فرار به سوی جرم

امان‌الله قرايي‌مقدم*

کد خبر: ۲۲۰۵۶۶

تاریخ: ۲۸ دی ۱۳۹۰ - ۰۵:۰۷

دستگيري دختر 22 ساله‌اي كه با طراحي يك شگرد دست به سرقت مي‌زد بار ديگر باعث شد بحث فرار دختران از خانه پيش كشيده شود چرا كه اين دختر همان‌گونه كه در اظهارات خود گفته در پي دوستي با يك پسر از خانه‌شان گريخت. به طور كلي تحقيقات نشان داده است عامل اصلي فرار دختران از خانه، خانواده به ويژه رفتارهاي پدر است. پرخاشگري، خشونت، بي‌توجهي، سركوفت زدن و رفتارهايي از اين دست وقتي در خانواده وجود داشته باشد احتمال فرار دختران افزايش پيدا مي‌كند، پس از آن كم‌اعتقادي و بي‌اعتقادي و همچنين تاثير گرفتن از گروه دوستان و همسالان از ديگر دلايلي است كه دختران را به فرار از خانه مي‌كشاند.

معضل فرار دختران به يك محدوده جغرافيايي و شهر خاص محدود نمي‌شود اما تحقيقات نشان داده است اين پديده در جنوب كشور و همچنين استان يزد كمتر وجود دارد كه مي‌توان قوي بودن ارزش‌ها و هنجارهاي سنتي در اين مناطق را دليل اصلي چنين موضوعي دانست. از سويي مقصد دختران فراري نيز هر شهر و منطقه‌اي مي‌تواند باشد اما آنها معمولا تهران را ترجيح مي‌دهند و البته به اين هم توجه دارند كه تا حد ممكن از شهر خود دور شوند.

اين دختران بعد از فرار از خانه در برابر آسيب‌هاي مختلف قرار مي‌گيرند متهم پرونده اخير در اعترافاتش گفته است قصد داشت بعد از فرار كار پيدا كند و زندگي مستقلي داشته باشد اما دوستي با پسري خلافكار او را به سمت جرم كشاند. اين اتفاق درباره قريب به اتفاق دختران فراري رخ مي‌دهد و بيشترين آسيبي كه آنها را تهديد مي‌كند تجاوز جنسي است. بسياري از آنها در كمتر از 24 ساعت بعد از فرار از خانه مورد تعرض قرار مي‌گيرند و سپس به سمت فحشا، مواد مخدر، سرقت و جرايم ديگر كشانده مي‌شوند و براي اينكه بتوانند نيازهايشان را تامين كنند، دست به جرم مي‌زنند.

نكته تاسف‌آور اين است كه معمولا راهي براي نجات اين دختران وجود ندارد. متهم اخير قبلا يك‌بار به اتهام سرقت دستگير و بعد از آزادي دوباره مرتكب جرم شده است. اين دختران چون بعد از شناسايي، دستگيري و آزادي امكان بازگشت به خانواده را ندارند طبيعتا به همان مسير قبلي بازمي‌گردند و ديگر نمي‌توان براي اصلاح آنها اميد زيادي داشت. موضوع بعدي افزايش آمار دختران فراري است. اين پديده با پيش رفتن زمان بيشتر مي‌شود به گونه‌اي كه در سال 78 ما فقط 9 خانه مربوط به نگهداري از دختران فراري داشتيم كه تعداد اين خانه‌ها در سال 82 به بيش از 180 خانه رسيد. دليل افزايش آمار دختران فراري را هم بايد در شرايط اجتماعي و خانوادگي جست‌وجو كرد. وقتي خانواده نمي‌تواند نيازهاي دختر را برآورده كند و از طرف ديگر پسران فريب‌دهنده وجود دارند فرار دختران از خانه موضوعي غيرقابل انتظار نيست و به طور كلي براي مقابله با اين معضل چاره‌اي جز بالا بردن سطح رفاه خانواده‌ها و ايجاد نشاط و شادي وجود ندارد.

*جامعه‌شناس و استاد دانشگاه

منبع: شرق