واقعا درد استقلال مظلومی است؟

کد خبر: ۲۳۶۱۳۲

تاریخ: ۱۷ فروردين ۱۳۹۱ - ۱۰:۵۱

استقلال به بحران رسیده . بحرانی روحی که ناشی از استرسی است که به جان مربی اش افتاده.

می شود پرویز مظلومی را فرستاد خانه. می توان او را همین حالا تمام شده دانست و تیم را سپرد به مربی دیگری. که این اولین بار نیست و استقلال بارها چنین شرایطی را تجربه کرده است. سالهای سال قبل ، علی فتح الله زاده بود و ناصر حجازی و تیمی که به فینال لیگ آسیایی رسید. تیمی که پر بود از ستاره های رنگارنگ که می خواستند سومین ستاره را بر پیراهن استقلال بنشانند اما در آزادی باختند و اشک را به ۱۲۰ هزار نفر هدیه دادند!

به گزارش خبرآنلاين، دو سال بعد از آن وقتی حجازی از استقلال رفت و تیم دو سالی طول کید تا شوک آن باخت را از سر خارج کند ف استقلال در روز آخر لیگ برتر دوره اول جام را دو دستی هدیه داد به پرسپولیس و قصه این بود که صندلی سرمربی تیم لرزان شده بود چون علی فتح الله زاده می خواست رولند کخ را به همراه امیر قلعه نویی که ۳۵ روز در دوره مربیگری بایرلورکوزن نت برداری کرده بود را برای تیمش بیاورد.

استقلال با صمد مرفاوی از ۶ بازی برای قهرمانی ۶ امتیاز می خواست که علی فتح الله زاده همه کاره استقلال شد. او حرفی از اخراج مرفاوی نزد اما حرفی هم در حمایت از او نگفت و استقلال صدرنشین در آن فصل پایین تر از سایپا و استقلال اهواز در لیگ سوم شد.

حالا استقلال هنوز در کورس قهرمانی است اما کمی کارش گره خورده . فشار بازی های ۴ روز یکبار ، کمر تیم را شکسته. مظلومی چند بازی است که نمی تواند تیمش را جمع کند. تیمی که انگار خودش هم باورش شده یال بعد را مربی اش نمی ماند. همین ترس است که انگار به جانش افتاده. تیم از ارنج او لطمه می بیند و مربی موفق ابتدای فصل اصلا نشانی از آن روزها ندارد. بازی با الجزیره هم شاید آینه ای تمام نما بود از اشتباهات مظلومی. او در هیچ مسابقه ای حتی در روز باخت دربی هم این قدر بد تیمش را ارنج نکرده بود و این قدر تعویض هایش بی اثر نماندند. مظلومی ترسیده چون نمی داند چه سرنوشتی در انتظارش است و همین ترس او را به سمت ناکامی پیش برده. درست به همان سمتی که رقیبانش می خواهند. فتح الله زاده که از ابتدای فصل هم اختلافاتی ریشه ای بر سر قهرمانی در افکارش با مربی تیم داشت ، حالا به تکاپو افتاده برای موفقیت هایی که ممکن است از کف بروند.

او که طرفداران تیم باورش دارند ، نمی خواهد اشتباهی داشته باشد که این محبوبیت را از کف بدهد. قصه اما چه می شود در پایان؟ این دوگانگی عقیده میان مدیر و سرمربی ، ترس و فشار بیش از حد روی مظلومی و خستگی ناشی از فشار بازی های فشرده روی تیم ، اخلاق ها را تند می کند. اختلاف را به لایه های درونی تیم می کشاند و استقلالی که سال ۹۰ بی شک یکی از بهترین های لیگ ایران بوده را به بن بست می کشاند.

رفتن مظلومی از استقلال آیا چاره درد است؟ بی شک فتح الله زاده خودش بهتر از هر کسی می داند این کار خودکشی ست برای تیمش . مظلومی آرامش می خواهد تا بتواند تمرکز کند . او همان مربی است که تیمش را در دربی ها با ۳ مهاجم به زمین می فرستاد اما حالا می ترسد چون نمی خواهد به دلیل چند باخت ، از تیمی که قهرمانش کرده با حکم اخراج برود. او نیاز به اعتماد دارد. نیاز به حمایت و نیاز به آرامش . او ، فتح الله زاده و بازیکنان استقلال فعلا در همان زمینی بازی می کنند که جدی ترین گزینه تیم برای سال بعد ، دوست دارد شرایط آنگونه رقم بخورد. یعنی از دست رفتن همه موفقیت های در دسترس امسال به امید تغییرات و موفقیت سال بعد.