حقوق گمشده مشتریان:

خدمات الکترونیک؛ به نام مشتری و به کام مدیر!

با اینکه در تبلیغات به «در دسترس بودن همیشگی پول نقد» تأکید ویژه‌ای دارند، عیار صداقت این جملات در تعطیلاتی مثل نوروز به چشم می‌آید؛ جایی که دستگاه‌های خود‌پرداز یا پول ندارند و یا به کل کار نمی‌کنند و خاموششان کرده‌اند و ارتباط دستگاه‌های پول به شتاب هم پیرو احتمالات خاصی است! راستی، چرا کسی بر این خدمات کج‌دار و مریز نظارتی نمی‌کند؛ نکند «ناظر» پیش‌بینی نشده است؟!

کد خبر: ۲۳۴۳۵۷

تاریخ: ۰۴ فروردين ۱۳۹۱ - ۲۰:۵۵

عقل سلیم حکم می‌کند که پول نقد زیادی با خود جابجا نکنیم و استفاده از کارت‌های الکترونیک بانک‌ها را ارجح بدانیم اما کافی است که پول‌‌لازم شویم تا همه این توصیه‌های مثبت، مثل سوهان اعصابمان را بخراشد و یادمان بیاورد که با رسیدن تعطیلات در کشورمان، خدمات هم تعطیل می‌شود و عقل سلیم باید این نکته حیاتی را فراموش نکند!

به گزارش «تابناک»، هر ساله و با فرا رسیدن تعطیلات نوروزی، ‌حجم مسافرت‌ها به شدت افزایش پیدا می‌کند و به همین نسبت، نقدینگی بیشتری در دست مردم جابجا می‌شود و در این میان، طبیعی است که سهم خدمات الکترونیک بانکداری هم روز به روز در مبادلات جاری بیشتر شود؛ این در حالی است که بر پایه آمار بانک مرکزی، به ازای هر یکصد هزار نفر، ۲۸ دستگاه خود‌پرداز در کشورمان وجود دارد.

اگر گمان می‌کنید که مشکل کمبود دستگاه‌های خود‌پرداز، تنها مربوط به شهرستان‌هاست و کلانشهر‌ها به آن مبتلا نیستند، سخت در اشتباهید. ‌ شاید ذکر یک مثال بد نباشد: «بازار تهران» که به گوشتان آشناست؟ بازار بزرگی که در قلب پایتخت قرار گرفته و تقریبا تمام منطقه دوازده تهران را در بر می‌گیرد و کمتر کسی می‌تواند در آن گم نشود؛ این بازار در ضلع غربی به خیابان خیام، حد فاصل میدان محمدیه و چهارراه ۱۵ خرداد محدود می‌شود و جالب اینجاست که در این خیابان چند کیلومتری، با اینکه چند بانک ریز و درشت به چشم می‌خورد، تنها یک دستگاه خود‌پرداز هست؛ البته ضلع جنوبی و شرقی آن هم وضع بهتری ندارد و تنها چند خود‌پرداز ضلع شمالی و چند خود‌پرداز بانک‌های داخل بازار هستند که جور بانکداری الکترونیک را در قلب تجارت سنتی کشورمان می‌کشند! (البته فارغ از دستگاه‌های پوز (POS) فروشگاهی که روز به روز زیاد‌تر می‌شوند و به همین نسبت کیفیت خدماتشان افت می‌کند!)

این آمار از این رو قابل توجه است که میانگین بین المللی دسترسی مردم به خود‌پرداز، به ازای هر یکصد هزار نفر ۴۹ دستگاه است؛ برای نمونه، این رقم در امارات به ۹۹ دستگاه، در کویت به ۵۳ دستگاه و در ترکیه به ۴۴ دستگاه می‌رسد؛ آن هم در شرایطی که احتمالا میزان خرابی این دستگاه‌ها در کشورمان با هیچ کشور دیگری قیاس کردنی نیست.

اینجاست که محدودیت شمار دستگاه‌های خود‌پرداز، حتی در تعطیلات پایان هفته نیز خود را نشان می‌دهد و شمار بسیاری را دچار مشکل می‌کند تا جایی که‌ گاه سبب درست شدن صف‌های طولانی می‌شود؛ درست بر خلاف یکی از اهداف به کار گیری این ماشین‌ها و در شرایطی که روز به روز بر میزان بانک‌ها افزوده می‌شود.

مرد جوانی که از جستجو برای یافتن خود‌پرداز خسته به نظر می‌رسد، می‌گوید: یا دستگاه‌ها پول ندارند و یا به دلایل نا‌معلوم «از ارائه خدمات معذوریم» را حواله‌مان می‌دهند؛ ‌به کجا می‌شود اعتراض کرد؟

مرد میانسالی که به همراه خانواده‌اش به دنبال یک خود‌پرداز سالم می‌گردد هم می‌گوید: شما سری به بانک... بزنید که دو دستگاه خود‌پرداز هم دارد اما هر دو دستگاهش خاموشند. مگر خیلی سخت است که شیفت ایام تعطیل بگذارند؛ مگر نه اینکه کارشان خدمت‌رسانی است و خدمت رسانی نباید تعطیل شود؟

گلایه‌هایی از این دست، در حالی مطرح می‌شود که تلاش‌های خبرنگار ما برای پیدا کردن مرجع نظارتی به این معضل بی‌نتیجه بود و این شبهه در ذهنمان پدید آمد که شاید اصلا نهادی برای نظارت بر عملکرد بانک‌ها وجود ندارد که حتی یک تعطیلات دو روزه هم برای کاربران پر شمار خدمات الکترونیک بانک‌ها مشکل ساز می‌شود؟!

به ظاهر، حاصل تبلیغات خوش آب و رنگ بانک‌ها کام مدیرانشان را شیرین کرده که شعار مشتری مداری‌شان را از یاد برده‌اند، وگرنه شاید راه اندازی کشیک نوروزی برای دستگاه‌های خود‌پرداز کار چندان سختی هم نباشد!

این تصویر به چشمتان آشنا نیست؟!