خانه هایی که دیگر پدر ندارند

جمعي از خانواده‌هاي شهيدان "حمص" در نشستي با خبرنگاران اعزامي ايران از نحوه شهادت عزيزان‌شان و كوچ اجباري‌شان گفتند.

کد خبر: ۲۳۲۴۱۱

تاریخ: ۲۱ اسفند ۱۳۹۰ - ۱۹:۳۰

اشك‌هايش بي‌اختيار جاري بود. پيري زمين‌گيرش كرده بود و مي‌گفت شهادت دو پسرش كمرش را شكسته است.بر روي ويلچر آمده بود تا از زشتي‌هاي جنگ بگويد؛ جنگي ناجوانمردانه؛ جنگي نابرابر؛ جنگي همسان دوره جهالت.پيرمرد مي‌گفت دو پسر 35 و 38 ساله‌اش را ربوده‌اند و بعد از چند روز جنازه‌هاي آنان را يافته است؛ مثله شده.

به گزارش خبرنگار اعزامي ايسنا به دمشق، جمعي از خانواده‌هاي شهيدان "حمص" در نشستي با خبرنگاران اعزامي ايران از نحوه شهادت عزيزان‌شان و كوچ اجباري‌شان گفتند.

مي‌گفتند حدود 200 نفر شهيد داده‌اند و تعدادي از عزيزان‌شان مفقود شده‌اند.

ايما حسن، زني ميانسال از حمص مي‌گفت: تروريست‌ها 9 نفر از افراد خانواده‌ام را كه بين 20 تا 30 سال سن داشتند ربودند و براي هر نفر 75 هزار لير فديه خواستند و با وجودي كه اين پول را پرداخت كرديم اما جوانان‌مان را كشتند.

يكي از بستگان شهيد نظام المحمد الابير نيز از كشته شدن وي به دست نيروهاي گردان خالدبن وليد گفت و تصريح كرد: افراد اين گردان براي العربيه و الجزيره خوراك تبليغاتي مي‌سازند و جنايات‌شان را به گردن ايران و حزب‌الله مي‌اندازند.

يكي از كساني كه از دست تروريست‌ها جان سالم در برده بود نيز مي‌گفت: شب به خانه‌ام سنگ‌پراني مي كردند. كنجكاو شدم. از خانه كه بيرون رفتم من را ربودند و زن و بچه‌ام را اسير كردند. صورت‌هاي‌شان را پوشيده بودند و با زبان عربي سخن مي‌گفتند. مرا به خانه‌اي بردند. چند روزي شكنجه‌ام كردند؛ با سوزن و شوك الكتريكي؛ و بعد از گرفتن فديه آزادم كردند. مي‌گفت تروريست‌ها از ناامني سوء استفاده مي‌كنند و از مردم باج مي‌گيرند.

علي يونس از ساكنان روستاهاي اطراف حمص نيز مي‌گفت حدود 20 نفر از تروريست‌ها به خانه‌مان حمله كردند. بارها در زدند و چون ما در را باز نكرديم آن را شكستند و وارد خانه شدند. پدرم را با خود بردند و به زور ما را بيرون آوردند و خانه را آتش زدند. مي‌گفتند بايد از اين‌جا برويد. ما را به زور كوچ دادند.

و اما زينب. هشت سال داشت. پدرش به دست تروريست‌ها ربوده و مثله شده بود.

مي‌گفت: در دمشق به مدرسه مي‌روم. نقاشي مي‌كشم. بيش‌تر خانه‌مان را نقاشي‌ مي‌كنم. خانه‌اي كه ديگر پدر ندارد.

كوچ‌ كرده‌هاي حمص البته از دولت اسد گله داشتند. مي‌گفتند در حاشيه دمشق و يا در خانه بستگان‌شان زندگي مي‌كنند و دولت كمك چنداني به آنان نكرده است. بيكار هستند و براي تامين معاش مشكل دارند.

اين‌ها نمونه‌اي از هزاران مصيبتي است كه به دليل زيادي‌خواهي‌هاي برخي كشورهاي غربي و عربي و برخي سياست‌هاي اشتباه بشار اسد در گذشته بر سر سوري‌ها آمده است. مردمي كه بدون هيچ دليلي درگير جنگي ناخواسته‌ شده‌اند.

تروريست‌ها، قاچاقچيان مواد مخدر و اسلحه، سلفي‌ها، القاعده و مزدوران از اوضاع ناآرام سوريه بيش‌ترين بهره را مي‌برند. جوانان را مي‌ربايند براي هم‌دستي يا باج‌گيري از خانواده‌ها، گويي توطئه بزرگ‌تري در پس پرده وجود دارد؛ نسل‌كشي علويان.