قهرمانان وزنه برداري ايران چقدر درآمد دارند؟

کد خبر: ۲۲۳۶۹۷

تاریخ: ۱۲ بهمن ۱۳۹۰ - ۰۰:۵۳

وزنه‌برداران از جمله موفق‌ترين ورزشكاران ايران در سال جاري محسوب مي‌شوند. آنها با مدال‌هاي ارزشمندي كه در رقابت‌هاي جوانان جهان و بزرگسالان در پاريس كسب كردند، اتفاقي كم نظير را در تاريخ ورزش ايران رقم زدند، اما با تمام اين تفاسير گويا هنوز تقديري از آنها صورت نگرفته و بيشتر وعده‌ها در حد حرف باقي مانده‌اند.

وزنه‌برداري با بسياري ديگر از رشته‌هاي ورزشي متفاوت است. ورزشي است كه اگر چه هنگامي كه از تلويزيون مسابقه‌هاي بين‌المللي‌اش پخش مي‌شود، بيننده‌هاي پر تعدادي دارد، اما در خلال رقابت‌هاي داخلي و تمرين‌هاي ملي، تنها خود وزنه‌برداران هستند كه يكديگر را تشويق مي‌كنند. طبيعت اين رشته ورزشي به گونه‌اي است كه وزنه‌بردار بايد از همان ساعات ابتدايي صبح وارد سالن تمرين شود، دستش را به پودر منيزيم آغشته كند و تا غروب با هارتل و وزنه‌ها «سر و كله» بزند. البته اين همه ماجرا نيست. وزنه‌برداري همچون بهداد سليمي در طول يك روز تمرين چيزي حدود 30 تا 40 تن وزنه را داخل ميله‌ هارتل قرار مي‌دهد و آن‌ها را بالاي سر مي‌برد. اين تمرينات پرفشار شرايط سخت و دشواري را براي ورزشكار به وجود مي‌آورد كه كمتر كسي مي‌تواند آن را تحمل كند.

اين تنها يك روي سكه است، روي ديگر سكه اين است كه همه وزنه‌برداران حرفه‌اي در حقيقت بهترين سال‌هاي زندگي خود را در اردوهاي طولاني و تمرينات طاقت فرسا سپري مي‌كنند. آنها تقريبا به جز درس خواندن حرفه و كار ديگري ندارند و تنها چشمشان به حقوق فدراسيون، پاداش‌ها و يا قراردادهاي ليگ است كه در ادامه به صورت اختصار به آن‌ها خواهيم پرداخت تا ببينيم يك وزنه‌بردار پس از تحمل اين مشقت‌ها و رسيدن به سكوهاي برتر جهان و المپيك چه دستاوردهاي مالي خواهد داشت.

حقوق ملي‌پوشان

بر اساس قوانين وزارت ورزش و جوانان و كميته ملي المپيك كه فدراسيون‌ها نيز ملزم به رعايت آن هستند، ورزشكاران در زمان حضور در اردوي تيم‌هاي ملي حقوق دريافت مي‌كنند. ميزان اين حقوق براي قهرمانان و ورزشكاران رشته‌هاي مختلف متفاوت است اما در هر صورت اين مبلغ اصلي‌ترين درآمد ورزشكاران در زمان حضور در اردوي تيم‌هاي ملي محسوب مي‌شود.

در تيم ملي وزنه‌برداري حد پايين حقوق‌ها از ماهي 400 هزار تومان براي دعوت شدگان به اردو شروع مي‌شود و اين رقم براي بهترين آنها كه بهداد سليمي است، تا مرز ماهيانه 700 هزار تومان مي‌رسد. با توجه به اين كه وزنه‌برداران در بيشتر ماه‌هاي سال در اردو هستند، نفرات اصلي كه در همه اردوهاي تيم ملي هستند، اين حقوق را دريافت مي‌كنند.

قراردادهاي باشگاهي

ليگ باشگاه‌هاي وزنه‌برداري نيز از ضعيف‌ترين ليگ‌هاي باشگاهي در سطح كشور است و اگر شركت‌هاي نفتي همچون ملي حفاري و مناطق نفت خيز جنوب شركت نمي‌كردند، شايد تاكنون اين ليگ به طور كامل تعطيل شده بود. با اين حال ملي‌پوشان وزنه‌برداري با حضور در رقابت‌هاي ليگ باشگاه‌ها براي هر فصل به صورت ميانگين چيزي حدود 10 تا 25 ميليون تومان را دريافت مي‌كنند. البته شايد قرارداد نخبگاني همچون بهداد سليمي براي يك فصل تا 50 ميليون تومان هم برسد، اما او يك استثنا در اين ورزش محسوب مي‌شود و عموم ملي‌پوشان از اين درآمد محروم هستند. به اين ترتيب مي‌توان گفت درآمد سالانه ملي‌پوشان وزنه‌برداري چيزي حدود 20 تا 30 ميليون تومان است.

