پول‌ها برای چه به صدا درمی‌آیند؟

رقابت‌ها برای رسیدن به یکی از صندلی‌های سبز مجلس بالا گرفته و هم‌اکنون چشم‌های بسیاری به آنجا دوخته شده است و قلب‌های بسیاری به هوای آنجا می‌تپد؛ هرچند خوشبختانه هنوز امید به خدمت در آن صحن شلوغ، دل‌هایی را روشن می‌دارد، کسانی شوربختانه اما با اسکناس می‌خواهند عنوان «نمایندگی مردم» را بخرند!

کد خبر: ۲۱۷۰۷۶

تاریخ: ۱۵ دی ۱۳۹۰ - ۱۴:۴۵

سرویس سیاسی ـ اکنون سال‌ها از آن هنگامی که شهید مظلوم بهشتی می‌گفت: «ما شیفتگان خدمتیم و نه تشنگان قدرت» می‌گذرد و اکنون با همراهی صاحبان «قدرت» و «ثروت» در رقابت‌های سیاسی کشور، گویی لازم است، جای واژه‌ها را در کلام شهید مظلوم انقلاب عوض کرد و گفت و نوشت که: ما «تشنگان قدرت»یم و نه شیفتگان خدمت!

به گزارش« تابناک»، انتخابات مجلس شورای اسلامی در راه است و نقش پول در انتخابات و نظارت بر هزینه کردن پول در انتخابات، به یکی از مسائل مهم کشور تبدیل شده است، به گونه‌ای که اینک همه از آثار و پیامدهای آن مضطربند.

این خیز بلند صاحبان قدرت و ثروت و همچنین نزدیکی فعالان سیاسی و کاندیدا‌ها به این باندها، به گونه‌ای است که رهبر انقلاب هم نگرانی خویش را به عرصه عمومی کشانده است و در تعبیری، این افراد و کارهایشان را به عذاب خداوند هشدار می‌دهند: «اين خيلى خطر بزرگى است كه كسى به خاطر تأمين نمايندگى در يك دوره، به صاحبان ثروت يا به صاحبان قدرت نزديك بشود. اين خيلى چيز بدى است؛ اين از آن چيزهایى است كه خداى متعال از آنها نمي‌گذرد و انتقام خواهد گرفت ... و روى جامعه اثر منفى مي‌گذارد».

وجود این معضل بزرگ هرچند ممکن است با هشدار مقامات نظارتی، اندکی کاهش داشته باشد، ولی تا سازوکار واقعی برای محاسبه و شفاف‌سازی هزینه‌کرد کاندیدا‌ها و اطرافیانشان نباشد، هیچ گاه حل نخواهد شد، به ویژه که عمدتا هزینه تبلیغات انتخابات از بیت‌المال، گاه به صورت نقدی و گاه رانتی تأمین می‌شود.

در این باره باید گفت، آن اثری منفی که رهبر انقلاب درباره نزدیکی به صاحبان قدرت و ثروت بر جامعه به آن اشاره می‌کنند، در زمان تبلیغات انتخابات به اوج خود می‌رسد و مردم از خود می‌پرسند: این ارقام میلیاردی از کجا و برای چه هزینه می‌شود و چون پاسخگویی و شفافیتی در این زمینه نیست، این پرسش به عنوان شک و تردیدی همیشگی، جان مردم را هم چون خوره می‌خورد.

مردم می‌خواهند بدانند چگونه می‌توان برای انجام تبلیغات انتخابات، مستقیم از بودجه بیت‌المال بهره گرفت و یا اگر صاحبان ثروت از کاندیدایی حمایت می‌کنند، در ازای این حمایت از نمایندگان محترم مجلس، چه خواسته‌ای در آینده خواهند داشت.

سخن پایانی این که مشخص کردن منبع تأمین هزینه انتخاباتی کاندیدا‌ها و خواسته‌های حامیان غیر دولتی کاندیداها از آنان، نباید در حد شعار بماند؛ نهاد‌های نظارتی و یا ستادی ویژه، می‌توانند و باید این هزینه‌ها را شفاف کنند؛ البته اگر در این زمینه نقصی در قانون باشد، باید برطرف شود.

البته این پرسش باقی می‌ماند که چرا اینک باید دغدغه ما تبانی «قدرت» و «ثروت» برای به دست آوردن کرسی مجلس شورای اسلامی باشد؟!