کارآمدی جمهوری اسلامی با اصل ولایت فقیه

یدالله حبیبی

کد خبر: ۲۲۸۸۷۳

تاریخ: ۰۵ اسفند ۱۳۹۰ - ۱۷:۳۲

«حسنین هیکل» در دیدار با یک شخص ایرانی گفته است: ما با مبانی و اصول ولایت فقیه آشنا نیستیم، ولی هر چه هست، شما قدرش را بدانید و پاس بدارید.

ایران برای دومین ‌بار، عمق نفوذ خود را به مدیترانه رسانده است؛ یک ‌بار در زمان کوروش‌ کبیر و یک ‌بار دیگر در زمان جمهوری اسلامی ایران. بیداری اسلامی یا تعبیر کم و کاست دیگر آن نشان از یک حقیقت دارد که تحولات کشورهای مسلمان تحت‌ تأثیر اندیشه‌های اسلامی و دینی است و این را می‌توان در شعارها و آداب آنها دید، مناسبترین الگو برای یک کشور اسلامی انقلاب اسلامی ایران است.

ولایت فقیه اندیشه باز‌شناسی شده تفکر و فقه اسلامی است که امام خمینی(ره) مجدد آن است و کارآمدی آن نشان از ظرفیت بالای فقه اسلامی در مدیریت جامعه است. رابطه ایران با اسلام پیوندی عمیق و ناگسستنی است و تقویت این مقوله، پسندیده و لازم است. اسلام هرچند در ایران ‌زاده نشد، ولی بی‌‌گمان در ایران توسعه یافت و نیز ماندنی شد؛ شگفت آن‌که برخی در اندیشه جدایی این دو هستند.

امام خمینی(ره) مولود تفکر دینی و اسلامی است که بیش از هزار و دویست سال از پیشینه ساختارمند آن در عالم اسلام و شیعه با نام روحانیت می‌گذرد. بیش از همه اقشار، این روحانیت است که باید در پاسداری از حریم ولایت فقیه، کارآمدی و مراقبت از آن پیشگام باشد. روحانیت یک حزب سیاسی و قشری از اقشار نیست، بلکه در نگاه تاریخی و باور اجتماعی، راهنما و راهبر عامه است؛ بنابراین، به الزامات راهنمایی که مهمترین آن دانش و به الزامات راهبری که مهمترین آن پرهیزگاری است به غایت نیاز است.

خوشبختانه مطالعات نشان می‌دهد که اعتماد به روحانیت در جامعه ایران همچنان هست و از آنجا که هویت جمهوری اسلامی و کارآمدی آن با روحانیت هم‌آغوش شده است، تدبیر امور به منظور تحقق جامعه اسلامی، باید دغدغه اصلی باشد. کارآمدی جمهوری اسلامی رابطه معنا‌داری با ثبات و صدور آن به کشور‌های اسلامی و ملت‌هایی که خواهان استقلال و عزت‌نفس و توسعه هستند، دارد.

بنابراین در اوضاع کنونی، بالاترین هدیه ما به ملت‌ها، ایرانی آباد با مدیریت اسلامی است که رهبر معظم انقلاب اسلامی از آن به دهه پیشرفت و عدالت نام بردند. کارآمدی بدون برنامه راهبردی، میان مدت و عملیاتی ممکن نیست، نگاه آینده محوری و آینده پ‍‍ژوهی امروز بخشی از ادبیات جمهوری اسلامی است و از سرمایه‌های این نظام سند چشم‌انداز در افق 1404 است.

هرچند چشم‌انداز تصویر تقریبا روشنی از آینده است، تحقق آن نیازمند مدیریت هوشمندانه و پایش رقبای بی‌رحم در منطقه و التزام به لوازم آن است و بدانیم که دیگران منتظر ما نمی‌مانند. سیاست‌های کلی در زیر این سند ـ که به تصویب رهبری نظام رسیده است ـ راه‌های رسیدن به آن را هموار می‌کند و حلقه اتصال آن یک نظام اجرایی منسجم و کارآمد و نظارت دقیق بر عملکردهاست.

در سالیان اخیر، نگاه به این سند راهبردی و بالا‌دستی با بی‌مهری همراه بوده است و دانسته یا ندانسته علاوه بر قدر ناشناسی زحمات مدیران گذشته، فرصت‌های راهبردی را از دست داده‌ایم. وقت آن است که به خود آییم و جبران کنیم.

از موضوعات مهم سند چشم‌انداز توسعه یافتگی اقتصادی دانش بنیان با شاخص جایگاه نخست منطقه‌ای است؛ یعنی همگان منتظرند تا پانزده سال دیگر ایران در خاورمیانه و آسیای مرکزی مقام نخست را در این حوزه به دست آورد.

آگاهان به امور استراتژیک اذعان دارند که حرکت هماهنگ در کشور بدین منظور وجود ندارد.  اگر مبتنی بر این سند و در کنار آن، راهنمایی‌های روشنگر رهبر معظم انقلاب به ویژه مبارزه با مفاسد را جلوی چشم قرار می‌دادیم و رفتار فرقه‌ای و تبارگرایی را کنار می‌گذاشتیم، وضع ما در همه بخش‌ها و به ویژه اقتصادی بهتر از امروز بود.

همه باید بپذیریم که بدون بهره از ظرفیت‌های سایر بخش‌ها و اشخاص، امکان پیمودن این راه نیست. ایران کشور حزبی و گروه‌مدار نیست. همه دستاوردها برایند خرد جمعی در سایه عزم و همت ملی بوده است. از راهبردهای امام خمینی(ره) در هدایت و بسیج مردم وحدت بود و آن را به عنوان علت محدثه و مبقیه انقلاب می‌دانست.

رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای ـ دام ظله الشریف ـ نیز همواره بر این امر تأکید داشته و دارند. درسال‌های اخیر، شاهد برخی اقدامات وحدت‌شکن در عرصه ملی بوده‌ایم؛ برخی نان خود را در آشوب می‌دیدند و فضای سیاسی و فرهنگی کشور را ملتهب می‌کردند و اوج این عملیات در سال 88 به ‌بار نشست و حادثه فتنه را به ‌بار آورد.

فتنه پدیده بدی بود و آثار و عبرت‌هایی را به ‌جای گذاشت. بازشناسی جامع این ماجرا با یک تحلیل راهبردی، این امکان را به ما می‌دهد تا در فرایند اداره امور همه‌جانبه به مسأله نگاه کنیم و از تحلیل شخصی و آمیخته به امور غیرواقعی بپرهیزیم.

در اوضاع کنونی منطقه‌ای و جهانی و طرح‌ریزی استکبار جهانی با توسعه تحریم‌ها و گسترش امپراتوری خبری و رسانه‌ای و جلوگیری از تأثیر انقلاب اسلامی در تحولات ملل مسلمان، برگزاری آیین سال‌گشت پیروزی انقلاب و بیان دستاوردهای بی‌بدیل آن ضروری است.