احترام به كودك، شخصیتش را ارتقا می‌دهد

کد خبر: ۲۲۷۳۲۱

تاریخ: ۲۸ بهمن ۱۳۹۰ - ۱۰:۰۷

احترام به كودك سبب ارتقاي شخصيت وي مي‌شود و والدين بايستي در دوران كودكي و خصوصا در سن بلوغ كه هم ارگانيسم فرزندان و هم روانشان دستخوش تغييرات ملموس مي‌شود با رفتار محترمانه به او شخصيت دهند.

به گزارش ايسنا، در ابتدا بايد گفت كه والدين بايستي براي تربيت فرزندي با ادب در مرحله اول رفتار خود را اصلاح نموده و سپس به سراغ كودك معصوم خود بروند و تنها در اين صورت است كه مي‌توان از ارتكاب عمل ناشايست جلوگيري كرد.

بنابراين به چند مورد مهم كه بايد در تربيت كودك به آن توجه نمود اشاره مي‌شود؛ پدر و مادر بايد در تربيت فرزندان دورانديش و محتاط باشند و همچنين بايد در حضور كودك خصوصا كودكان كم سن و سال رعايت موازين اخلاقي و ادب را بنمايند، زيرا كودك اعمال والدين را الگوي رفتاري خود قرار مي‌دهد، پس والدين بايستي سعي كنند كه هميشه اعضاي خانواده با هم بصورت محترمانه و مودبانه رفتار كنند.

گفتني است زماني که والدين متوجه اين قضيه مي‌شوند كه فرزندشان رفتار بي‌ادبانه دارد بايستي دنبال علت تخلف رفتاري او باشند و سعي نمايند با از بين بردن علت و پاكسازي زمين روحي كودك از علف‌هاي هرز، وي را متوجه قبح مسئله نموده و رفتار بياني او را به راه اصولي و درست بكشانند و از انحراف او جلوگيري كنند.

بايد به اين نكته توجه شود كه اميال و خواسته‌ها و نيازهاي كودك بصورت منفي اقناع نگردد، بنابراين ضمن اينكه والدين بايد سعي كنند آزادي او سلب نشود، مواظب اين قضيه نيز باشند كه كار ناشايستي نيز نكند، چون كودك در اثر تكرار به اين رفتار بد عادت كرده و در دام انواع انحرافات اخلاقي گرفتار مي‌شود، بطوريكه حتي در بزرگسالي نيز رعايت نزاكت كلام خود را در بين ديگران نمي‌كند و فحش و دشنام و ناسزاگويي جزئي از رفتار و خصوصيات او مي‌شود كه در شوخي نمودن نيز آنها را بكار مي‌بندد.

گفتني است والدين هرگز سعي نكنند با توسل به زور و چماق خشونت و توبيخ كودك را تربيت كنند، چون دردي را دوا نخواهد كرد و اين كار فقط آتش نابساماني‌هاي روحي او را شعله‌ورتر كرده و پايه‌هاي رشد اخلاقي و عاطفي کودک را سست مي‌كند، لذا بايد تلاش شود كه هميشه علت را كشف و معالجه كنند.

نكته مهم و حائز اهميت ديگر اين است خانواده بايستي مواظب محيط زندگي اطراف كودك خود باشند و همبازي‌هاي او را كنترل كنند و اجازه ندهند كه كودكان به‌صورت آزادانه همبازي خود را انتخاب كنند و والدين بايد سعي كنند براي فرزندان خود بهترين مشاور و راهنما باشند و در هنگام اشتباه رفتاري كودك به وظيفه خود به‌عنوان بازدارنده مثبت از انحراف به نحو احسن عمل كنند.