حاشیه ساز وطنی!

روز گذشته همه پرسپولیسی بودند، به جز؟!

فرهاد مجیدی در دقیقه 74 با صحنه‌سازی در محوطه جریمه پرسپولیس، کارت زرد دوم را گرفت و اخراج شد و به دنبال آن، پیراهنش را درآورد؛ پیراهن آبی که به تنش بود، بوسید و با نشان دادن عدد چهار به پرسپولیسی‌ها ( چهار گلی که زده بود) از زمین بیرون رفت و بازی با تیم عربی را به حاشیه برد. راستی چرا فرهاد در تهران با هواي دوحه نفس مي‌كشد و در دوحه ياد خاطرات تهرانش مي‌افتد؟

کد خبر: ۲۳۹۰۱۸

تاریخ: ۳۰ فروردين ۱۳۹۱ - ۱۴:۴۱

در روزی که تمام ایران، هوادار نماینده ایران در مقابل تیم عربی بودند، رفتار تلخ فرهاد، کام شیرین بینندگان را تلخ کرد. هنگامی یک بازی باشگاهی آسیایی روی می‌دهد، همه رنگ و نام‌ها در نام بزرگ ایران غرق می‌شود و همه تعصبات تیمی پشت نقاب سرزمین ایران ناپدید می‌شوند.

به گزارش «تابناک»، دیروز شاهد بازی تیم پرسپولیس از ایران و الغرافه از قطر بودیم و حضور بیش از 96 هزار بیننده، خود نشانی بر این امر بود.

بنا بر این گزارش، در میان تماشاگران هواداران بیشتر تیم‌ها بودند، ولی دیروز رنگ مطرح نبود، بلکه حضور یکی از تیم‌های کشور به عنوان نماینده در مقابل تیم کشور دیگر مهم بود و حتی دکتر محسن رضایی، دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام هم به آزادی رفت و این حضور به ویژه با ادعای پوچ و واهی شیخ نشینان اماراتی درباره جزایر ایرانی و موضع‌گیری کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس در قبال جزایر سه گانه ایرانی، پررنگ‌تر شده بود.

اما متأسفانه، رویدادی که دور از انتظار بود، رخ داد. فرهاد مجیدی بازیکن اسبق تیم استقلال و بازیکن کنونی الغرافه به دلیل تمارض فاحش از داور ازبکستانی کارت قرمز دریافت کرد و چه نیک آن که داور خارجی جریان بازی را داوری می‌کرد. در غیر این صورت حتما اعتراض‌های مجیدی و سخنان گزارشگر ورزشی ادامه دار می‌شد.

جالب‌تر آنکه هنگامی مجیدی بازیکن زرد پوش الغرافه از مستطیل سبز خارج می‌شد، لباس الغرافه را از تن در آورد و با لباس آبی رنگ خارج شد و هنگامی که با اعتراض تماشاگران روبه‌رو شد، بوسه‌ای به لباس آبی رنگش زد و به رختکن رفت.

شکی نیست که تیم استقلال، یکی از تیم‌ها پرهوادار و خوب کشور است و حتی همین تماشاگران و ورزش دوستان، وقتی خبر بی‌حرمتی اماراتی‌ها را در هنگام ورود تیم استقلال و سرگردانی این تیم در فرودگاه امارات شنیدن به شدت ناراحت شدند، چرا که دیگر رنگ مطرح نبود، فوتبال به حاشیه رانده شده و ایرانی بودن ارزش به شمار می‌آمد؛ از آنجا که حتی تیم‌های ملی کشور‌های عربی پس از شادی مقابل ایران، پرچم همدیگر را به عنوان شادی دور ورزشگاه می‌گردانند.

خوب است کمی هم بازیکنان ملی پوش جدید و سابق در بازی‌های بین‌المللی به فکر عرق ملی و تعصب خود باشند، چراکه در بازی‌های باشگاهی، دیگر رنگ پیراهن و نام باشگاه مهم نیست. اینجا نام ایران است که می‌درخشد. البته این مسائل تنها به بازیکنان مربوط نمی‌شود.

گزارشگر‌های ورزشی عرب، آنچنان آب و تابی به خرج می دهند که تیمشان را در حد بهترین تیم دنیا به اوج می‌برند؛ اما دیروز دیدیم، گزارشگر ورزشی داخلی، متن و حاشیه بازی را به کارشناسان و برنامه‌های دیگر وامی‌گذارد! در حالی که در بازیهای داخلی آقای میرزایی صراحتا کارشناسی می کند ؟ و اسباب ناراحتی بیننده ایرانی و پرتعصب را که تماشاگر یک بازی حساس آسیایی است، موجب می‌شود.