خاطرات استاندار تهران از حوادث انتخابات 88

کد خبر: ۲۱۷۲۸۰

تاریخ: ۱۶ دی ۱۳۹۰ - ۱۰:۵۰

مرتضی تمدن که از مهر 87 تاکنون به عنوان استاندار تهران مشغول خدمت است در گفت‌وگویی از خاطراتش از وقایع پس از انتخابات ریاست جمهوری گفته است.

اهم سخنان استاندار تهران را به نقل از هفته نامه " شما" بخوانید:

*کسانی که اتهام دستکاری در انتخابات یا تأثیرگذاری روی انتخابات را مطرح می‌کنند، در واقع به شعور مردم توهین می‌کنند. مردمی که در مسیر اجرای انتخابات دارای تکالیف و وظایف قانونی هستند، یعنی قانون این وظایف را تعریف کرده و فقط در گفتار نیست.

* در انتخابات سال 88 از وقتی که عده‌ای از آقایان به ناحق شک و تردید در انتخابات ایجاد کردند، تا امروز که نیمه اول دی‌ماه است، یک برگ دلیل و برهان مبنی بر اینکه در کجا و به چه نحوی در انتخابات دستکاری و دخالت شده و یا رأی مردم تغییر جهت داده شده، تا این لحظه به ما که مجری قانونی انتخابات در تهران بودیم، ارائه نکرد‌ه‌اند.

* در اوج روزهای فتنه در سال 88، ما برای کاهش میزان تشنج با بعضی از این کسانی که داعیه‌داری و میدانداری این جریان را می‌کردند، از نزدیک صحبت کردیم، از جمله خود من شخصاً به منزل آقای کروبی رفتم و با ایشان صحبت کردم.گفتم: «من مجری انتخابات هستم. آمده‌ام از شما سئوال کنم در کجای انتخابات در استان تهران، شک و تردید دارید؟ ما با استفاده از هر نوع اهرم قانونی که شما بگویید، می‌خواهیم برویم بررسی و تحقیق کنیم و اگر حقی از شما ضایع شده، ما برابر قانون و با کمک هیات نظارت به این حق از دست رفته شما رسیدگی کنیم. حداقل برای من که مجری و مسئول در امر انتخابات در تهران بوده‌ام، معلوم بشود که این انتخابات در کجا ایراد داشته؟ در کجا تقلب شده؟» پاسخ ایشان خیلی جالب بود. آقای کروبی گفتند: «من در مورد بحث رأی‌گیری و برگزاری انتخابات شاید الان نتوانم به شما سند بدهم، اما مقدمه انتخابات که نتیجه‌اش این شد، اشکال داشت». پرسیدم: «مقدمه انتخابات چه بوده؟» جواب داد: «چرا شما سهام عدالت دادید؟ این روی انتخابات اثر گذاشت. چرا حقوق معوقه بازنشستگان را پرداخت کردید؟ این روی انتخابات اثر گذاشت! چرا طرح 20 میلیون بیمه روستایی را اجرا کردید؟ این روی انتخابات اثر گذاشت».

* همان وقتی که در جریان فتنه به اینها گفتیم نماینده معرفی کنید و هر صندوقی را که در تهران شک دارید، بیایید و بازشماری کنید، تعدادی از آنها نماینده معرفی کردند، تعدادی نکردند. در تهران 208 رأی اضافی به نفع آقای موسوی خوانده بودند ـ آن تعداد صندوق‌هایی را که به شکل اتفاقی آوردیم و بازشماری کردیم و 18 رأی از آقای احمدی‌نژاد کمتر خوانده بودند. آنها در آن مرحله نتوانستند به هیچ‌یک از 6000 صندوق رأی تهران خدشه وارد کنند.

*بنده معتقدم که نشانه‌هایی وجود دارد که جریانات معاند با نظام و افراد کم‌بصیرت، این بار هم بدشان نمی‌آید که فضای کشور را در آستانه انتخابات به‌نحوی تحت تأثیر قرار بدهند. علائمی که دریافت می‌کنیم، همان ستاد فرماندهی و اتاق فکر فتنه 88 مجدداً فعال شده و این بار استراتژی خودش را مبتنی بر دو موضوع کرده: 1) تلاش کند مشارکت مردم را کاهش بدهد 2) کلیدواژه‌ای را تحت عنوان «انتخابات آزاد» مطرح می‌کنند. این کلیدواژه اینها برای این دوره است. آن دوره کلیدواژه‌شان تقلب در انتخابات بود، این دوره انتخابات آزاد.

