كابوس شكست بالاي سر مسافران لندن؛

خزان پشتوانه‌هاي جودو در خزان 2008

مديريت تازه وارد فدراسيون جودو نبايد همچون مديريت‌هاي پيشن از اشخاص علي‌رغم عملكرد ضعيف‌شان در بلند مدت دفاع كند و بايد اين عملكردها در ماندگاري اشخاص دخيل باشد كه اين رفتار زمينه اصلاح امور را در اين رشته المپيكي تسهيل مي‌سازد.

کد خبر: ۲۲۹۱۵

تاریخ: ۰۵ آبان ۱۳۸۷ - ۱۵:۳۵

آخرين جودوكاي كشورمان در آخرين روز چهاردهمين دوره مسابقات جودو جوانان جهان در تايلند بدون كسب مدال به كار خود خاتمه داد  واز گردونه مسابقات حذف شد.

در اين پيكارها كه با حضور 526 جودوكار از 84 كشور در سالن راجامانگالاي تايلند برگزار شد، مهدي هادي ها در وزن 60- كيلوگرم، آخرين نماينده ايران بود كه به روي تاتامي رفت و با قبول شكست از گردونه مسابقات حذف شد تا تيم ايران برخلاف دوره گذشته كه صاحب يك نقره و يك برنز شده بود، اين بار بدون كسب حتي يك مدال صحنه اين رويداد بزرگ را ترك كند. او در جدال با اينلو از مكزيك با امتياز يوكو مغلوب و از ادامه مبارزات بازماند.

پيش از اين احمدزاده در وزن 100+ كيلوگرم، مجتبي نيك بين در وزن 100- كيلوگرم و حجت رهنما در وزن 90- كيلوگرم نيز از دور اين مسابقات حذف شده بودند. در اين ارتباط علل متعددي پيرامون عدم نتيجه گيري تيم جودو نوجوانان كه در واقع آينده اين رشته مطرح است و در اين مقال نيز با تكيه بر نظرات برخي كارشناسان جودو كه پيش از اين با ايشان به گفتگو پرداخته ايم و زواياي پنهان جودو را مورد بررسي قرار داده‌ايم، به بررسي برخي عوامل مي‌پردازيم كه در برخي موارد از توان اشخاص نيز خارج است.

دو مشل اساسي پيش روي رشد جودو
سال‌هاي گذشته، دو مشكل اساسي پيش روي استعداديابي جوانان جودوكار وجود داشته كه تاكنون ادامه دارد؛ نخست، صغر سن و ديگري دوپينگ تا جايي كه در سال 1384 طي يك ماه از 21 آزمايش ستاد مبارزه با دوپينگ سازمان تربيت بدني از تيم‌هاي ملي جودو، دو جودوكار نوجوان و سه جودوكار ملي‌پوش جوانان با آزمايش مثبت روبه‌رو و محروم شدند و استفاده از پاسپورت اقوام كوچك ترين نيز تا پيش از اين در مواردي مشاهده شده كه عبدالجليل رضوي رئيس جديد فدراسيون با نخستين گزارش در سال گذشته، از اعزام يك جودوكار ملي‌پوش جلوگيري كرد تا مشخص شود، تفكر حاكم بر اين رشته به اينگونه مدال‌آوري -علي‌رغم عدم ايجاد مشكلات قانوني- روي خوش نشان نمي دهد اما به هر حال بايد پذيرفت اين دو مقوله بدين سهولت قابل برطرف ساختن نيست. بدين لحاظ اگر قرار بر پشتوانه‌سازي در جودو است، بايد به دور از صغر سني و جايگزيني نفرات مسن باشد. اما در تايلند چه گذشت؟

بررسي عملكرد تيم ملي جوانان در مسابقات تايلند
به زعم برخي كارشناسان چگونگي چيدن جودوكاران ملي‌پوش بسيار غيرمنطقي و عجيب بوده است. وكادر فني بايد پاسخگو باشد كه چگونه جودوكار 55 كيلويي دارنده برنز جوانان آسيا در 60 كيلو جهاني مسابقه مي‌دهد در حالي كه 58 كيلو وزن او بوده است؟

يا مجتبي احمد‌زاده، جودوكار 100 كيلو با قد 170 سانتيمتر در باضافه شركت داده مي‌شود؟ چرا در 55 كيلو بين مهدي هاديها بيست ساله و سعيد ملايي هفده ساله كه پديده مسابقات آذربايجان و تركيه لقب گرفته بود، انتخابي برگزار نشد. البته بايد به مربيان تيم ملي جودو حق داد كه در اين خصوص و پس از بازگشت به اظهارنظر بپردازند.

