اتحاد جماهیر شوروی، بیست سال پس از فروپاشی!

در آخرین روزهای دسامبر 91 میلادی میخائیل گورباچف یا آنچنان که غربی ها صدایش می کردند "گربی" خبر انحلال اتحاد جماهیر شوری را اعلام کرد و به این ترتیب جنگ سرد پایان یافت و او به عنوان آخرین رهبر اتحاد جماهیر شوروی یکی از منفورترین افراد تاریخ شوروی قلمداد شد. گورباچف در سال 1990 برنده جایزه صلح نوبل شد.

کد خبر: ۲۲۸۹۰۴

تاریخ: ۰۶ اسفند ۱۳۹۰ - ۱۵:۵۶

25 دسامبر 1991/ مسکو مردم از طریق تلویزیون پیام گورباچف را مبنی بر استعفا از قدرت و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی می بینند

1 سپتامبر 1991/ ویلنیوس دختری نشسته بر مجسمه لنین در ویلنیوس

21 سپتامبر 1991/مسکو تخریب تصویر لنین در باکو

اوت 1991/مسکو گورباچف در پارلمان شوروی روزهای پس از آزادی از حبس خانگی

19 اوت 1991/ مسکو رهبران کودتای ماه اوت شورروی، از سمت چپ: بوریس پوگو وزیر کشور اتحاد جماهیر شوروی، گنادی یانیف معاون رئیس جمهور اتحاد جماهیر شوروی و اولک بلاگونف معاون اول رئیس جمهور، این افراد رهبران کودتای ماه اوت و تشکیلات خوساخته ای به نام کمیته اضطرارای بودن که در در 19 اوت 1991 در کنفرانس مطبوعاتی به توافقات صورت گرفته برای بازگشت به قدرت گورباچف اساره کردند.

19 اوت 1991/مسکو حامیان بوریس یلتسین در حال حمل یک لوله بزرگ برای ساخت سنگر در خیابان های شهر هستند

19 اوت 1991/مسکو نخستین رئیس جمهور روسیه در جریان کودتای ماه اوت روی یک خودروی زرهی برای هوادارانش سخنرانی می کند

19 اوت 1991/مسکو پخش یک ویدئو ضبط شده از گورباچف در زمان اسارتش در حین کودتا، وی گفت که کودتا برخلاف قانون اساسی این کشور است و مودتا چیان یم بایست هرچه زئدتر عرصه قدرت را ترک کنند

21 اوت 1991/مسکو پیوستن ارتشیان به صفوف مردم

19 اوت 1991/ مسکو استقرار تانک های ارتش سرخ در میدان سرخ مسکو پس از شکست کودتای ماه اوت و بازگشت به قدرت گورباچف.

ماه می 1991/کاخ کرملین چند ماه بعد افرادی که در این تصویر حضور دارند علیه گورباچف کودتای را رغم می زنند که به کودتای ماه می معروف است. نیروهای تندرو در کادر رهبری شوروری تلاش کردند گورباچف را از قدرت عزل کنند و اجازه ندهند معاهده اتحاد جدید را امضا کند. در همین موقع گورباچف سه روز را (از ۱۹ اوت تا ۲۱ اوت) در حبس خانگی در یک ویلا در کریمه گذراند، و پس از آن آزاد شد و به قدرت برگشت.

10 مارس 1991/مسکو بزرگترین راهپیمایی ضد دولتی در روسیه و تلاش برای استعفای میخائیل گورباچف

25 دسامبر 1991؛مسکو؛ پیر زن به داس و چکشی که روزگاری نماد پر ابهت اتحاد جماهیر شوروی بود نگاه می کند که اکنون روی زمین افتاده

10 ژانویه 1990/ ویلنیوس مردم لیتوانی با جمل پرچم این کشور در مرکز ویلینیوز خواستار استقلال این کشور شدند. نخستین صداهای انحلال به گوش می رسد.

22 ژانویه 1990/گنجه جرکت تانک های ارتش شوروی به سوی گنجه برای سرکوب معترضان اذربایجانی

27 آوریل 1990/ ویلنیوس صف طویل مردم برای تهیه مایحتاج زندگی، وضعیت بد اقتصادی مردم در زمان گورباچف یکی از کاتالیزورهای حرکت به سوی فروپاشی اتحا جماهیر شوروی بود

15 فوریه 1990/دوشنبه تجمع مردم در برابر ساختمان وزارت کشور در دوشنبه، پس شورش های قومی در دوشنبه و چند شهر دیگر تاجیکستان دولت محلی حالت فوق العاده اعلام کرد.

20 ژانویه 1991/مسکو تجمع 100,000 نفری مردم در برابر کاخ کرملین در مسکو و تقاضا برای استعفای گورباچف، تظاهر کنندگان به خشونت های ارتش شوروی در لیتوانی هم اعتراض داشتند. لیتوانی نخستین کشور از کشورهای اتحاد جماهیر شوروی بود که در مارس 1990 اعلام استقلال کرد.

13 ژانویه 1991/ ویلنیوس ورود تانک های ارتش سرخ به لیتوانی و کشتار مردم و معترضان

11 ژانویه 1990/ ویلنیوس گورباچف در میان استقلال طلبان لیتوانی در مورد اصلاحات اقتصادی حرف می زند، او البته می داند طرح "پروستریکا" او در این کشور راه به جایی نمی برد و رکود اقتصادی شوروی در بدترین شراسط ممکن قرار دارد.