تلويزيون، هروله بين چندصدايي و تك‌صدايي

مجري اين برنامه، خيلي راحت‌تر و روان‌تر از پنج تا ده سال پيش كه انسداد رسانه‌اي بيشتر بود، با من و شماي ايراني ارتباط برقرار مي‌كند. حتي با آن چشمك كاملا طبيعي‌اش به آن همكار پشت صحنه‌اي در آخرين ثانيه پيش از تيتراژ، موجب تداوم ارتباط مي‌شود.

کد خبر: ۲۳۸۵

تاریخ: ۱۰ آذر ۱۳۸۶ - ۰۹:۴۴

اگر به اقتضاي سال‌هاي جنگ تحميلي و حتي در دوره‌هاي سازندگي و اصلاحات، رفتار و رويكرد رسانه ملي را در دو وجه فرم و مضمون تنها در برنامه‌هاي بامدادي شبكه‌هاي تلويزيوني، «كم‌تحول» بينگاريم، انصافا مي‌توان در دوره اخير (همين يكي، دو ساله)، «مردم ايران سلام» را نوعي تحول و سرآمد همه برنامه‌هاي صبحگاهي شبكه‌هاي گوناگون دانست... .

همين برنامه صبحگاهي «مردم ايران سلام» شبكه دوي سيما. ما از اين برنامه تعريف مي‌كنيم، ولي همين برنامه مطمئنا مي‌تواند «پرظرفيت‌تر» از آنچه هست، باشد و هيچ رويداد ناخوشايند ملي رخ نخواهد نمود، مگر آن‌كه موجب باور مخاطب نسبت به رسانه مي‌شود، اما چه توان كرد كه فعلا با همه اصلاحات و بازسازي و توسعه، «سقف» تا همين جاست و از بس كه نيست، ما (مخاطبان ايراني) صبح‌ها با همين «مردم ايران سلام» راحت‌تريم!...

اين دوست «سينماخوانده» و همكار خوبم، محمدرضا شهيدي‌فر به عنوان تهيه‌كننده و مجري اين برنامه، در انتقال پيام با كمك گرفتن از همه اندوخته‌هاي «فرم‌سازي»، خيلي راحت‌تر و روان‌تر از پنج تا ده سال پيش كه انسداد رسانه‌اي بيشتر بود، با من و شماي مخاطب ايراني ارتباط برقرار مي‌كند. او با Body Language خود، در پي معناي مصنوعي آن نيست. حتي با آن چشمك كاملا طبيعي‌اش به آن همكار پشت صحنه‌اي در آخرين ثانيه پيش از تيتراژ روز هفتم آذر 86، موجب تداوم ارتباط مي‌شود؛ همان‌گونه كه ديروز به گونه‌اي ديگر بود و احتمالا فردا ممكن است كمترين حركت اضافه نكند... .

متن كامل را در ستون «يادداشت» بخوانيد.