنند.

* انتظار این است که پیش از رأی دادن به یک طرح و لایحه، دست‌کم آن را بخوانند و بدانند چه را امضا بکنند و در آینده، طرح‌هایی را که نمایندگان متعدد تکراری آن را امضا کرده‌اند، نبینیم.

* انتظار این است که منتظر لوایح دولت نمانند و خود طرح‌های مورد نیاز کشور را تصویب کنند و این گونه نباشد که مثلا کمیسیون فرهنگی مجلس با همه ادعا در چهار سال کمتر از انگشتان یک دست طرح در مجلس مطرح کرده باشد.

* این انتظار هست که وقتی دو وزارتخانه را ادغام می‌کنند، کامل قانون را بنویسند تا در روز سؤال از رئیس‌جمهور شیوه قانون نوشتنشان زیر سؤال نرود.

* انتظار این است که در تخصیص منابع دقت کنند و بودجه یک وزارت تازه راه‌اندازی شده مانند وزارت ورزش را به یک درآمد نامشخص در آینده موکول نکنند.

* انتظار هست که... .