خیاط در کوزه خواهد افتاد؟

نوبت تجزیه استعمار پیر رسیده است

انگلیسی‌ها که بخش گسترده‌ای از جهان را با مشکل شکاف و تجزیه و مرزهای پرتنش روبه‌رو‌ کرده‌اند، حال باید انتظار بکشند تا ببینند در رفراندوم سال 2014، چه بر سر استعمار پیر خواهد آمد. آیا 2014 سال مرگ امپراتوری دو قرن پیش خواهد بود؟!

کد خبر: ۲۲۵۷۷۹

تاریخ: ۲۱ بهمن ۱۳۹۰ - ۱۳:۳۷

بحث بر سر استقلال اسکاتلند در حال داغ شدن است و اسکاتلندی‌ها در سال 2014 به پای صندوق‌های رأی خواهند رفت تا تصمیم بگیرند که موافق قطع رابطه با لندن هستند یا نه!

به گزارش «تابناک»، بر پایه تحلیل گروه اطلاعاتی «لانگ‌لی»، استقلال اسکاتلند به معنای پیامدهای شدید اقتصادی و امنیتی برای بریتانیا خواهد بود، زیرا بیشتر نفت و سلاح‌های هسته‌ای آن در اسکاتلند قرار دارند.

موضوع استقلال اسکاتلند از زمانی جدی‌تر شد که حزب ملی اسکاتلند (SNP)، در سال 2007 در انتخابات پارلمانی اسکاتلند، بیشترین آرا را از آن خود کرد. این حزب متعهد شده است که در این مورد رفراندوم برگزار کند و رهبر آن، «الکس سالموند» که هم‌اکنون نخست‌وزیر است، گفته که باور قلبی دارد که بهتر است اسکاتلند کشوری مستقل باشد.

استقلال اسکاتلند بدان معنا خواهد بود که این کشور بخش زیادی از منابع نفتی بریتانیا در دریای شمال را در کنترل خود خواهد داشت، بنادر مهم و استراتژیک نیروی دریایی بریتانیا از دست خواهد رفت و همه ارتش بریتانیا باید تجدید ساختار داده شود.

حمایت از استقلال اسکاتلند از دهه 1970 میلادی رو به گسترش بوده است. در سال گذشته، به خاطر تقویت احساس هویت اسکاتلندی و افزایش بیزاری از لندن، این جنبش قدرتمندتر شده است. در شرایط اعمال سیاست‌های ریاضت اقتصادی، سالموند رهبر SNP تأکید بیشتری بر استقلال اسکاتلند دارد.

بنا بر این گزارش، اسکاتلندی‌ها همیشه گرایشی به استقلال داشته‌اند. آنها بیشتر لیبرال هستند و به همین دلیل، با دولت کنونی محافظه‌کار انگلیس مشکلات فراوانی دارند. نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهد که جامعه اسکاتلند بر سر استقلال از بریتانیا دچار شکاف شده است.

نظرسنجی اخیر انجام شده توسط ساندی تایمز نشان می‌دهد که 37 درصد اسکاتلندی‌ها هوادار استقلال، 42 درصد با آن مخالف هستند و 21 درصد هنوز تصمیم خود را نگرفته‌اند. این آرای نزدیک، زمانی برای انگلیسی‌ها نگران کننده است که به یاد داشته باشند، رفراندوم سال 2014 مصادف با هفتصدمین سالگرد شکست انگلیس توسط اسکاتلندی‌ها در باناکبورن است.

در چند ماه پیش، سالموند در حال نبرد با دیوید کامرون نخست‌وزیر انگلیس در مورد چگونگی برگزاری رفراندوم و گزینه‌های مطرح در آن بوده است. کامرون خواستار آن است که رفراندوم تنها دارای دو گزینه بلی و خیر باشد، در حالی که نخست‌وزیر اسکاتلند می‌گوید، باید سه گزینه پیش روی رأی‌دهندگان قرار داده شود؛ بلی، خیر و خودمختاری کامل (همه چیز جز استقلال). ترس لندن از این است که رفراندوم سه گزینه‌ای، باعث شکست آرا شود و در نتیجه گزینه استقلال رأی بیشتری آورد.