لزوم تغييرات در كادر تيم ملي جوانان
در حالي كه سرمربي تيم ملي جودو جوانان در گفت‌وگو با يكي از خبرگزاري‌ها عنوان كرده  بود بدون مدال بازنمي‌گردد، حال كه تيم چهارنفره بدون مدال به كار خود در مسابقات جهاني تايلند پايان داده است، بايد منتظر ماند و ديد آيا سرمربي تيم ملي جودو جوانان به كشور بازخواهد گشت يا خير؟!

عطااله عباس‌نژاد كه پانزده سال در تيم ملي جوانان حضور داشته، مي تواند جاي خود را به مربيان جواني دهد كه انگيزه‌هاي فراواني براي كسب موفقيت و حضور موثرتر در اين عرصه دارند كه به احتمال فراوان جامعه جودو و رضوي نيز از اين موضوع استقبال مي كند و قطعاً تجارب اين مدت حضور او در كنار تيم ملي نيز در كسوت مشاور يا كرسي اينچنيني بيش از اين قابل بهر‌ه برداري است.

آيا به مربياني كه با تصور حضور صد كشور در اين رقابت‌ها حضور پيدا مي كنند و از اطلاعات اوليه اين رقابت‌ها و همچنين تغييرات فني صورت پذيرفته اطلاعي ندارند، مي‌توان بيش از اين بهره گرفت؟ به طور حتم ضرورت ايجاب مي كند، مربياني در راس تيم‌هاي ملي جودو پايه قرار گيرند، كه از حداقل‌هاي مورد توجه در مسابقات قهرماني جهان و آسيا غافل نباشند.

اهل بهانه گيري نباشيم
پس از هر شكست، معمولا انواع بهانه‌ها و توجيه‌ها آغاز مي‌شود ولي گويا در اين مسابقات، كه عده اي اين توجيهات بعضاً فني را مي‌پذيرند و برخي ديگر رد مي كنند.

در شرايطي كه تغيير مقررات و جدول و داوري‌ها مهم ترين عوامل شكست تيم چهارنفره جودو ايران شناخته شده است، نبايد فراموش كرد، عدم پشتوانه‌سازي، چيدمان اشتباه ملي‌پوشان، عدم نظارت دقيق بر تمرينات از دلايل عمده شكست تيم ملي جوانان مي‌باشد. به راستي اردوي پنج روزه ارمنستان چه تأثيري در نتايج تيم چهارنفره داشته است در حالي كه پس از اردوي ارمنستان، سخن از كمالات اردوي مذكور شده بود.

اين در حالي است كه گفته مي‌شود تيم ملي جودو جوانان در مقطعي از كمبود حريف تمريني در تهران رنج مي‌‌برده است و بدين لحاظ بايد عوامل اين شكست را از چند بعد نگريست.

در اين ميان ان پرسش مطرح مي‌شود كه در صورت وجود چنين كمبودهايي كه توسط كادر فني بيان شده، نقش مسئولين تيم ملي علي‌الخصوص غلامحسين علمي دبير تيم‌هاي ملي جودو چه بوده است و آيا تزريق يك نيروي جوان به اين بخش منجر به تغييرات مثبتي نمي‌شود؟

تجربه از مسابقات جهاني جوانان 2008
بايد پيش از مسابقات، مقررات جديد و حريفان آناليز شوند، اصلاحات اساسي در كادر تيم ملي جوانان ايجاد شود و سرمربي و سرپرست كه يك پاي ثابت اعزام‌ها هستند تغيير نمايند، از صغر سني جلوگيري كرد و وعده حضور و اعزام به مسابقات جهاني به هيچ جودوكاري داده نشود.

همچنين مي بايست جهت شركت در اردوهاي مشترك اروپايي كه معمولا تا يك هفته است مسابقات بين‌المللي جوانان با حضور تيم‌هاي مطرح جهان در تهران با جوايز ارزنده برگزار شود و سرانجام اين‌كه از مربيان سازنده كه نفرات جوانان را تحويل تيم‌هاي ملي مي‌دهند به نحو شايسته قدرداني شود تا باانگيزه‌تر وارد صحنه قهرماني شوند و انگيزه‌هايشان براي قهرمان‌سازي حفظ شود.

