روایت متکی از خط قرمزهای فهرست اصولگرایان

کد خبر: ۲۲۳۱۷۹

تاریخ: ۱۰ بهمن ۱۳۹۰ - ۱۱:۳۶

انتخابات - پایگاه اطلاع رسانی جبهه متحد اصولگرایان نوشت:

وزیر پیشین امور خارجه در گفتگویی مشروح با برشمردن خط قرمزهای فهرست اصولگرایان مانند ساکتین و مردودین فتنه و انحراف و یا ساکتین و همراهی کنندگان با جریان فساد، به تبیین ملاک ها و معیارهای جبهه متحد اصولگرایان در انتخابات آتی پرداخت.

منوچهر متکی دبیر اجرایی جبهه متحد اصولگرایان درباره شاخص‌های این جبهه برای نامزد‌های انتخابات مجلس گفت: ساکتین و مردودین فتنه و انحراف و یا ساکتین و همراهی کنندگان با جریان فساد، از خط قرمزهای جبهه متحد اصولگرایان است. ما در دو سال گذشته در کشور با مشکلاتی مواجه بودیم یکی از آنها فتنه 88 بود که هدف آن قلب نظام، مردمسالاری دینی و دموکراسی حاکم را نشانه گرفته بود. حاصل این جرزنی سیاسی به تعبیر مقام معظم هبری، این بود که مشارکت 40 میلیونی مردم را به حراج بگذارند. این بزرگترین ظلمی بود که به مردم و انقلاب ما شد و این مسئله با چنین هدف و ابعادی، بزرگترین فتنه برای کل کشور بود. بنابراین نسبت به این فتنه، موضع داشتن و نسبت به رفع آن تدبیر کردن، جز محورهای اساسی ما در کشور است.

اهم سخنان منوچهر متکی در ادامه می‌آید:

در بحث انحراف موقعی که این کلام مقام معظم رهبری مطرح شد که من تا زنده هستم اجازه نخواهم داد که انحراف در این نظام رسوخ پیدا کند؛ و بعضی از بزرگان دیگر نیز نظرشان را مطرح کردند بسیار واضح و مبرهن است که یک مسیر بدلی در حال مطرح شدن یا نهادینه شدن است، که این مسیر بدلی، انحراف است. بدترین انحرافها در انقلاب، انحراف در مبانی و اهداف آن انقلاب است. در نظام ما اسلامیت نظام، اصل اساسی است. بر طبق قانون اساسی در رفراندوم ها، همه اصول می تواند عوض شود اما اصل چهارم که مربوط به اسلامیت نظام است تغییرپذیر نیست. حال عده ای آمده اند و انحراف در مبانی اسلام را هدف قرار داده است همانطور که توطئه های بیرونی، مردم و جمهوریت ما را مورد هدف قرار داده اند.

این موضع گیری در جبهه متحد اصولگرایان مبنی بر اینکه ساکتین و مردودین فتنه و انحراف و یا ساکتین و همراهی کنندگان با جریان فساد، در لیست جبهه متحد اصولگرایان جایی ندارند، حرفی منطقی و برآمده از دل انقلاب و خواست ملت و خواست رهبری است.

در تصمیم گیری هایی که در مجلس بر روی لوایح و طرح ها انجام می شود، نمایندگان مجلس می توانند آزادانه بحث کنند. ممکن اظهارنظر نماینده ای با دقت در اصل مبانی اسلامی در یک موضوعی نباشد. یعنی دقیقا نسبت به مرّ اسلام در یک موضوعی توجیه نباشد و یا نظر صریح رهبری را در مورد مسئله ای نداند. مثل موردی که در طرح نظارت بر نمایندگان ایشان فرمودند یا موارد دیگر؛ اگر کسانی وقوف نداشته باشند و براساس استدلالی بیایند و نظر دیگری مطرح کنند تنها برای خودشان حجت دارند. اما زمانی که برایشان روشن شد باید از نظر خود برگردند و حکم برخواسته از مبانی اسلام و نظر صریح رهبری را اجرایی کند.

سیاست کشته سازی واقعا یک برنامه طراحی شده بود تا نشان بدهند که در بحث فتنه 88 اولا بحران امنیت در کشور عمیق شده و ثانیا رژیم دارد تظاهرکنندگان را می کشد. این هدف تبلیغاتی دشمن بود.

مثلا اتفاقی رخ داد که از همه زوایا جای ابهام و تردید دارد. فردی کشته شد که اصلا در تظاهرات نبود و از یک کلاسی داشت به منزل می رفت. کسی که اقدام به کشتن او کرد، تک تیراندازی بود که معلوم نیست از کجا این اقدام را انجام داده بود. دوربین هایی که از زوایای مختلف واقعه فیلم گرفتند، معلوم نیست از کجا آمده اند. تنها کسی هم که خود را تنها شاهد ماجرا معرفی می کند به فاصله 24 ساعت می رود به bbc در لندن و از آنجا اظهار نظر می کند. اینها همه نشان می دهد، موردی که در این حوادث به قتل رسید یک قتل مشکوک بود.

یا مثلا ناگهان مطرح شد که فلان دختر مفقود شده است. این‌ها شایعاتی بود با هدف اینکه بگویند اینها توسط حاکمیت بازداشت و کشته شده اند.

