انتخاب «علی منصور» با کدام کارنامه موفق؟!

حمیدرضاعرب

کد خبر: ۲۳۷۸۸۹

تاریخ: ۰۱ ارديبهشت ۱۳۹۱ - ۱۱:۴۱

انگار حذف ناباورانه تیم امید ایران از رقابت های مقدماتی المپیک که حاصل سهل انگاری همین علیرضا منصوریان و یارانش بود هیچ تاثیری درنحوه انتخاب سرمربی تیم امید ایفا نکرده که امروز بار دیگر علی منصور را سرمربی تیم امید می بینیم! با کدام کارنامه درخشان و با کدام رزومه امروز می توان از انتخاب دوباره علیرضا منصوریان دفاع کرد؟!

به خاطر فاجعه ای که در بازی با عراق به بار آمد؟ به دلیل اشتباهی که سرپرست تیم امید ، اصغر حاجیلو، به فرماندهی علی منصور مرتکب شد؟! تصور کنید چنین اتفاقی در ژاپن رخ می داد؛ آنگاه مدیران فوتبالی این کشور چه تصمیمی می گرفتند؟ اکنون هم علی کفاشیان به خاطر ائتلاف رسانه ای بر مسند کار باقی است و در کمال ناباوری می بینیم که پروژه بازگشت به عقب نیز تکمیل شده و علیرضا منصوریان نیز بار دیگر حکم گرفته است. چرا فدراسیون فوتبال روی علی منصور تاکید دارد؟ ماجرا چیست؟ آیا باید باور داشت که ارتباط های پشت پرده ای برخی مسؤولان ساختمان مشکی رنگ سئول با علی منصور دلیل اصلی این انتخاب بوده است؟ به کارنامه منصوریان نگاه کنید. اساسا آیا کارنامه ای هست که بتوان به آن نگاه کرد؟

علی رضا منصوریان در یک بازه کوتاه مدت سرمربی پاس همدان بود که به دلیل نتایج بسیار ضعیف برکنار شد. پس از آن هیچ مدیری جز علی کفاشیان به منصوریان اعتماد نکرد. درواقع نمی شد هم اعتماد کرد چرا که نتایج ضعیف پاس همدان که در نهایت منتج به سقوط این تیم شد گویای همه واقعیت ها بود. علیرضا منصوریان فاقد تجربه و علم کافی برای مربیگری در لیگ برتر بود در حالی که مسؤولان فدراسیون فوتبال او را به عنوان سرمربی تیم امید ایران برگزیدند. نتیجه آن انتخاب، همان شد که دیدیم اما درکمال تعجب بار دیگر منصوریان بر مسند کار می نشیند تا باور کنیم دست های پشت پرده نقش اصلی را در انتخاب ها ایفا می کنند.

اوج فاجعه آن جا است که منابع موثق و نزدیک به فدراسیون فوتبال مدعی هستند که کارلوس کی روش چندی پیش با کریم باقری تماس می گیرد و از او بابت نیامدن به فدراسیون گله می کند. در این تماس کی روش به کریم باقری می گوید :" مگر من نگفتم به فدراسیون فوتبال بیایی و در خصوص تیم امید با هم حرف بزنیم." و کریم در پاسخ می گوید:" هیچ کس با من تماس نگرفته است." در فدراسیون فوتبال چه خبر است؟! مگر قرار نبود سرمربی تیم امید ایران بر اساس نظر کارلوس کی روش انتخاب بشود؟ آیا کی روش اعتقادی به علیرضا منصوریان دارد؟ اگر قرار است سکان هدایت تیم امید به مربیان تازه کار و بی تجربه سپرده بشود چرا نباید این شانس را به کریم باقری داد که از نظر وجهه عمومی نیز در جایگاه مطلوب تری نسبت به علی منصور برخوردار است.

البته شاید خود کریم هم گزینه مناسبی نباشد اما این که در فدراسیون فوتبال دست های پشت پرده ساز خود را می زند از همه چیز مهم تر است. فوتبال ما بار دیگر در رده امید راه خود را گم کرده است. چرا هدایت تیم امید در حالی که تیم ملی کشورمان با دستان مربی بزرگی همچون کی روش هدایت می شود به دست یک مربی بزرگ سپرده نمی شود؟ حال اگر قرار است با گزینه های داخلی کار کنیم چرا از مربیان موفق استفاده نمی کنیم؟ آیا مردانی مانند ابراهیم زاده، جلالی یا حتی ذوالفقار نسب نمی توانند گزینه بهتری باشند؟