موضوع مهم دیگر، تعیین سن افراد واجد حق رأی در این مورد است. طرف اسکاتلندی طرفدار سن شانزده تا هفده سالگی است. این امر می‌تواند بر نتیجه رفراندوم و به نفع گزینه استقلال تأثیر گذارد، زیرا جوان‌ترها راحت‌تر گزینه استقلال را خواهند پذیرفت، به ویژه که آنها دولت لندن را متهم می‌کنند، باعث افزایش هزینه‌های تحصیل و کاهش فرصت‌های شغلی شده است.

کامرون به دلیل مشکلات فراوانی که استقلال اسکاتلند از حیث اقتصادی، امنیتی و دیپلماتیک برای بریتانیا پدید خواهد آورد، تلاش خواهد کرد که تا جایی که می‌شود، زیر بار نظرات سالموند در مورد شیوه برگزاری رفراندوم نرود، زیرا او نمی‌خواهد در انگلستان به عنوان نخست‌وزیری معروف شود که اسکاتلند را از دست داده است.

مهم‌ترین پیامدهای استقلال اسکاتلند در سه بعد نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک به صورت زیر قابل خلاصه شدن است:

پیامدهای نظامی: استقلال اسکاتلند قدرت نظامی انگلیس را تضعیف خواهد کرد. سالموند گفته است که وی خواهان «نیروی دفاعی اسکاتلندی» است که از اعضای اسکاتلندی ارتش کنونی بریتانیا تشکیل شود. این امر باعث از دست رفتن نیروی انسانی و همچنین پایگاه‌ها و بنادر استراتژیک بریتانیا خواهد شد.

مسأله مهمتر این که همه سلاح‌های هسته‌ای آن در زیردریایی‌هایی هستند که در پایگاه دریایی Faslane در اسکاتلند عمل می‌کنند. این در حالی است که «آنگوس رابرتسون»، سخنگوی دفاعی SNP گفته است که ما هرگز خواهان وجود سلاح‌های کشتار جمعی در اسکاتلند نبوده و نخواهیم بود. انتقال این سلاح‌ها به انگلیس (به احتمال زیاد بندر پلیموث) نیازمند تغییرات فراوانی در زیرساخت‌ها خواهد بود که نزدیک به یک دهه طول خواهد کشید و بیش از یک میلیارد پوند هزینه خواهد داشت.

به علاوه اسکاتلندی‌ها خواهان خروج از ناتو هستند که باعث تضعیف جایگاه بریتانیا خواهد شد.

پیامدهای اقتصادی: جدایی اسکاتلند آثار شدیدی بر اقتصاد بریتانیا نیز خواهد داشت. همه منابع نفتی دریای شمال در قلمرو اسکاتلند قرار دارند و در بدترین حالت، می‌تواند 80 درصد از درآمد نفت و گاز کنونی بریتانیا را از آن خود کند.

از اواسط دهه 1970 تاکنون میلیاردها بشکه از دریای شمال استخراج شده است و گمان می‌رود در چهل سال آینده، بین 25 تا 30 میلیارد بشکه نفت و گاز دیگر قابل برداشت باشد.

موضوع اقتصادی مهم، سهم اسکاتلند از بدهی یک تریلیون پوندی کنونی بریتانیاست. SNP سهم اسکاتلند را نزدیک هشتاد میلیارد پوند اعلام می‌کند، در حالی که دیگران مقدار آن را تا 270 میلیارد پوند برآورد می‌کنند.

پیامدهای دیپلماتیک: بی گمان، جدایی اسکاتلند پیامدهای دیپلماتیک بسیار سنگینی برای انگلیس خواهد داشت. بیشتر سرمایه دیپلماتیک انگلیس از پیشینه آن به عنوان یک ابرقدرت ناشی می‌شود. پس از استقلال اسکاتلند، بریتانیا کشوری دیگر بوده و این به معنای از دست رفتن بخش بزرگی از پرستیژ آن خواهد بود.

به علاوه جایگاه بریتانیا در شورای امنیت، اتحادیه اروپا، صندوق بین‌المللی پول و ناتو مبتنی بر بریتانیایی است که شامل اسکاتلند هم می‌شده است. معلوم نیست که وضعیت این کرسی‌ها به چه صورتی درخواهد آمد.