*کسی که می‌آید کار را تمام کند، با دست خالی نمی‌آید. کسی که پشتوانه مردمی ندارد با دست خالی نمی‌آید کار را تمام کند. باید از شیوه‌های غیرمتعارف استفاده کند، وگرنه اگر کسی توده‌های مردم پشت سرش باشد، نیاز به بمب‌گذاری دارد؟ نیاز دارد دست به کار انتحاری بزند؟ نیاز به ترور دارد؟ خیر، معمولاً وقتی پایگاه اجتماعی ساقط می‌شود و پشتوانه‌‌های اجتماعی از بین می‌روند، دست به روش‌های غیرمتعارف می‌زنند.

* افرادی که روز عاشورا از روی پل کالج سقوط کردند، مشخصاً غیر از خود اینها چه کسی در آنجا بود؟ روی پل کالج و زیر پل کالج تا چهارراه ولی‌عصر کسی غیر از خود اینها نبود. بگوییم مردم به اینها حمله کردند؟ بگوییم نیروی انتظامی به اینها حمله کرد؟ اینها همه کنار صحنه بودند و کسی در میانه میدان نبود. یا بعضی از افرادی که جانشان را در حوادث و روزهای دیگر از دست دادند، مکان کشته شدن اینها و شکل کشته شدنشان نشان می‌دهد که این کار کاملاً طراحی شده بود. یک گوشه این قضیه را در مورد ندا آقاسلطان دیدید. خوشبختانه شکل و نحوه کشته شدن او در فیلم‌ها به‌‌خوبی ثبت شده و کاملاً روشن است. پروژه کشته‌سازی یکی از دلایل ماست که اینها در صحنه بودند و مسلح هم بودند.

* تعدادی از بازداشت‌شدگان از اینها مسلح بودند و در پرونده‌های آنها ثبت و ضبط شده و اعتراف کرده‌اند. در روز 22 بهمن در کنار راه‌پیمایان دستگیر‌شدگانی را داشتیم که زیر چادر سلاح حمل می‌کردند. اینها همه ثبت و ضبط شده‌ است. اینها خودشان هم تکذیب نمی‌کنند که مسلح نبوده‌اند یا نیستند. چندین مرحله که خانه‌های تیمی اینها به دست مأموران انتظامی و مردم افتاد، آثار اسلحه مبیّن آن بود که اینها دست به این کار زده‌اند. ما جز حادثه تلخ زندان کهریزک که بعد هم به پرونده‌ها رسیدگی شد و کسانی که قصور و تقصیر داشتند، محاکمه شدند، بقیه پروژه شهدا و کشته‌های 88 را معتقدیم که از طرف اتاق فکر و فرمان فتنه طراحی شده بود. بنابراین دومین دلیل افراد دستگیر‌شده و اعترافات آنها و اسلحه‌هایشان و مخصوصاً گرایش‌های آنهاست: منافق، توده‌ای، بهایی، کمونیست‌‌ها، سلطنت‌طلب‌ها. ما که می‌دانیم اینها مسلح و تروریست هستند. اینها در شرایط عادی هم مسلح هستند.

*در یکی از روزهای فتنه 88 خودرویی در میدان آزادی به مردم می‌زد و جلو می‌رفت که فیلمش از تلویزیون هم پخش شد. بعد که خودرو را در همان نزدیکی پیدا کردند و ردش را گرفتند، دیدند متعلق به یکی از همین خانه‌های تیمی است و برای مردم اعلام کردند. این غیر از جنگ روانی و رسانه‌ای عظیمی بود که اینها به مدد رسانه‌های خارجی و دلارهای امریکایی راه انداختند. به نظر من از اول انقلاب تا سال 88 سهمگین‌ترین و عظیم‌ترین هجمه جنگ روانی و رسانه‌ای در این سال اتفاق افتاد. در هیچ سالی چنین هجمه‌ای را سراغ نداریم. همین تکبیرهای شبانه برنامه‌ریزی دقیق داشت، نوع شعارها، میزان حضور در پشت‌بام‌ها، ساعت ورود به پشت‌بام، شکل اختفا به هنگام تکبیر گفتن به صورت نسخه‌های پیچیده‌شده آموزشی از طریق سایت‌ها و ایمیل‌ها برای اینها ارسال می‌شد.