صدرنشیني از ناكجاآباد

کد خبر: ۲۳۱۴۰

تاریخ: ۰۷ آبان ۱۳۸۷ - ۰۷:۴۲

پیش‌بینی‌های قبل از فصل هر لیگی معمولا نسبت به تیم‌های تازه‌وارد مهربانانه نیست، به‌خصوص اگر تازه‌وارد سابقه‌دار نباشد.

به نوشته كارگزاران و به نقل از اشپیگل، چنین وضعیتی در مورد تیم‌ هوفنهایم 1899 نیز صدق می‌كرد. اما این تیم در پایان هفته نهم بوندس‌لیگا و با پیروزی سه بر صفر برابر هامبورگ در صدر جدول و بالاتر از غول‌های آلمانی جا خوش كرده است، تا همه به صرافت این بیفتند كه این شوالیه‌های تاریكی از كجا آمده‌اند رودی فولر، مدیر ورزشی بایرلوركوزن معتقد است این تیم یكی از شش رتبه بالای جدول را در پایان فصل اشغال خواهد كرد و یورگن كلینزمن، مربی بایرن‌مونیخ نیز می‌گوید: «دیر یا زود هوفنهایم تبدیل به یكی از ابرقدرت‌های فوتبال آلمان خواهد شد.» اما سوال این است كه چگونه تیمی از دهكده‌ای در جنوب‌غربی آلمان (منطقه بادن- ووتمبرگ با 3272 نفر جمعیت) به اینجا رسید؟

جواب ساده است با در دست داشتن یك منبع مالی فوق‌العاده؛ هوفنهایم با یك خط مستقیم به جیب «دتمار‌‌هاپ»، نهمین مرد ثروتمند آلمان وصل است. تیم میلیاردر نرم‌افزاری كه به بیل گیتس آلمان معروف است و روزگاری جوان‌ترین مهاجم این باشگاه بود از سال 1990 به این سو 200 میلیون دلار پول به باشگاه تزریق كرده است تا تیم در كمتر از دو دهه از دسته هشتم فوتبال آلمان به رتبه اول جدول بوندس‌لیگا برسد.

منتقدان فریاد خواهند زد كه هوفنهایم از راه‌های مختلف صدر جدول بوندس‌لیگا را خریده و این حرف درست است. دسته دوم فوتبال آلمان قبل از رسیدن این تیم در تابستان 2007 هیچگاه شاهد چنان مبالغ نجومی‌ای نبود؛ 19 میلیون دلاری كه برای خرید «دمبابا» مهاجم سنگالی از موسكرون بلژیك، «چیندو اوباسی» نیجریه‌ای، «كارلوس ادواردو» هافبك هجومی گرمیو برزیل پرداخت شد، از كل خرید سایر تیم‌ها بیشتر بود. كافی است بدانیم كارلوس ادواردو مهاجم تیم زیر 21 سال برزیل از حضور در رئال‌مادرید و میلان چشم پوشید تا به هوفنهایم بیاید: «می‌خواستم در آرامش پیشرفت كنم.»

البته نباید از نقش 10 میلیون دلاری كه باشگاه برای او خرج كرد و ركورد نقل و انتقالات دسته دوم آلمان را شكست نیز در این قضیه صرف‌نظر كرد. هوفنهایم با رسیدن به بوندس‌لیگا نیز به خرج كردن ادامه داد و تابستان امسال 5/14 میلیون دلار برای دائمی كردن قرارداد قرضی و خریدن آندریاس بك (مدافع آخر) و ولینگتن مهاجم برزیلی پرداختند.

تنها چهار تیم لوركوزن، هامبورگ، شالكه و ولفسبورگ فصل آتی از این تیم بیشتر هزینه كرده‌اند. راهی كه هوفنهایم می‌رود در تضاد كامل با روند سنتی فوتبال آلمان است. چراكه باشگاه‌های ژرمن همیشه به‌جای بریز و بپاش و خریدهای آنچنانی (مثل انگلیس یا ایتالیا) سعی می‌كنند كم‌كم و در تیم‌های پایه سرمایه‌گذاری كنند.

«كریستین هایدل»، مدیركل تیم دسته دومی مانیز ماه گذشته در مقاله‌ای نوشت: «بایرن مونیخ پولش را از راه‌های تجاری مختلف به دست می‌آورد.

