آلودگی هوای تهران صدای هنرمندان را هم در آورد

کد خبر: ۲۲۵۴۲۲

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۳۹۰ - ۱۵:۵۱

آلودگی هوای تهران که بر اساس گزارش اخیر شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در شمال شهر و جنوب شهر تفاوتی با هم ندارد و تمام شهروندان در تمام نقاط تهران را به یک اندازه تحت تأثیر قرار می‌دهد، صدای هنرمندان را هم در آورده است.

به گزارش مهر، یک بازیگر بزرگ سینما می‌گوید: فکر نمی‌کنم مردم مسئول باشند یا کار مهمی از دستشان بر آید، بلکه مسئولان باید زیرساخت‌ها را تصحیح کنند اما حالا که وضعیت به این جا رسیده می‌توان از مردم خواهش کرد که از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنند.

داود رشیدی که در مراسم افتتاحیه جشنواره فیلم فجر امسال نیز مورد تقدیر قرار گرفت، افزود: تنفس برای من سخت شده و صدایم گرفته و وقتی در منزل هستم و کمتر در معرض آلودگی قرار دارم، حالم بهتر است اما زمانی که به دفتر کارم یا خانه سینما می روم، آلاینده‌ها برایم آزار دهنده می‌شوند.

این استاد پیشکسوت سینما مانند بسیاری از مردم امیدوار است باران و برف تهران را میهمان کند تا بلکه برای چند روز هم که شده شهروندان نفس راحتی بکشند و می‌افزاید: ای کاش آنان که در این زمینه مسئولیتی دارند، فکری اساسی بکنند.

داود رشیدی خاطرنشان کرد: با این همه خودروهایی که در معابر تردد می‌کنند و اغلب فاقد استانداردهای لازم هستند، مسلم است که کار هوای تهران را به این جا می‌رسانند.

گوهر خیراندیش: برخی برای خرید نان هم از خودرو استفاده می‌کنند!

یکی دیگر از بازیگران پیشکسوت سینما نیز با ابراز گلایه از آلودگی هوا می‌گوید: برای یک بازیگر توان تنفسی بالا و ریه‌های سالم ضروری است زیرا بازیگران باید بدون تپق یا سرفه بتوانند دیالوگ‌های خود را بگویند و داشتن بدن ورزیده و سالم در این حرفه مانند بسیاری از شغل‌ها لازم است.

گوهر خیراندیش با ذکر این نکته که آن قدر هوا شرایط نامناسبی دارد که به نظرم نه تنها سالمندان و بیماران بلکه افراد به ظاهر سالم هم نباید از خانه خارج شوند، افزود: همه افراد وقتی در معرض آلاینده‌های هوا قرار بگیرند، دچار مشکلات جبران ناپذیری می‌شوند و آلودگی هوا روی کار بازیگران مانند دیگر افراد جامعه تأثیر می‌گذارد و در کارشان اخلال ایجاد می‌کند.

این بازیگر با سابقه سینما در پایان با تأکید بر این که همه باید برای کاهش آلاینده‌ها در هوای تهران دست به دست هم بدهیم، گفت: در این زمینه باید فرهنگ‌سازی شود و به عنوان نمونه فرهنگ استفاده از دوچرخه و وسایل نقلیه عمومی جا بیفتد و دوم به لحاظ اجتماعی بین فردی که برای حفظ سلامت همنوعان خود از وسیله نقلیه شخصی استفاده نمی‌کند با فردی که حتی برای خریدن نان هم از خودروی شخصی استفاده می‌کند، فرق قائل شد تا این مهم همگانی شود.