چشم به راه بهبود اينترنت!

حميدرضا عسگری

کد خبر: ۲۱۸۱۱۱

تاریخ: ۱۹ دی ۱۳۹۰ - ۰۹:۲۶

وضعيت نابسامان اينترنت در کشور در چند وقت اخير به حدي براي کاربران مشکل ايجاد کرد که دليلي شد تا دراين وجيزه اشاره اي کلي به اوضاع و احوال اينترنت وکاربران در کشور داشته باشيم. طبق آخرين آمارها، جايگاه ايران به لحاظ متوسط سرعت دانلود اينترنت خانگي از ميان 168 كشور جهان در جايگاه 167 جهان قرار دارد. در اين رده بندي كشور آفريقايي مالي بعد از ايران در جايگاه 168 قرار گرفته است.

در اين آمار كره جنوبي با سرعت دانلود بيش از 31 مگا بايت بر ثانيه ( 31 هزار كيلو بايت بر ثانيه )‌ در جايگاه نخست و كشور هاي ليتواني ، سوئد ، روماني و لتوني در جايگاه هاي دوم تا پنجم قرار دارند. متوسط سرعت دانلود اينترنت در ايران 480 كيلو بيت بر ثانيه است كه حتي از كشور افغانستان با سرعت 1440 كيلو بيت بر ثانيه هم پايين تر است. جاي تاسف است که ايران به عنوان يک کشوري با جمعيت غالب جوان و دانشگاهي نمي تواند از مزاياي اينترنت پرسرعت استفاده کند. اينترنت و کاربران در ايران با مشکلات فراواني از برخوردهاي سليقه اي گرفته تا مشکلات فني مواجه مي باشند، که به چند مورد اشاره مي کنيم. هرچند اميد برطرف شدن آنها را نداريم.

"پهناي باند" و "قيمت اينترنت" از اساسي ترين مشکلاتي که درکشوربا آن روبه رو هستيم. مقامات مسول اظهارمي دارند که پهناي باند براي ظرفيت کنوني کافي است ومشکلي وجود ندارد. از سوي ديگر شرکت هاي ارائه کننده اينترنت پهناي باند را عامل افت سرعت و کندي اينترنت مي دانند. اما ضررکننده اصلي دراين ميان کاربران هستند.

1- کاربران درسراسر کشور اينترنت را از شرکت هاي ارائه کننده و مخابرات گران مي خرند. مثلا کاربران درايران براي سرعت 128کيلوبيت بر ثانيه چيزي حدود 15هزار تومان مي‌پردازند که معادل تقريبي 15دلار مي شد! (قبل از تورم قيمت دلار) در حالي که قيمت اينترنت 4مگابيت بر ثانيه در همسايگي ايران چيزي حدود 25دلار در سال است. مقايسه بين سرعت و قيمت اينترنت در کره جنوبي و ايران نشان مي دهد که سرعت اينترنت رايگان كره جنوبي حدود 500 برابر اينترنت پولي در ايران است. در حالي که قيمت اينترنت 128 کيلو بيت در ثانيه اي ايران بين 10 تا 20 هزار تومان در ماه هزينه دارد قيمت اينترنت 224 مگابيت برثانيه اي کشورهاي چون مالزي تنها حدود 1500 تومان در ماه تعيين شده است. قيمت يك سرويس256 در ايران تقريبا 2 برابر امارات، 3 برابر مصر و 12 برابر تركيه است!

2- کاربران با پرداخت هزينه وصل براي تهيه سرعت مورد نياز به هيچ وجه از سرعت واقعي بهره مند نمي شوند. سرعت دانلود يک کاربر با اينترنت 128 کيلوبيت درخوشبينانه ترين حالت 60 کيلوبيت مي باشد!

3- به علت کافي نبودن پهناي باند اينترنت درکشور، شرکت هاي ارائه کننده فضاي موجود را بين مشترکان فراوان به اشتراک مي گذارند. درحالي که اين امر معناي ديگري غيراز "دزدي" و "حق الناس" تداعي نمي کند، اما فروشندگان هزينه سرعت واقعي را از تمام کاربران دريافت مي کنند.

4- پس از دريافت هزينه وصل اينترنت ديگر کاربر به حال خود رها مي شود و هيچ نهادي به طور رسمي پاسخگوي نيازها ومشکلات وي نمي باشد. البته تلفن هاي گوياي شرکت هاي پشتيبان کننده هميشه دردسترس هستند، اما شما با هرمشکلي از افت سرعت گرفته تا قطعي اينترنت به آنها مراجعه کنيد يک پاسخ مي شنويد: "مشکل از ما نيست از جانب مخابرات است!" يا " درحال حاضر کمي افت سرعت داريم که تا چند دقيقه ديگه برطرف ميشه!" درحالي که اين مشکل تا روزها،هفته ها ،ماه ها برسرجاي خودباقيست.

5- به علت همين مواردي که دربالا گفته شد، شرکت هاي ارائه دهنده اينترنت براي کسب سود هرروز زيادتر مي شوند. اما هيچ نهادي وجود ندارد که برکار آنها نظارت فني داشته باشد و براي کاربران مشخص کنند که کيفيت کدام شرکت نسبت به هزينه اي که دريافت مي کند بهتر است(يک رده بندي کيفي وجود ندارد).

امروزه ميزان استفاده کاربران اينترنت يکي ازمعيارهاي توسعه يافتگي کشورها تلقي مي گردد. جاي تاسف است که کشورما با ترسيم اهدافي همچون چشم انداز20 ساله، در فراهم کردن ابتدايي ترين نياز عصر ارتباطات يعني اينترنت در چنين وضعيتي به سر مي برد.

منبع: آفرینش