ضعيف‌ترين ركن مديريت در ايران: نظارت و كنترل
نظارت و كنترل از اركان مديريت ورزشي به شمار مي‌آيد و مدير ورزشي وظيفه دارد عمليات و تكشيلات و عملكردها را زير پوشش نظارت قرار دهد تا حركت سازمان‌هاي ورزشي با انحراف به هرز نرود.

طي دو دهه گذشته مديريت ورزشي در ايران بر اعتماد استوار بود هرچند اعتماد خوب است ولي كنترل بهتر است.
«بركسون»، فيلسوف بزرگ فرانسوي معتقد است: «حقيقت ساختمان ثابتي ندارد بلكه متغير است بنابراين عقل نمي‌تواند تمام حقيقت را برملا سازد». اعتماد هم حقيقتي است كه متغير است و با كنترل بايد مديران ورزشي انحرافات را به حداقل برسانند جلوگيري از انحرافات با ثبات مديريتي مغايرتي ندارد.

ثبات مديريتي بهانه‌اي براي ادامه مديريت با انحراف نيست بلكه نظارت و كنترل به دو صورت مستقيم و غيرمستقيم، دروني و بيروني صورت مي‌پذيرد وسيله اصلاح امور يا پيشبرد و توسعه فعاليت‌هاست اين‌كه به بهانه ثبات مديريتي بدون كنترل و نظارت برنامه‌ها به يك مدير ورزشي ساليان متمادي اعتماد كنيم و پس از پانزده سال متوجه انحرافات اساسي شويم درواقع فرصت‌ها بودجه بيت‌المال و نيروي انساني را هدر داده‌ايم.

در حالي كه نظارت و كنترل بر مديريت ورزشي در سازمان‌‌هاي ورزشي ايران نزديك به صفر است تنها عامل عزل و نصب‌هاي مديريتي ورزش، پيروزي‌ها و شكست‌هاست كه گاهي به صورت مقطعي، گاهي به صورت برنامه‌ريزي‌شده توسط چند رسانه، چند ليدر، تماشاچيان يا توسط چند رقيب صورت مي‌گيرد! در حالي كه كنترل و نظارتي بر روي عملكرد و برنامه‌ها صورت نپذيرفته است.

بايد توجه داشت در هر لحظه‌اي چنانچه نتايج كنترل و نظارت به اصلاح عملكرد برسد و اين اصلاح جز از راه تغييرات مديريتي در ورزش به دست نيايد، سريعا بايد به اين تغيير اقدام كرد و اصلاح مديريتي بايد ناشي از كنترل و نظارت باشد نه نتايج موقتي يا درگيري‌هاي مديريتي و يا انتقادات رسانه‌اي!

در اين مقطع نيز كابوس شكست در انتظار يك تدبير است تا همانگونه كه پس از المپيك، با ايجاد يك رشته اصلاحات، جو حاكم بر جودو بهبود يافت و ثبات و آرامش را به همراه آورد، اين بار نيز چنين شود و از هم اكنون براي ترسيم آينده‌اي متفاوت براي جودو، اقداماتي عمل صورت پذيرت كه در غير اين صورت، امكان مدال آوري جودو ايران در المپيك 2012 لندن را نيز مي‌بايست به فراموشي سپرد.

نبايد فراموش كرد خزان پشتوانه‌هاي جودو در خزان 2008، براي رشته اي كه هدف‌گذاري‌اش سكوهاي لندن است، پيام خوبي ندارد و رئيس فدراسيون جودو نيز كه اين شكست را هم به عنوان ميراثي از ديرهنگام در كارنامه خود مي‌بيند، اين بار نيز مي‌بايست چاره انديشي را در پيش بگيرد و با ايجاد اصلاحات ساختاري، ايجاد يك نسل مدال آور را براي تيم ملي جودو  بزرگسالان فراهم ‌آورد. مديريت تازه وارد فدراسيون جودو نبايد همچون مديريت‌هاي پيشن از اشخاص علي رغم عملكرد ضعيف‌شان در بلند مدت دفاع كند و بايد اين عملكردها در ماندگاري اشخاص دخيل باشد كه اين رفتار زمينه اصلاح امور را در اين رشته المپيكي تسهيل مي‌سازد.