سلامت روان تهرانی‌ها کاهش یافته است

بدهیهای قدیمی بر فعالیتهای فرهنگی این سازمان تاثیر گذاشته است/ سازمان فرهنگی و هنر شهرداری تهران 20 میلیارد تومان بدهی دارد/ مشکلات سلامت روان تهرانی در سال 87، 34 درصد بوده و در سال 91 به 41 درصد افزایش یافته است.

کد خبر: ۲۳۱۵۱۲

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۳۹۰ - ۱۵:۳۵

عضو كميسيون فرهنگي شوراي شهر تهران گفت: «بر اساس گزارش‌ها، مشکلات سلامت روان تهرانی‌ها در سال ۸۷، ۳۴ درصد بوده و در سال ۹۱ به ۴۱ درصد افزایش یافته است.»

به گزارش ایلنا، به گفته "احمد مسجدجامعی"، با توجه به اين موضوع سازمان فرهنگی هنری باید اعتبارات و فعالیت‌های خود را در این حوزه‌ها نیز متمرکز کند.»

در همين حال، رئیس سازمان فرهنگی و هنر شهرداری تهران نيز كه در جلسه امروز(سه‌شنبه 16 اسفند 90) شورا حضور داشت، پس از ارائه گزارشی در مورد عملکرد فعالیت‌ها و برنامه‌های سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران گفت: «تلاش کردیم ضعف‌های قدیمی سازمان را برطرف و فعالیت‌های سازمان را از پراکندگی درآوريم و هدفمند کنیم.»

"امیر خوراکیان" ادامه داد: «در این ۲ سال تلاش کردیم، کمیت و کیفیت را بر اساس نگاه شورا افزایش دهیم، در این رابطه فعالیت‌های خوبی انجام شد که مورد موافقت کمیسیون فرهنگی شورا نیز بوده است.»

وي خواستار حضور نماینده‌ای از شورای شهر تهران، در مورد مباحث آموزشی این سازمان شد و گفت: «تحولات بسیار خوبی در حوزه آموزش شهروندی اتفاق افتاده است.»

رئیس سازمان فرهنگی و هنر شهرداری تهران از اعضای شورای شهر تهران خواست با افزایش بودجه این سازمان را از مشکلات مالی که از سالهای پيش به مدیریت فعلی رسیده است برهاند.

خوراكيان با بیان اینکه سازمان ۲۰ میلیارد تومان بدهی دارد، افزود:« میزان بدهی‌های مالیاتی برای انحلال شرکت‌ها بین ۷ تا ۸ میلیارد تومان است و امیدواریم با افزایش بودجه بتوانیم این مشکلات مالی که برنامه‌های فرهنگی ما را نیز تحت تأثیر قرار داده و برطرف کنیم.»

رئيس شوراي شهر تهران نيز در ادامه گفت: «خوشبختانه سازمان فرهنگی و هنری شهرداری در مسیري درست در حال پیشروی است.»

رئیس کمیسیون فرهنگی اجتماعی شهرداری تهران هم با بیان اینکه جهت گیری سازمان منطبق با انتظارات سازمان است، گفت: «این سازمان در مسیری حرکت می‌کند که فلسفه وجودی آن اقتضا کرده و برای عقب ماندگی سازمان باید نگاه شورا به این سازمان تغییر کند و حمایت‌هايی جدی تر از این سازمان داشته باشیم.»
وی خواستار اصلاح بودجه سازمان فرهنگی هنری در متمم بودجه سال نود شد تا مشکل قدیمی آن رفع شود.

مسجدجامعی عضو دیگر شورای شهر تهران، با بیان اینکه ساختار سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران نیازمند تجدید نظر است، گفت: «این سازمان وقتی شکل گرفت معاونت فرهنگی اجتماعی شهرداری تنها به موضوع اجتماعی و آسیب‌ها می‌پرداخت اما حالا وجه فرهنگی آن نیز فعال شده ما متأسفانه شاهد آشفتگی در تشکیلات و برنامه ریزی‌های این سازمان هستیم.»

مسجدجامعی با بیان اینکه دغدغه فرهنگ افزایش کیفیت زندگی شهروندان است، گفت: «بودجه این سازمان برای انجام فعالیت‌های فرهنگی بودجه قابل توجهی است، ما در وزارت ارشاد که به فعالیت‌های فرهنگی کل کشور می‌پردازد شاهد بودجه ۵۰۰ میلیاردتومانی هستیم و تنها یک سازمان فرهنگی هنری شهر تهران ۱۰۰ میلیارد تومان هزینه دارد.»

وی ادامه داد: «من در تمام جلسات بودجه مدافع افزایش بودجه این سازمان بودم اما مدیریت بر تخصیص این اعتبارات نیز بسیار مهم است.»

این عضو شورای شهر تهران با اشاره به گزارشی در مورد سنجش عدالت در شهر تهران گفت: «بر اساس این گزارش مشکلات سلامت روان تهرانی در سال ۸۷، ۳۴ درصد بوده و در سال ۹۱ به ۴۱ درصد افزایش یافته است. سازمان فرهنگی هنری باید اعتبارات و فعالیت‌های خود را در این حوزه‌ها نیز متمرکز کند.»

وی همچنین خواستار بررسی اثربخشی برنامه‌هایی از این سازمان شد و گفت: «موزه امام علی با این گنجینه ارزشمند چه درآمدی دارد و یا سایر بخش‌های زیرمجموعه این سازمان، البته تغییر مدیریت‌ها نیز در کاهش اثربخش بسیار موثرند زیرا یکی از ضروریات کارهای فرهنگی استمرار است که با تغییر مدیریت‌ها نمی‌توان چندان به این موضوع امیدوار بود.»

"حسن بیادی" نیز گفت:« وقتی غول بی‌شاخ و دمی را تحویل مدیری می‌دهیم، نباید بگوییم چرا این کار را کرده چرا آن کار را نکرده است.»

نایب رئیس شورای شهر تهران با بیان اینکه در گذشته به دلیل عدم نظارت شورا این سازمان بسیار حجیم شده است، گفت: «باید نظارت‌ها را در بخش‌های مختلف فرهنگی افزایش داد حتی باید یک خبره بیاوریم که میزان اثرگذاری برنامه‌های این سازمان را بسنجد.»

مهدی چمران هم با اشاره به درخواست شورای شهر در مورد اثرگذاری برنامه‌های سازمان فرهنگی هنری شهرداری گفت: «نمی‌توان به طور شفاف و روشن میزان اثرگذاری را متوجه شد، وقتی ما با هجوم فرهنگ بیگانه نیز مواجهیم و اگر برنامه‌های این سازمان و نهادهای مشابه نبود مشخص نبود که چقدر این فرهنگ غرب می‌توانست در میان جامعه رسوخ پیدا کند.»