قطع درختان کهنسال در مرکز اسناد انقلاب

روابط عمومی مرکز اسناد انقلاب اسلامی تایید کرده که این مرکز تعدادی از درختان ۵۰ ساله محوطه‌اش را قطع کرده تا «کتابخانه، آمفی‌تئاتر، پارکینگ و دو سه مغازه» احداث کند.

کد خبر: ۲۳۶۱۵۳

تاریخ: ۱۷ فروردين ۱۳۹۱ - ۱۱:۵۲

مرکز اسناد انقلاب اسلامی ایران تعدادی از درختان 50 ساله محوطه این مرکز را قطع کرده است.

مدیر روابط عمومی این مرکز در گفت‌وگو با قانون این خبر را تایید کرده و علت قطع درختان را احداث ساختمانی تازه در محوطه مرکز اسناد اعلام کرده است.

محسن سعیدی بدون این که تعداد دقیق درخت‌های قطع شده را اعلام کند، تاکید کرده که تعدادی از درختان را جا به جا کرده و در همان محوطه کاشته‌اند اما تعدادی دیگر از درختان که امکان جابه‌جایی‌شان نبود بریده شد.

به گفته وی ساختمان تازه کاربری مجتمع تجاری نخواهد داشت و قرار است در آن کتابخانه تخصصی تاریخ انقلاب اسلامی و چند آمفی‌تئاتر چندمنظوره برای برگزاری همایش‌ها ساخته شود.

سعیدی همچنین با رد ساخت مرکز تجاری در مجموعه از احتمال احداث «دو سه مغازه» در زیر ساختمان کتابخانه خبر داده که به گفته وی احتمالا به عنوان کتابفروشی مرکز اسناد فعالیت خواهند کرد.

بر اساس قانون مصوب سال 1388 قطع هر نوع درخت در حریم شهرها بدون اجازه شهرداری ممنوع است و متخلفان علاوه بر جبران خسارت وارده به جزای نقدی و حبس تعزیری محکوم خواهند شد.

بر اساس همین قانون مالکینی که شهرداری به آنها مجوز قطع درختان را بدهد نیز مکلفند دو برابر محیط بن درختان قطع شده در همان محل و یا هر محلی که شهرداری تعیین کند درخت با محیط بن حداقل 10 سانتی‌متر غرس نمایند با این حال مدیر روابط عمومی مرکز اسناد با تاکید بر این که «این مرکز، فرهنگی است» به خبرنگار قانون گفته در این مورد چنین مسائلی از جانب شهرداری مطرح نبوده و شهرداری «مساعدت‌هایی در این مورد» انجام داده است.

وی همچنین با رد خبر توافق مرکز اسناد با شهرداری برای احداث پارکینگ طبقاتی، گفته شهرداری احداث هر ساختمانی را مشروط به تامین پارکینگ مورد نیازش می‌داند که در مورد ساختمان کتابخانه مرکز اسناد هم همین شرط تامین پارکینگ برای جواز احداث ساختمان مطرح بوده است.

ساختمان اصلی مرکز اسناد انقلاب اسلامى، عمـارت مرمـرینی است که پیش از انقلاب اسلامی در اختیار امیرهوشنگ دولو قاجار بوده است. محوطه سرسبز این ساختمان باغی از درختان چهل و پنجاه ساله است که آب یک قنات قدیمى آن را سیراب می‌کند.