اثرات منفی غیبت ستاره‌ها در نبرد ۷۴

کد خبر: ۲۲۴۷۲۳

تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۳۹۰ - ۱۱:۰۸

پیش از آغاز این مسابقه از هر سو که به این بازی نگاه می‌کردی، انتظار بازی دور از خلاقیت برایت متصور می‌شد. اما عدم حضور بخش اعظمی از شاکله اصلی فوتبال ایران که متعلق به باشگاه استقلال بود هم نتوانست از زیبایی‌های دربی بکاهد. دربی هفتاد و چهارم با برتری یکی از دو رقیب سنتی پایتخت به پایان رسید و در شرایطی که همگان انتظار یک بازی آرام و به دور از حاشیه، در غیاب ستارگان استقلالی را داشتند، این مسابقه به یک...

به گزارش «شفاف»: پیش از آغاز این مسابقه از هر سو که به این بازی نگاه می‌کردی، انتظار بازی دور از خلاقیت برایت متصور می‌شد. اما عدم حضور بخش اعظمی از شاکله اصلی فوتبال ایران که متعلق به باشگاه استقلال بود هم نتوانست از زیبایی‌های دربی بکاهد.

البته حضور علی کریمی به عنوان یکی از تکنیکی‌ترین بازیکنان دهه اخیر فوتبال ایران در پرسپولیس و قرار گرفتن مهدی رحمتی در دروازه استقلال اندکی جذابیت و هیجان را با خود همراه کرد اما دیگر عناصر سازنده پرسپولیس آنقدر با کریمی ناهمگون و ناهماهنگ بودند که ممکن بود ذائقه فوتبالدوستان در این میدان پربیننده به شکل دلخواه تامین نشود.

در دربی ۷۴ بدون بازیکنانی همچون آندرانیک تیموریان، خسرو حیدری و مجتبی جباری شاهد ارائه نمایشی دلپذیر از استقلال نبودیم. البته نبود این بازیکنان بر مسابقه روز پنج شنبه بی‌تاثیر نبود و نبرد هفتاد و چهارم تا حدی تحت‌الشعاع غیبت ستاره‌ها قرار گرفت.

غیبت مجتبی جباری نه تنها برای استقلال بلکه برای فوتبال ایران یک خبر ناخوشایند و مایوس کننده است. بهترین بازیکن دربی‌های اخیر فرصت حضور در این بازی را از کف داد تا شاهد شکست سنگین تیمش برابر رقیب سنتی باشد. جباری با تکنیک و مهارت خود می‌توانست نیاز امروز فوتبالدوستان را فراهم کند چرا که او بی‌گمان در برهه کنونی آماده‌ترین بازیکن حال حاضر فوتبال کشورمان هم به حساب می‌آید.

دربی ۷۴ بدون تماشای آن پاس‌های در عمق جباری برای استقلالی‌ها لذتی نداشت. هر چند فریدون زندی با دو پاس گل و یک گل زده توانست تنها ذره‌ای از نبوغ مجتبی را در میدان پیاده کند اما آنچه می‌توانستیم از همان ابتدای مسابقه در چهره همه استقلالی‌ها بخوانیم آرزوی آن‌ها برای فرار از شکست بود.

از سوی دیگر تیموریان نیز نقش پررنگی در برجسته جلوه دادن فوتبال ایران در عرصه ملی ایفا کرده و از آن زمان که لباس استقلال را هم به تن کرد یک هارمونی خاص و یک همنوایی مثال زدنی را با جباری ایجاد کرد. آندو با برخورداری از یک فیزیک عالی در حقیقت ویژگی تلفیق شدن تکنیک و قدرت بدنی را به خوبی از خود بروز می‌داد و حضورش در ترکیب استقلال به خصوص در دربی‌های اخیر جباری را آزاد می‌گذاشت تا رها از درگیری‌های فیزیکی فقط و فقط به بازیسازی و حتی گلزنی بپردازد. دربی ۷۴ آنجا بیشتر ضرر کرد که خسرو حیدری هم در آستانه شکوفایی دوباره پس از بیرون آمدن از چالش مصدومیت ۳ اخطاره شد و از نبرد ۷۴ محروم ماند.

بی‌شک خسرو حیدری بهترین هافبک- مدافع راست فوتبال ایران بوده و به غیر از وی به دایره غایبان سر‌شناس می‌توان فرهاد مجیدی را هم افزود. مهاجمی که با میل و اشتیاق خود هر بیننده‌ای را مجذوب خود می‌کرد هر چند که آبی‌ها دیگر دغدغه‌ای بابت غیبت مرد شماره ۷ خود ندارند.

به هر شکل این دربی در فقدان ستاره‌های خود آن میدانی نبود که هواداران استقلال انتظارش را داشتند. برای اثبات اینکه غایبان نقش کلیدی در جذاب‌تر شدن این بازی داشتند همین قدر کافی است که به دربی ۷۱ اشاره کنیم که استقلال یکی از عالیترین نمایش‌های چند سال اخیر خود در فوتبال ایران را با حضور مردانی همچون آندو، مجتبی، فرهاد و خسرو روی پرده آورد.