گفت وگو با سعید علی‎حسیني؛

همه می‎دانند مقصر حذفم کیست

در روز‎هایی که رکورد‎های حسین رضازاده دست نخورده باقی مانده بود، از اردو‎های تیم‎‎های ملی خبر می‎رسید که جوانی توانسته در تمرینات، رکورد قوی‎ترین مرد ایران و جهان را بشکند؛

کد خبر: ۲۳۵۲۰۱

تاریخ: ۱۱ فروردين ۱۳۹۱ - ۱۸:۲۱

اما خبر مثبت اعلام شدن تست دوپینگ وی برای دومین‎بار، باعث شد برای همیشه از وزنه برداری محروم شود.

به گزارش جهان، تلاش‎‎های او و پدرش فقط اين محروميت را به 12 سال کاهش داد و این یعنی خداحافظی با دنیای قهرمانی. گفت وگوي پنجره با سعيد علي حسيني را از پيشرو ميگذرانيد.

پس از محرومیت شما، بهداد سلیمی قهرمان شد. از رابط هات با بهداد بگو.

در اردو‎های تیم ملی بیشتر مواقع من و بهداد با هم بودیم. یادم هست که در اردوی اردبیل با همدیگر هم اتاق بودیم در آن زمان با هم تمرین می‎کردیم و وزنه می‎زدیم؛ بیشتر از بحث رقابت، رفاقت بین ما مطرح بود.

اگر محروم نمی‎‎شدی، شاید تو به‎جای بهداد مرد اول فوق سنگین جهان بودی؟

شاید قسمت این بود که من نباشم. بهداد هم ورزشکار است و تلاشش را کرد تا به این‎جا برسد. در آن زمان برای مسابقات جهانی کره‎جنوبی آماده می‎شدیم. بهداد قبل از مسابقه از ناحیه کمر آسیب دید و نتوانست به رقابت‎‎ها اعزام شود و من اعزام شدم که یک روز قبل از رقابت‎‎ها آن مسائل پیش آمد.

چند روز مانده به مسابقات قهرمانی جهان تست دوپینگ دادی؟

دوم آبان تست دادیم و هشتم آذر به کره اعزام شدم که گفتند جواب تستم مثبت است و اجازه ندادند در مسابقات شرکت کنم. یک روز مانده به آغاز مسابقات این موضوع به من گفته شد که جای تعجب زیادی داشت.

پس از مصاحبه داراب ریاحی مبنی بر دوپینگی بودن تو، حسین رضازاده که به تازگی به رأس فدراسیون آمده بود، در مورد کاهش محرومیتت وعده‎‎هایی داد، اما چرا هیچ‎گاه محقق نشد؟

رضازاده به تازگی رییس فدراسیون شده بود و مردم از او انتظار داشتند تا به‎عنوان شخص اول وزنهبرداری بتواند حکم تبرئه من را بگیرد یا کاری کند که محرومیتم کم شود؛ خب او هم مجبور بود پاسخ بدهد. خبرنگاران از وی دراین مورد سؤال می‎کردند و رضازاده هم آن‎گونه پاسخ می‎داد.

در آن زمان شایعاتی در خصوص محرومیت تو به‎وجود آمد كه از دخالت رضازاده حكايت ميكرد.

این موضوع دیگر تمام شده است. دامن زدن به این شایعات و حرف و حدیث‎‎ها، کارم را درست که نمی‎کند، بلکه بدتر هم خواهد کرد. شایعات زیادی به‎وجود آمد، اما مهم این بود که بتوانم از حقم دفاع کنم. خیلی از مردم امروز می‎دانند که چه اتفاقاتی افتاد و همین برایم کافی است.

می‎گفتند محروم شدی تا نتوانی رکورد فوق سنگین جهان را بزنی، اما بهداد چند ماه پیش این رکورد را در قهرمانی جهان 2011 پاریس زد.

بهداد تلاشش را کرد و توانست به وزنه‎‎هایی برسد که در ایران هم چندین بار آن‎ها را زده بود. کوروش باقری، سرمربی تیم ملی هم حمایتش کرد تا این امر محقق شود. در حالی‎که مربی زمان من در مصاحبه‎ای اعلام کرد که علی‎حسینی هیچ‎گاه وزنه 215 کیلویی را بالای سر نبرده است، اما همه می‎دانستند که من چنین وزنه‎ای را زدهام. من 215 کیلوگرم را در یکضرب در تمرینات زده بودم و در دوضرب هم تا وزنه 260 کیلو را بالا کشیده بودم اما نتوانسته بودم بالای سر ببرم.

مسابقه بهداد را در قهرمانی جهان دیدی؟

بله. او به خوبی برای این مسابقات تمرین کرده بود. در مورد این‎که چرا رکورد مجموع را نزد، خود بهداد هم گفت که خسته شده بود؛ قبل از مسابقات هم سرما خورده بود و نتوانست در دوضرب روی فرم باشد. امیدوارم در مسابقات بعدی بتواند حاصل زحماتش را به خوبی بگیرد.

امسال با خدمت گرفتن چند وکیل کار را به دادگاه CAS هم کشاندی؛

در این مسیر چه اتفاقاتی افتاد؟

پس از محرومیتم دکتر شریف اعلام کرد کارم را درست می‎کند که همه‎اش حرف بود. در همین بین رییس فدراسیون هم تغییر کرد و کارم به‎جایی نرسید. بر همین اساس یک وکیل اردبیلی به‎صورت رفاقتی کارهایم را برعهده گرفت و قراردادی بین ما امضا نشد. با کشیده شدن کار به دادگاه عالی ورزش CAS؛ حکمم شکست و به 12 سال تقلیل پیدا کرد. حکمی که هیچکس از آن راضی نبود.

فدراسیون جهانی در محرومیتت چه اندازه مقصر بود؟

پیدا کردن مقصر برای من هیچ فایده‎ای ندارد. این‎که مقصر پیدا شود چه‎کار می‎توان کرد؟ هرچند که همه مقصر را می‎شناسند اما چه فایده‎ای دارد؟

به نظرت اگر محروم نبودی، بخت طلای المپیک لندن بودی؟

نمی‎توان گفت چه اتفاقی می‎افتاد و اگر بودم چه جایگاهی داشتم. روزگار هم هزار جور بالا و پايين دارد.

چند ماه پیش رنج‎نامه تلخی نوشتی؛ امروز همچنان به آن صحبت‎‎ها اعتقاد داری؟

ورزشکار حرفه‎ای زحمت می‎کشد تا بتواند به نتیجه برسد. حرف من هیچوقت دوتا نمی‎شود. آن زمان بیشتر ناراحت بودم؛ اما امروز وارد یک دنیای دیگر شده‎ام؛ زندگی است و گذر زمان.

حسرت آن روز‎ها را می‎خوری؟

نمی‎توان گفت حسرت ميخورم، اما مطمئنا شرایط برایم ناراحت‎کننده است. یک دوره از جوانی‎ام را در یک رشته‎ای گذاشتم و می‎خواستم به بهترین نتایج برسم، اما نشد. حالا بايد در ابعاد دیگر زندگی خوشبخت شد.