رابطه بيكاري مربيان و چرخه معيوب دلالي

بهمن فروتن

کد خبر: ۲۳۵۸۷۱

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۳۹۱ - ۰۲:۱۳

اگرمن يا مربيان ديگري كه بدون تيم هستيم در چرخه معیوب فوتبال ایران وابسته به سیستم دلالی بوديم، مطمئنا بی تیم نمي مانديم. بعضي مربيان مقابل این چرخه معیوب مي ايستند و به همین دلیل چرخه،آنها را پس مي زند. من با این فوتبالی که هدفش واقعا موفقیت جوانان کشور نبوده و نيست، در ستیز هستم. هیچ وقت هم گله‌ای نکردم، چون حق اين فوتبال است که به دشمنش کار ندهد. روزی که من با 17 بازیکن جوان و امید با شموشك آمدم و پرسپولیس و پاس را بردم،‌زنگ خطری به صدا در‌آمد که همه معادلات این چرخه معیوب را به هم ریخت. واکنش آنها به این زنگ خطر هم مشخص و البته طبیعی بود. خدا رحمت کند مهندس درویش، مدیرعامل وقت باشگاه شموشک را. یک روز من از شرایط بد مالی باشگاه ناراحت بودم و می خواستم از تیم جدا شوم. او به من گفت:

« کجا می‌روی؟ بعد از من هیچ مدیرعاملی به تو کار نخواهد داد.» او دقیقا می‌دانست چرا اين حرف را مي زند. خوشبختانه عادل فردوسی‌پور آمد و با چند برنامه پشت سر هم که راجع به دلالی در فوتبال نشان داد، کاری کرد که آدم‌های بيرون گود مانده دوباره اجازه کار کردن در فوتبال را به‌دست آوردند. من مارشال فلان شهر نیستم که با اسب بیایم، همه چیز را درست کنم و بروم. من اصلا دشمن دلال‌ها هم نیستم؛ چون دلالی به هرحال یک شغل است که یک جنس را معرفی می‌کند و به عنوان رابط میان خریدار و فروشنده عمل می‌کند. من دشمن آنهایی هستم که اسمشان دلال نیست اما با حقه بازی، بازیکن جا به جا می‌کنند تا با اسم آنها امتیاز خرید و فروش شود یا تکلیف صعود و سقوط یک تیم مشخص شود. آنها نه دلال هستند، نه کاسب چون افراد این دو شغل به شرافت کاری پایبند هستند اما آنها هیچ ارزشی برای شرافت در کارشان قائل نیستند. آنها همان‌هایی هستند که هرکس صدایش از این فوتبال در آمد را از چرخه خارج کردند.

من قهرمان نیستم اما چیزهایی که دیدم را بازگو کردم، با کمک خیلی ها دنبالش را گرفتم و در نهایت به یک سری موفقیت های نسبی دست پیدا کردیم. خوشحالم که بگویم در سال‌های اخیر شرایط به نفع فوتبال چرخیده و از انحصار صد در صد آدمهای سودجو خارج شده. من یک موفقیت می بینیم و آن، این است که عادل فردوسی پور در برنامه 90 تابو را شکست و آن آدمها را نشان داد. یادتان باشد اگر ما می خواهیم از شر این اتفاقات بد راحت شویم، باید درباره‌اش حرف بزنیم. یک زمانی کسی جرات نداشت راجع به دوپینگ حرف بزند اما عده اي این خط قرمز را شکستند. طبیعی است که آن آدمها هم وقتی زخم می‌خورند، خطرناک تر می شوند اما با يك كار گروهي مي شود كلك اين جماعت را كند.