پيشنهاد امام موسي براي وحدت مسلمانان

کد خبر: ۲۲۵۷۲۱

تاریخ: ۲۱ بهمن ۱۳۹۰ - ۱۴:۰۲

پس از انتخاب امام موسي صدر به رياست مجلس اعلاى شيعيان، ايشان در نامه‌اي به مفتي اهل سنت جمهوري لبنان راه‌هاي وحدت عملي مسلمانان شيعه و سني را شرح مي دهد.

به گزارش ايسنا خلاصه‌اي از متن نامه امام موسي صدر را در ذيل مي‌خوانيد:

« اين امر (وحدت مسلمانان شيعه و سني) از آن رو ضرورى است كه مسلمانان بايد در حركت به سوى آينده و ترسيم سرنوشت تاريخى و اداى مسئوليت هايشان مسير خود را بشناسند و به خويشتن اعتماد كنند. اتحاد كلمه و وحدت نيروها و افزايش توانها تنها براى اين نيست كه اين موارد بزرگ‏ترين هدفهاى دينى‌اند، يا آنكه وصيت پيامبر عظيم الشأن‏ (ص) ماست، بلكه اين مسائل با تماميت زندگى ما و كرامت ما و وجود نسلهاى ما مرتبط است و خود مسئله‏اى حياتى به شمار مى‌‏آيد.

اين اتحاد كلمه نبايد تنها به صورت يك شعار يا جمله زيبا جلوه ‏گر شود، بلكه بايد در تار و پود انديشه و احساس ما، در فكر و تپش‌هاى قلب ما و در راه و روش ما خودنمايى كند. اين وحدت ركن اساسى براى آينده است. اين اتحاد جز با بذل عنايت فكرى و در پى آن با تلاش وجدانى خاص و سعى و كوشش براى تحكيم آن به دست نمى‏‌آيد. اگر چنين شود وحدت حقيقى بنيان گذاشته و استوار مى‌شود و نمونه و الگويى پديد مى‌‏آيد كه مى‌توان بدان اقتدا كرد.

وحدت كلمه و انديشه و احساس مسلمانان و به عبارتى دقيق‏تر، گسترش وحدت مسلمانان بر ستون‌هاى فكرى و عاطفى محكمى قرار دارد كه از طريق" وحدت فقهى" تحقق مى‌‏يابد.

*وحدت فقهى

مبانى و بنيانهاى اسلام، در اساس، يكى است و امت واحده نيز در عقيده، كتاب، مبدأ و معاد با هم مشتركند. بنابراين، چنين اشتراك گسترده‏اى اقتضا مى‏كند كه اين امت در جزئيات نيز وحدت داشته باشند. وحدت در جزئيات مختلف يا نزديك كردن آنها به هم، خواسته‌‏اى است كه آرزوى بزرگ تحقق آن بر ضمير دانشمندان گذشته‏ مان- قدس الله اسرارهم- نيز پوشيده نبوده است.

ما مى‏بينيم شيخ ابوجعفر محمدبن‌حسن طوسى، هزار سال پيش، كتابى به نام «الخلاف در فقه تطبيقى» تأليف مى‌كند و نيز علامه حلّى، حسن بن يوسف بن مطهر، به پيروى از شيخ، همين مسير را با تأليف «التذكرة »ادامه مى ‏دهد. در واقع، فقه تطبيقى همان هسته صالح براى رويانيدن وحدت فقهى و تكميل وحدت شريعت است. در دوره ما، از حدود سى سال پيش، گروهى از نخبگان دانشمند و مجاهدان بزرگ از سلك علماى اسلام دست به تأسيس «دار التقريب بين المذاهب الاسلاميه» در شهر قاهره زدند كه از جمله آنان علماى گران‏سنگى همچون استاد بزرگ مرحوم شيخ عبدالحميد سليم و استاد مرحوم شيخ محمود شلتوت و مرحوم شيخ محمد محمد المدنى رئيس دانشكده شريعت الازهر را مى‏ توان نام برد و نيز از ديگر دانشمندان بزرگ در لبنان و ايران و عراق بايد از آيت‏اللَّه سيد عبدالحسين شرف ‏الدين و مرجع بزرگ شيعيان جهان مرحوم آيت‏اللَّه العظمى سيدحسين بروجردى و استاد علامه شيخ محمدتقى قمى، مسئول «دائم دارالتقريب» را نام برد.

اين مؤسسه، افزون بر خدمات گسترده‏اش، منشورى صادر كرد كه در آن خط مشى‏هاى اوليه خود را ترسيم نمود. در اين خصوص، مرحوم پدرم امام سيدصدرالدين صدر، كتاب خود موسوم به« لواء محمد(ص)» را تأليف و منتشر كرد. اين كتاب در واقع تلاشى بود براى جمع ‏آورى تمام رواياتى كه مسلمانان فرقه ‏هاى گوناگون از پيامبرص در زمينه ‏هاى عقيدتى و دينى نقل كرده بودند، تا پس از قرآن كريم مرجع مسلمانان واقع شود. به عبارتى دقيق‏تر، اين كتاب تلاشى بود براى وحدت سنّت مطهر نبوى. در اين مدت هم برخى از بزرگان پژوهشها و كتابهايى درباره فقه و مذاهب اسلامى انتشار داده‏اند.

سپس دوره تأليف دايرة المعارف‌هاى فقهى فرارسيد؛ دانشگاه دمشق موسوعة عبدالناصر للفقه الاسلامى را تأليف كرد. هم‏اكنون نيز در دانشگاه كويت تلاشهاى گسترده‏اى براى تكميل الموسوعة الفقهية انجام مى ‏گيرد.

استاد بزرگ جناب آقاى سيد محمدتقى حكيم رئيس دانشكده فقه نجف اشرف نيز كتاب ارزشمندى درباره مبادى عمومى «فقه تطبيقى» تأليف كرده است. ثمرات اين تلاشهاى سازنده را، كه در فتاواى فقهاى مسلمان مى‏توان ديد، مؤيد آن است كه ما با عنايت خداوند به مرحله و نقطه نزديكى از اتحاد فقهى رسيده‏ايم».

منبع:

کتاب "ناي و ني " از مجموعه " در قلمرو انديشه امام موسي صدر " ، صفحه 355 تا 360 ، ترجمه شادروان علي حجتي کرماني