شمس:هنوز می خواهم استعفا بدهم

کد خبر: ۲۱۹۰۵

تاریخ: ۲۷ مهر ۱۳۸۷ - ۱۲:۱۱

سرمايه: تیم ملی فوتسال بعد از درخشش در جام جهانی برزیل دیروز به ایران برگشت. در شرایطی که همه منتظر تداوم اتفاقات خوب برای فوتسال هستند، داستان کناره گیری حسین شمس از تیم ملی هواداران این تیم را نگران کرده بخصوص که سرمربی تیم ملی کماکان روی این قضیه تاکید دارد: «واقعاً می خواهم استعفا دهم البته باید اول حقوق بچه ها را بگیرم بعد در جلسه ای با رئیس فدراسیون استعفای خودم را تقدیم خواهم کرد.»

اما رئیس کمیته فوتسال اعلام کرده اجازه نمی دهد شما از تیم ملی کناره گیری کنید.
آقای ترابیان به من لطف دارند اما من 5/2 سال است که نتوانستم به زندگی ام برسم بالاخره زن و بچه من هم حق دارند.

خب بازیکنان و هواداران تیم ملی هم حق دارند.
به من هم حق بدهید که نیاز به استراحت داشته باشم اما اگر به من تکلیف کنند که باید در تیم ملی بمانم دیگر مجبور به حضور هستم البته به خدا قسم من نمی خواهم هیچ منتی بر تیم ملی بگذارم.

مهم تر از تمام این بحث ها، بحث سلامت جسمی شماست. در بازی مقابل ایتالیا حسابی همه را نگران کردید.
بادنجان بم آفت ندارد. شما هم نگران نباشید.

اما گفته شد بعد از آن بازی شما تحت نظر مراقبت های پزشکی بودید.
دوستان به من لطف دارند و دنبال مرگ من بودند اما برخلاف شایعات هیچ خبری از فشار عصبی نبوده. من بعد از گل چهارم تیم می خواستم شادی کنم که پایم درد گرفت و به زمین افتادم اول فکر کردم چیزی به پایم خورده اما خدا را شکر فقط پشت پایم کش آمده بود.

به رغم درخشش تیم ملی در جام جهانی مسائل کلیدی انتقادی مطرح شد. اولین نکته این بود که چون تیم ملی در بازی مقابل ایتالیا کشاورز و شمسایی را نداشته بازی را باخته است.
نبود این دو بازیکن هم موثر بود اما بچه ها عملکرد خوبی داشتند و ما متوجه شدیم بازیکنی مثل دانشور می تواند در آینده جای شمسایی را پر کند.

قبول دارید بازیکنان تان در دو بازی آخر استرس داشتند؟
استرس که داشتند اما این استرس؛ استرس مفید بود که باعث می شود سلول های بدن بهتر اکسیژن بگیرند و بازیکنان عملکرد بهتری داشته باشند.

قبل از بازی مقابل برزیل همه روی تعداد گل های خورده تیم ملی در این بازی شرط بندی می کردند.
هیچکس باور نمی کرد ایران فقط یک گل بخورد حتی خودمان و برزیلی ها هم این نتیجه را باور نداشتیم. فکر کنم می توانیم به تیم ملی فوتسال افتخار کنیم.

در کنار افتخار این نگرانی هم وجود دارد که سرنوشت این تیم به مانند تیمی که در جام جهانی 92 شرکت کرده بود نشود.
نگرانی شما منطقی است اگر کسی به این تیم توجه نکند. نباید در آینده از ما انتظار نتیجه گیری داشته باشید. همه چیز به حمایت مسوولان بستگی دارد.

بالاخره که برای تیم ملی پاداش در نظر گرفته شد
ما عادت کرده ایم تا چیزی دریافت نکنیم نسبت به گرفتن پاداش مطمئن نشویم.