مناظره زيباكلام و نبوي در شيراز

کد خبر: ۲۳۰۲۳۷

تاریخ: ۱۰ اسفند ۱۳۹۰ - ۱۸:۳۳

مناظره‌اي با عنوان "ليست‌ها يا شاخص‌ها" بين صادق زيباكلام ـ استاد علوم سياسي دانشگاه تهران ـ و حجت‌الاسلام والمسلمين عباس نبوي ـ عضو هيات موسس دفتر تحكيم وحدت ـ در دانشگاه علوم پزشكي شيراز برگزار شد.

به گزارش ايسنا زيباكلام در ابتداي اين مناظره با بيان اينكه "اساس دموكراسي اين است كه در عرصه انتخابات، شاخص‌سازي نداشته باشيم و مردم را با تعيين معيار براي كانديداها در حصار قرار ندهيم"، گفت: در كشورهاي پيشرفته، از آنجا كه سياست به ميزان لازم توسعه يافته است، مردم برحسب شناخت خود از احزاب و جريان‌هاي سياسي، در ميادين رقابتي انتخابات حضور مي‌يابند اما در كشور ما اين روند هنوز ديده نمي‌شود.

در ادامه، نبوي اظهار كرد: دوره رهبري آيت‌الله خامنه‌اي، دوره رسمي شاخص‌سازي نظام اسلامي است و ايشان ضمن حفظ مسير امام خميني(ره)، به استانداردسازي معيارها روي آوردند. در عرصه احزاب سياسي دنيا هم بايد گفت كه فضائل انساني محو شده و به نظر مي‌رسد استانداردسازي در اين عرصه بسيار مشكل و خطير است.

عضو هيات موسس دفتر تحكيم وحدت تصريح كرد: رهبر انقلاب تمام همت خود را بر ايجاد شاخص‌هاي تمدني گذاشتند اما اين شاخص‌سازي بايد در ميان نخبگان و خواص نيز نهادينه شود.

وي با تاكيد بر لزوم شاخص‌سازي بدون غوغاسالاري، گفت: اتفاقا در كشورهاي پيشرفته نيز شاخص‌سازي وجود دارد و حتي در كشوري مثل ژاپن، دفاع از شاخص‌ها به خودكشي و مرگ افراد ختم مي‌شود. شاخص‌سازي، رويكرد كارآمدي است اما در كشور ما فضايي به وجود آوردند كه هنگام صحبت از شاخص‌ها، غوغاسالاري و جوسازي تداعي مي‌شود.

در ادامه، زيباكلام با بيان اينكه "90 درصد تركيب مجلس نهم همانند مجلس هشتم خواهد بود و اتفاق خاصي در اين مجلس نمي‌افتد"، اظهار كرد: اكثريت نمايندگان فعلي مجلس از يك گروه و يك خط فكري هستند و انتظار تغيير چنداني از مجلس آتي نمي‌رود.

اين استاد علوم سياسي دانشگاه تهران ابراز عقيده كرد: اگر شرايط، شرايط حذف رقباي سياسي باشد، ميداني براي رقابت وجود نخواهد داشت و اصولگرايان با ارايه چندين ليست مي‌توانند به تنهايي و بدون هيچ رقيبي در اين ميدان رقابت كنند. جريان اصولگرايي فاقد انسجام و وحدت رويه سياسي است و دليل دور هم جمع شدن آنها، رويارويي و مقابله با اصلاح‌طلبان بود. بدين ترتيب اگر مدافعان اصلاحات بار ديگر به ميدان بيايند، اصولگرايان هم بار ديگر متحد مي‌شوند و ديگر نيازي به ارايه چندين ليست در ميدان انتخابات ندارند.

نبوي نيز در برابر اين اظهارات، تاكيد كرد: همه ظرفيتها كه در ليست اصولگرايان و اصلاح‌طلبان نيست، بلكه افراد مستقل نيز در عرصه سهمي دارند. ريشه شكل‌گيري اصولگرايي بعد از دولت سازندگي، با گرايش به اصول مدرنيته سياسي بود و در سال 75 كه اصولگرايان فعاليت مي‌كردند، اصلاح‌طلبي در ميان نبود كه اصولگرايان قصد مقابله با آن را داشته باشند.

وي ادامه داد: مگر اصلاح‌طلبان برنامه مدون داشتند و چيزي تدوين كردند؟ اين در حالي است كه اصولگرايان تاليف‌هاي متعددي در حوزه مباني انديشه سياسي و ديني داشته‌اند.

زيباكلام هم در واكنش به اظهارات نبوي، اصلاحات را جرياني با برنامه و استراتژي معين توصيف كرد و افزود: اصلاحات يعني دولتي كه از سالهاي 76 تا 84 بر سر كار آمد و از ابتدا مشخص بود كه برنامه‌اي مدون و معين دارد.

وي با بيان اينكه "اصلاح‌طلبي يعني تحقق آنچه مردم در بهمن 57 خواستار آن بودند"، يادآور شد: مردم در بهمن 57 خواستار آزادي زندانيان سياسي، آزادي بيان، آزادي مطبوعات و توقف شكنجه بودند و كسي از روي فقر وگرسنگي به خيابان‌ها نيامد. هم دولت سازندگي و هم دولت اصلاحات برنامه داشتند و مي‌دانستند كه چه مي‌كنند، اما آيا اصولگرايان هم مي‌دانند كه چه‌كار مي‌كنند؟ اينكه با مشت محكم بر دهان استكبار مي‌كوبيم و ...، اينها برنامه و استراتژي نيست.

در ادامه اين مناظره، نبوي اظهار كرد: چرا تاوان خوددرگيري‌ بين فعالان اصلاحات را مردم و نظام باد پس بدهد؟ در دولت اصلاحات با مسايلي مواجه بوديم كه بيان آن ضداجتماعي و ضداخلاقي است و آزادي مطبوعات را به عنوان يك حربه مطرح مي‌كردند و هتاكي و ادبيات سخيف سياسي در فضاهاي دانشجويي حاكم شده بود.

وي اضافه كرد: مگر دولت اصلاحات شاخصه‌اي در اقتصاد داشت؟ دولت آقاي رفسنجاني نيز متكي به چاپ اسكناس بود و توليد ناخالص ملي در دوران او به حداقل رسيد؛ به گونه‌اي كه رفسنجاني نمي‌توانست برنامه‌هاي دولت خود را ادامه دهد.

اين عضو هيات موسس دفتر تحكيم وحدت در پايان، گرايشات قومي و باندبازي‌ها را براي هر دولت و مسلكي نامناسب دانست و گفت: گرايشات قومي و باندي شيوه غلطي است كه بي‌توجهي به سخنان رهبر انقلاب را نشان مي‌دهد. بدنه مديريت سياسي كشور نخواسته است كه به شكل مدون و قانوني تن به شاخص‌ها بدهد و قانون انتخابات تا همين اواخر هنوز مدون و معين نبود و عقبه منطقي آن مبهم بود.