پاداش قهرماني

با تمام اين تفاسير وقتي وزنه‌برداري به مدال‌هاي جهاني و المپيكي مي‌رسد، شرايط كمي تغيير مي‌كند. منابع پرداخت پاداش‌هاي قهرماني متفاوت است. سازمان تربيت بدني در آخرين سال فعاليت خود يك جدول براي قهرمانان بين‌المللي تدوين كرد كه بر اساس آن قهرمانان جهان در رده سني بزرگسالان هر كدام 150 سكه تمام بهار آزادي، دارندگان مدال نقره يكصد سكه بهار آزادي و مدال آوران برنز 50 سكه جايزه دريافت كنند. اين تعرفه البته براي رده‌هاي سني نوجوانان و جوانان متفاوت است. با توجه به تغيير و تحولات صورت گرفته در راس مديريت ورزش كشور از دو سال پيش تاكنون هنوز اين پاداش‌ها به قهرمانان پرداخت نشده و پرداخت آن همچنان در هاله‌اي از ابهام قرار داد. با اين حال در اين ميان بودند كساني همچون بهداد سليمي كه پس از قهرماني ارزشمندش در سال گذشته، سكه‌هاي مربوطه را دريافت كرد، اما اين اتفاق هنوز براي سايرين محقق نشده است.

به غير از وزارت ورزش و جوانان، كميته ملي المپيك هم پس از قهرماني‌هاي با ارزش، پاداشي را براي قهرمانان در نظر مي‌گيرد كه در مورد وزنه‌برداري اگر چه قول‌هايي داده شده، اما پس از رقابت‌هاي جوانان و بزرگسالان جهان و كسب اين موفقيت‌هاي بزرگ هنوز پاداشي به وزنه‌برداران از سوي كميته ملي المپيك پرداخت نشده است. منبع سومي كه موظف به پرداخت پاداش به قهرمانان ورزشي است، فدراسيون‌ها هستند. در اين زمينه فدراسيون وزنه‌برداري از پيش اسپانسري را تدارك ديده بود كه پس از پايان رقابت‌هاي پاريس، اين حامي مالي دو خودرو پژو پارس به بهداد سليمي و كيانوش رستمي اهدا كرد. يك خودرو تندر 90 به سجاد انوشيرواني و يك خودرو پرايد به سعيد محمدپور. پس از اين ماجرا فدراسيون وزنه‌برداري اعلام كرد كه اين خودروها در حقيقت پاداش فدراسيون نيز محسوب مي‌شود و فدراسيون ديگري پاداشي به وزنه‌برداران نخواهد داد. منبع بعدي دريافت پاداش، ادارات كل و استانداري‌هايي هستند كه قهرمانان آن استان در ميادين بين‌المللي مدالي كسب كرده‌اند. البته ادارات كل و استانداري‌ها بودجه تعريف شده‌اي در اين زمينه ندارند، اما براي تقدير از اين قهرمانان از پرداخت يك يا چند سكه گرفته تا اهداي تكه زميني در شهر اقدام مي‌كنند. گويا ملي‌پوشان و مدال آوران وزنه‌برداري از اين بابت نيز پاداش چنداني دريافت نكرده‌اند و همگي از اين وضعيت گله‌مند بودند و توقع داشتند كه مسئولان شهرشان بيشتر به فكر قهرمانان ديارشان باشند.

بي‌مدال‌ها

درآمد از راه حقوق و قراردادهاي باشگاهي كه اصلي‌ترين منابع درآمدي ملي‌پوشان وزنه‌برداري محسوب مي‌شود، شامل همه ملي‌پوشان مي‌شود و چه مدال بياورند چه نياورند، از اين موضوع بهره مي‌برند. درآمد بخش پاداش نيز كه بخش چشمگيرتري براي وزنه‌برداران محسوب مي‌شود، تنها براي تعداد معدودي از وزنه‌برداران است كه در رده‌هاي بين‌المللي صاحب مدال مي‌شوند. با اين وجود بيشتر ملي‌پوشان كه شرايط كسب مدال ندارند اما پا به پاي مدال آوران تلاش مي‌كنند، هميشه جزو مغفولين هستند.

با مقايسه‌ بين تلاش و افتخاري كه اين قشر از جامعه ورزش براي ورزش ايران به ارمغان آورده‌اند با ورزشكاران ساير رشته‌ها، مي‌توان به عمق محروميت مالي وزنه‌برداران پي برد. اگر اين روند همچنان ادامه پيدا كند، شايد در المپيك پيش رو اتفاقات جالبي براي وزنه برداري رخ ندهد. چه آنكه حتي بهداد سليمي كه در ميان وزنه‌برداران بيشترين درآمد را دارد هم اخيرا عليه سياست‌هاي مالي مديران ورزش كشور مصاحبه كرده و معتقد است با توجه به وضعيت موجود نبايد از او در المپيك لندن انتظار زيادي داشته باشند.

تهران امروز