جالب است بدانید که ما آن موقع در دبیرخانه شورای امنیت این مسائل و شایعات را بررسی می کردیم. مسئولین ذیربط گزارش ها و مدارک را می آوردند؛ بعد از بررسی معلوم می شد این دختر خانمی که مثلا می گویند مفقود شده و یا کشته شده در خارج از کشور حضور دارد یا اصلا همچنین کسی وجود خارجی ندارد.

به اعتقاد من در فتنه 88، جمهوری اسلامی ایران، هنر مدیریت بحران خود را نشان داد. شما الان حوادثی را که در سایر کشورها روی می دهد ببیند؛ بلافاصله همه چیز به هم می ریزد اما جمهوری اسلامی بسیار هوشمندانه این فتنه را مدیریت کرد و توانست موفق از آن بیرون برود؛ ضمن اینکه اکثریت افرادی که با نیت های مختلف به سران فتنه رای داده بودند، به دلیل آشکارسازی های که نسبت به حوادث شد، از آنان کنده شدند.

ما باید در نظر داشته باشیم، اگر کسی صرف نظر از جایگاهش یک موضع نادرست می گیرد و بر آن پافشاری می کند، قابل دفاع نیست و در اصولگرایی کم می آورد. اما اگر نحوه تدبیر بعضی افراد را ندانیم، قضیه فرق می کند. مثلا در همین بحث کشته سازی و یا مسائلی که در رابطه با زندان ها و ماجرای کهریزک مطرح می کردند، مجلس تدبیر کرد و تیمی را برای بررسی فرستاد و آنها هم بعد از بررسی ها گزارشاتی تهیه کردند که براساس آن گزارشات مدیریت این بحران سهل تر شد، اینجا ما نمی توانیم به کسانی که برای تسهیل امر مدیریت بحران وارد شدند بگوییم که این افراد توجه نداشتند. چرا که کمیته های بررسی و حقیقت یابی تشکیل شده بود و اتفاقا خیلی چهره های اصولگرای ما هم عضو آن کمیته ها بودند و وظیفه آنها پیگیری مسائل بود.

بنابراین داستان کسانی که در تدبیر و مدیریت بحران به گونه ای عمل کردند که ما بتوانیم با کمترین هزینه مدیریت بحران کنیم، متفاوت است با کسی که سمت و سوی بحران را گرفته یا علیه جمهوری اسلامی موضع گرفته یا همین کشته سازی های ادعایی را القا کرده است. اینها مرزبندی های بعضا خیلی ظریف دارند که باید به آنها توجه کنیم.

در انتخابات مجلس اصلاح طلبان با چراغ خاموش و مهره های سفید وارد رقابت شده اند. نکته دوم این است که از حدود یکسال پیش این نگرش ناصواب در بخشی از بدنه اصولگرایان القا شده است. البته در مواردی وحدت گریزان علیرغم شعارها و ادعاهایی که مطرح می کنند باورشان آنست که آیینه تمام نمای اصولگرایی هستند و تقریبا تمام اقبال اجتماعی اصولگرایان با گروه، فراکسیون و مجموعه آنهاست و همه دیگران یا اصولگرا نیستند و یا درصد ناچیزی از جامعه هستند و لذا ضرورتی برای همگرایی واقدام مشترک با مجموعه اصولگرایان نمی بینند.

من تصور می کنم ما نه وحدت ساختگی می توانیم ایجاد کنیم، نه افتراق ساختگی. وحدت ضرورتی برای هم‌افزایی است و کسانی به این مجموعه - اصولگرایی - می پیوند که احساس نیاز بکنند. کسانی که به ضرورت وحدت نرسند، نیازش را درک نمی کنند و به آن نمی پیوندند.

وحدت یک تاکتیک سیاسی نیست، یک استراتژی همیشگی برای امروز و فردای اصولگرایان و همه کسانی است که به آرمانهای انقلاب اسلامی پایبند هستند. مبانی وحدت در آموزه های اسلامی ماست. اینکه گفته شود اصلاح طلبان نمی آیند پس خوب است به یک وزن کشی و زورآزمایی و رقابت بین اصولگرایان روی آوریم تلقی درست و واقعی نیست. دوستان ما می توانند ده سال به عقب برگردند و یکی از دلایل شکست اصلاح طلبان را در همین نکته جستجو کنند. خداوند با هیچ قومی عقد اخوت خاص نبسته است و تاریخ همیشه ظرفیت تکرار را دارد. اصلاح طلبان اگر چه مشکل ناکارآمدی گفتمانشان را دارند ولی در انتخابات مجلس نهم شرکت کرده اند.

برای مجلس هشتم یک سازوکار ترکیبی تعریف شد که ما این وضعیت را در مجلس هفتم نداشتیم. مجلس هفتم مجموعه اصولگرایی همه کنار هم بودند و خیلی تعریف ضلع و زاویه از آن نشده بود، اما در مجلس هشتم سه ضلع تشکیل شد و قاعدتا عدم تجانس هایی در آن قابل تصور بود که با کمی مداقه در شرایط کنونی قبل از انتخابات میتوان تبعات آن را مشاهده کرد.