فرید زکریا:

از سیاست مقابله با قدرت های بزرگ ، در مقابل ایران استفاده شود

«فرید زکریا»، تحلیلگر برجسته آمریکایی در مقاله ای در واشنگتن پست، ضمن اشاره به سیاستها در مقابل برنامه هسته ای ایران، اشاره میکند که در صورت اصرار ایران بر رسیدن به اهداف اتمی، آمریکا به جای جنگ پیش دستانه باید سیاستی را که در مقابل قدرت های بزرگ در گذشته به کار گرفته است را در مقابل ایران به کار گیرد.

کد خبر: ۲۳۳۷۶۳

تاریخ: ۲۹ اسفند ۱۳۹۰ - ۱۰:۰۲

«فرید زکریا»، تحلیلگر برجسته آمریکایی در مقاله ای در واشنگتن پست، ضمن اشاره به سیاستها در مقابل برنامه هسته ای ایران، اشاره میکند که در صورت اصرار ایران بر رسیدن به اهداف اتمی، اجرای سیاست بازدارندگی و سد نفوذ در آینده، بهتر از اقدام به یک جنگ پیش دستانه در وضعیت فعلی است.

به گزارش «تابناک»، فرید زکریا در مقاله ای در «واشنگتن پست» با اشاره به وجود مخالفتهای اساسی در مقابل مفهوم بازدارندگی حتی از زمان «رونالد ریگان»، معتقد است در شرایط فعلی بهترین گزینه ای که در مقابل برنامه هسته ای ایران میتوان انتخاب کرد، همین بازدارندگی است.

وی در این مقاله با اشاره به اینکه در سیاسیت خارجی فعلی ایالات متحده نوعی بازگشت به مفهوم بازدارندگی دیده می شود مینویسد: جناح چپ به طور معمول مخالف مفهوم بازدارندگی است – ودر عوض به دنبال سیاست تعلیق هسته ای میگردد – درحالی که جناح راست همواره درحال تشریح برتری ها و فضیلتهای مفهوم بازدارندگی در عمل است.

فرید زکریا در این مقاله اشاره میکند که تقریبا هر 25 سال یکبار وحشت از بمب هسته ای اوج میگیرد و پارادوکسها و تناقضات مفهوم بازدارندگی خود را نشان میدهد و در همین زمان تلاشهایی برای خروج از این تناقضات شروع میشود.

وی با اشاره به این امر میگوید: ناگزیر از همان ابتدای شروع مناظرات شکستها نمایان میشوند، زیرا راهکارها مبتنی بر این امر هستند که در عین حال که تایید میشوند مورد اعتراض هم قرار میگیرند. و در اینجا است که موازنه ترور برای رسیدن به صلح مبنا قرار میگیرد.

وی در ادامه با اشاره به یک تغییر دیدگاه در فضای سیاست خارجی آمریکا   میگوید: امروزه این جناح راست است که بازدارندگی را نوعی دروغ تلقی میکند. وی ضمن برشمردن انتقادات «بنیاد هریتیج»، «کراتامر» و نهادهایی شبیه به آنها، میگوید به نظر آنها بازدارندگی دروغ است و سعی دارند آمریکا را درگیر یک جنگ پیش دستانه علیه ایران کنند.

وی ضمن انتقاد از این امر مینویسد که: حمله به ایران، ممکن است تنها چند سالی برنامه هسته ای این کشور را به تاخیر اندازد، اما از سویی موجب تقویت حمایتهای داخلی از دولت این کشور و شکل گیری عقلانیتی قوی تر برای ادامه برنامه هسته ای خواهد بود. اما همچنان محافظه کاران سفسطه گر معتقدند که این راه بر بازدارندگی ارجحیت دارد.

زکریا در ادامه مینویسد: قبول مفهوم بازدارندگی تا حد زیادی مشکل است، زیرا مبتنی بر یک ماهیت متناقض و دوگانه است. اما این سیاست موفقیت های خود را نشان داده است.

وی ضمن تحلیل مختصر از وضعیت بازدارندگی بعد جنگ دوم جهانی اشاره میکند که: همواره قدرتهای بزرگ با انواع سلاحهای متعارف وحشیانه به جنگ با یکدیگر پرداخته اند، اما از 1945 به لطف سلاح اتمی هیچ جنگی میان قدرتهای بزرگ شکل نگرفته، این یعنی طولانی ترین صلحی که تا کنون میان قدرتهای بزرگ دیده شده.

وی ادامه میدهد: ایالات متحده و شوروی سابق بیشترین میزان رقابت را در طول تاریخ میان قدرتهای بزرگ به ثبت رسانده اند، اما هیچ گاه این رقابت منجر به جنگ نشد: هر دو طرف "از جنگ باز داشته شدند". زکریا همچنین به جمله از مارگارت تاچر اشاره میکند که: "هیچ جایگزینی برای سلاح های هسته ای در خصوص بازدارندگی وجود ندارد".

وی در یک تحلیل جالب میگوید: این امر که ایران [با سلاح اتمی] درگیر بازدارندگی شود بر اساس عقلانیت و منطقی بودن نیست، بلکه مبتنی بر خواست نظام ایران برای بقا است.

وی با اشاره به سیاست خارجی اوباما، تلاش وی در راستای جلب اعتبار منتقدین محافظه کار، و وجوددولت فعلی اسرائیل و از سویی سخنان وی مبنی بر باز بودن پنجره مذاکره با ایران میگوید: این امر یک خطای جدی را نشان میدهد، این شرایط گزینه های اوباما را بسیار محدود ساخته و وی را در مسیری قرار میدهد که ممکن است به یک جنگ پیش دستانه و غیر ضروری بیانجامد.

در پایان این مقاله فرید زکریا ضمن بیان این ادعا که برای خاورمیانه و اسرائیل بهتر است که ایران هرگز به سلاح اتمی دست پیدا نکند، مینویسد: تحت فشار قرار دادن تهران در این زمینه سیاستی خوب و مثبت است، اما در جایی که ایران بر تصمیم خود مصر است، در جایی که انزوای بین المللی را میپذیرد و هزینه های تصمیم خود را قبول میکند، یک سیاست قدرتمند مبتنی بر سد نفوذ و بازدارندگی در مقابل این کشور جوابگو خواهد بود.