اما هوفنهایم فقط یك اسپانسر دارد. آنها كاری برای فوتبال نمی‌كنند و هر كسی را بخواهند می‌توانند بخرند. این تیم در آلمان فقط نفرت ایجاد می‌كند.» این سخنی نبود كه بی‌پاسخ بماند و هاپ بلافاصله در فكسی كه هم برای فدراسیون فوتبال آلمان و هم برای ما فرستاده نوشت: «مسوولان فوتبال آلمان در حال حاضر مشغول مبارزه با نژادپرستی هستند و ما امیدواریم اظهارات آقای هایدل نیز با واكنش مشابهی روبه‌رو شود.» طبیعی است كه حسادت خیلی زود تبدیل به دشمنی شده و این قضیه نیز بیش از هر كسی از جانب تماشاگران حریف ابراز می‌شود.

در پیروزی یك بر صفر هوفنهایم مقابل بورسیا مونشن‌گلادباخ تماشاگران آن قدر به هاپ توهین كردند كه باشگاه مجبور به عذرخواهی شد و هاپ نیز گفت از آن پس فقط به ورزشگاه‌هایی سفر خواهد كرد كه امنیت شخصی‌اش تضمین شود.

به نظر می‌رسد بتوان هوفنهایم را چلسی آلمان دانست و به این ترتیب هاپ را مشابه رومن‌آبرامویچ روس گرفت. اما هاپ برخلاف همتای روسی‌اش تقریبا تیمی از هیچ ساخت كه با تمام وجود به آن عشق می‌ورزد با تیمی كه رویكرد سازمانی آن فقط پیشرفت به جلو است.

ضمن اینكه هاپ بازیكنان گران لیگ‌های درجه یك دیگر را نیز به‌خدمت نگرفته است. برای زمانی طولانی اولویت اول او توجه به زیرساخت‌ها بود. تیم اكنون امكانات تمرینی جالب توجه و ورزشگاهی راحت با شش هزار نفر گنجایش دارد كه در سال 1998 افتتاح شد و همچنین تعدادی آكادمی برای جوانان.

اما در كنار این آنها مشغول ساخت ورزشگاهی 80 میلیون دلاری با 30 هزار نفر گنجایش هستند كه اوایل سال آینده افتتاح می‌شود. همچنین باشگاه از سال 2006 كه در دسته سوم آلمان بود، تعداد زیادی از استعدادهای محلی را زیر بال و پر خود گرفته است.

البته تمام خریدهای باشگاه گران نیست و هوفنهایم در كنار خریدهای لوكس‌اش بازیكنان مفید و ارزانی را نیز به‌خدمت گرفته است كه اكنون در تیم اصلی بازی می‌كنند: ماروین كومپر دفاع آخر كه با 134 هزار دلار از گلادباخ خریداری شد، توبیاس ویز (هافبك) با 201 هزار دلار از اشتوتگارت و سجاد صالحویچ مهاجم بوسنیایی كه با 322 هزار دلار از هرتابرلین خریداری شد. هوفنهایم بدون شك تیم نخبگان است و این فقط به هاپ رئیس باشگاه محدود نمی‌شود. رالف رنكینگ مربی تیم كه در تابستان 2006 به باشگاه آمد سابقه حضور در تیم‌های اشتوتگارت، هانوفر و شالكه را دارد و پیش از این بارها خودش را در فوتبال آلمان ثابت كرده است.

تیم‌های او فوتبالی جذاب و تهاجمی را به نمایش می‌گذارند، ضمن اینكه او رهبری مجرب و متخصص تاكتیك است. خیلی از قدیمی‌‌های فوتبال آلمان او را فقط به این دلیل كه در سطحی بالا بازی نكرده از خودشان نمی‌دانند. اما رنكینگ به تیم جوانش افتخار می‌كند: از اینكه برخی از مردم می‌گویند موفقیت‌های ما فقط به خاطر پول است اذیت می‌شوم.

ما این فصل فقط 14 هزار بلیت فروخته‌ایم و بودجه سالانه ما به اندازه تیمی مثل انرگی كوتبوس (قعرنشین بوندس‌لیگا) است. البته ما سابقه‌ای نداریم و تازه شروع به نوشتن تاریخ باشگاه كرده‌ایم و وارد زمینه‌های بوندس‌لیگا می‌شویم تا نشان دهیم چه كاری می‌توانیم انجام دهیم.»