ناکارآمدی پيش فروش نفت برای توسعه

نماینده دشتستان

کد خبر: ۲۱۷۴۷۷

تاریخ: ۲۵ بهمن ۱۳۹۰ - ۱۶:۲۳

سرویس مجلس- طرح يا سلف موازي نفت، يك طرح ناكارآمد در تامين منابع مالي سامانه نفتي كشور است. هدف از اجراي اين طرح تامين منابع مالي توسعه ميادين نفتي و گازي، بهره‌برداري از حداكثر ظرفيت‌ها و افزايش توليد بوده است.

براساس بند دوم ماده 125 برنامه پنجم توسعه، كارسازي انتشار اوراق مالي، ريالي و ارزي در داخل و خارج از كشور با رعايت قوانين و مقررات مربوط بدون تضمين دولت، به‌عهده وزارت نفت قرار داده شده است. به‌نظر مي‌رسد طرح پيش فروش نفت با سررسيد چهار ساله، با شرايط اعلامي ‌به هيچ عنوان قابل تحقق نخواهد بود. از عواملي كه جريان سرمايه را به سمت يك بازار مشخص اقتصادي هدايت مي‌كند، تضمين سود سرمايه و امنيت سرمايه‌گذاري است.

بازار فروش نفت مملو از فاكتورهاي مداخله‌گري هستند كه معمولا تحت كنترل يك كشور خاص نيست؛ به‌خصوص كه فشار سياسي بر بازارهاي اقتصادي به‌عنوان يك استراتژي مطرح است. معمولا در يك اقدام مشاركتي، مشاركت‌كننده را بايد در قسمتي از سود يا توليد حاصله شريك كرد مثلا در توسعه ميادين چنانچه مشاركتي جلب شد و يك مجموعه بهره‌برداري جديدي شكل گرفت بايد قسمتي از توليد را به‌عنوان سود سرمايه‌گذاري در اختيار سرمايه‌گذار قرار داد.

اين اقدام تمايل سرمايه‌گذاران را معمولا بيشتر كرده و امري رايج در تمام دنياست. حال بحث خاص نفت و گاز و استفاده از ميادين مشترك نفتي و گازي با همسايگان از حساسيت بالايي برخوردار است. به‌نظر مي‌رسد براي جلب سرمايه ريالي، اجراي پروژه‌ها به‌شدت بايد مورد تاكيد قرار گيرد و بيشتر از آنكه در فكر تغيير ضوابط تامين منابع مالي باشيم بايد به فكر اجرايي شدن و ايجاد سازوكار تامين منابع مالي باشيم كه در تمام كشورها به‌خصوص كشورهاي همسايه درگير آن هستند.

با بررسي تاثير مدت سررسيد با ميزان سرمايه‌گذاري، متوجه نكته‌اي مي‌شويم كه به‌دليل عدم‌ثباث بازارهاي اقتصادي در طول چند سال اخير سرمايه‌گذاران نيز تمايل دارند كه سود سرمايه خود را در گستره زماني كوتاه به دست آورند. زماني در املاك و مستغلات و زماني در بازار ارز و دلار و سكه، مشغول سرمايه‌گذاري مي‌شوند كه اين رويكرد ريسك درازمدت سرمايه‌گذاري نمودن را كمتر پذيرفته است. اين طرح يكي از شرايط بازپرداخت سرمايه را پرداخت اصل مبلغ تعيين كرده و اين درصورتي است كه قيمت نفت افزايش بهايي نداشته باشد.

تامين منابع مالي براي صنعت نفت يك ضرورت اجتناب‌ناپذير و يك جهاد اقتصادي است اما پيداكردن يك راهكار علمي منطبق برشيوه‌هاي آزمايش شده و به دور از آزمايش و خطا، منطقي به‌نظر مي‌رسد. شراكت مردم در صنعت نفت باعث تحكيم مناسبات اقتصادي مردم با دولت بوده و به‌عنوان يكي از شيوه‌هاي عملي پدافند غيرعامل مي‌تواند مطرح گردد. دولت با سعه‌صدر و با اجراي يك سياست عقلا ني مطابق با شروط و عقود اقتصاد اسلامي مي‌تواند باب مشاركت جدي مردم را باز كند و از قبل آن شكوفايي صنعت نفت را شاهد باشيم.

ايوب پاپري‌مقدم‌فرد