سكوت قاطع ترين پاسخ به گفته‌هاي يك ژرمن؛

چرا براي آبروي فوتبال ايران ارزشي قائل نيستيم؟

البته شايد عدم برخورد با اين عده و در مجموع پديده دلالي كه به نظر مي‌رسد قدرت هيات رئيسه فدراسيون نيز توان برخورد با آن را نداشته باشد، به برخي عوامل تاثيرگذار در اين دلالي‌ها كه بنابر اظهارات برخي رسانه‌ها در فدراسيون فوتبال نقش دارند، نيز مرتبط باشد كه در صورت صحت ايم موضوع براي اين فوتبال آلوده بايد افسوس خرد و منتظر بود تا هر روز از گوشه‌اي صداي پاي فساد به گوش برسد و مسئولين براي آنكه چيزي از آن نشنوند، گوش‌هايشان را بگيرند.

کد خبر: ۲۱۳۹۳

تاریخ: ۲۳ مهر ۱۳۸۷ - ۱۹:۵۵

يك گفتگو كه يك خبر در دل آن آمده بود، بار ديگر جنجال آفرين شد تا آنچه بسياري از معضلات فوتبال و حتي فرآيندهاي ورزش كشور را در بر مي‌گيرد، سر باز كند و شايد بار ديگر با سكوت از واقعيت‌هاي تلخ ورزش ايران بگريزيم.

"رونی کوکل تا چندی پیش نخستین بازیکن آلمانی حاضر در لیگ برتر فوتبال ایران بود. وی اکنون از ایران به آلمان بازگشته، چون دیگر نمی‌توانسته در ایران فوتبال بازی کند. کوکل می‌گوید که دیگر برای فوتبال به ایران باز نمی‌گردد.

رونی کوکل، دروازبان ۳۲ ساله آلمانی، در فصل ۲۰۰۷ – ۲۰۰۶ در باشگاه‌ "آینتراخت تریر" آلمان در لیگ منطقه‌ای غرب (دسته چهارم) توپ می‌زد. وی برای فصل پس از آن (۱۳۸۷ – ۱۳۸۶) به عنوان نخستین بازیکن آلمانی حاضر در لیگ برتر ایران، به تیم پیکان پیوست. وی اکنون بار دیگر در آلمان به سر می‌برد و منتظر دریافت پیشنهادی از یک باشگاه آلمانی است که البته به هیچ عنوان کار ساده‌ای نیست."

به گزارش خبرنگار ورزشي تابناك، اين نخستين پاراگراف گفتگوي دويچه وله با دروازه سابق پيكان است كه برخي رسانه‌هاي داخلي نيز آن را ذكر كردند و تا حدي به تلخي‌هاي پشت پرده فوتبال ايران - در صورت علني شدن- اشاره كرده‌اند. در ادامه اين گزارش آمده است:

"کوکل از زمان حضورش در ایران خاطره خوبی دارد. وی دلیل خداحافظی از فوتبال ایران را قانون جدید فدراسیون فوتبال ایران می‌داند که بر اساس آن دروازبانان خارجی حق امضای قرارداد جدید با تیم‌های دسته برتر لیگ ایران را ندارند. این قانون ظاهرا زمانی که این بازیکن در تعطیلات بوده، به تصویب رسیده است. کوکل بدین ترتیب از امضای قرارداد خود برای فصل جدید باز مانده است. گفتنی است که قانون یادشده شامل قرادادهای جاری نمی‌شوند و اگر قرارداد کوکل با باشگاه پیکان پیش از تصویب آن امضا می‌شد، وی اکنون در لیگ ایران حضور داشت. کوکل می‌گوید، باشگاه پیکان هم از تصویب قانون جدید شوکه شد."

البته اين دروازه‌بان آلماني وضيت ورزش ايران را فقط از نگاه خود كه البته برخي از آنها به عنوان واقعيت‌هاي تلخ موجود، ورزش ايران را رنج مي دهد، روايت كرده است. وي از هواداران و دست اندكاران پيكان به خوبي ياد كرده و ۱۲۰ هزار تماشاگر  دربي را  مورد اشاره قرار داده كه با وجود آنکه این تماشاگران را تنها مردان تشکیل می‌دهند، هیچ‌گاه ندیده که حضور هواداران دو تیم رقیب، به خشونت کشیده شود. به هر حال بيان برخي مشكلات ورزش ايران جذابيتي به گفته‌هاي او براي منتقدين ورزش ايران داده است. مثلا وي در مورد نقش دلا‌ل ها در فوتبال سخن به ميان آورده و البته وضعيت نگران كننده فوتبال ايران را در بحث نقل و انتقالات نيز يادآور شد كه راديو آلمان در اين ارتباط مي‌افزيد:

"کوکل می‌گوید: که یک بار مربی دروازبان‌ها از وی پول خواسته تا ترتیبی دهد که او در میدان حضور پیدا کند. دروازبان آلمانی با اشاره به این‌که این پیشنهاد را رد کرده، می‌گوید: که همواره جایگاه ثابت خود را در ترکیب تیم داشته است.
دروازبان سابق تیم پیکان با وجود تمام خاطرات خوبی که از بازی در لیگ ایران دارد، به احتمال زیاد دیگر به این کشور باز نخواهد گشت...دست‌کم به عنوان فوتبالیست."

نكته جالب آنكه هيچ كدام از مسئولين فدراسيون فوتبال، سازمان ليگ فوتبال و باشگاه پيكان كوچك ترين عكس العملي نسبت به گفته ها و ادعاهاي اين بازيكن انجام نداده اند و تا كنون سكوت قاطع ترين پاسخ به گفته‌هاي اين ژرمن بوده

كه به خودي خود صحت و سقم برخي گفته‌هاي اين بازيكن را مشخص مي‌سازد اما به نظر مي رسد فدراسيون فوتبال به اين مسائل عادت كرده و ترجيح مي دهد به جاي پيگيري چنين مسائل دردسرسازي(!) و خروج دلال‌ها از گردونه معادلات فوتبال ايران، سر خود را با مسائلي همچون برخورد با بازيكن معترض دربي با تكيه بر لب‌خواني(!) گرم كند.

آيا اين ميزان زير ذره‌بين بردن يك اعتراض ساده بازيكن كه منجر به رفتارهاي پرخاشگرانه نيز نشده و همچنين ده‌ها مورد اينچنيني حائز اهميت است يا ميلياردها تومان بودجه بيت‌المل كه هر ساله به حساب باشگاه‌هاي دولتي واريز شده و در يك چشم بر هم زدن، در فصل نقل و انتقالات به جيب دلالاني مي‌رود كه وسعت آنها، برخي رسانه‌ها، برخي مديران باشگاه‌ها، برخي سرپرستان و برخي مربيان تيم‌ها، برخي بازيكنان و حتي تعدادي از مسئولان جز را نيز در بر مي‌گيرد.

البته شايد عدم برخورد با اين عده و در مجموع پديده دلالي كه به نظر مي‌رسد قدرت هيات رئيسه فدراسيون نيز توان برخورد با آن را نداشته باشد، به برخي عوامل تاثيرگذار در اين دلالي‌ها كه بنابر اظهارات برخي رسانه‌ها در فدراسيون فوتبال نقش دارند، نيز مرتبط باشد كه در صورت صحت اين موضوع براي اين فوتبال آلوده بايد افسوس خورد و منتظر بود تا هر روز از گوشه‌اي صداي پاي فساد به گوش برسد و مسئولين براي آنكه چيزي از آن نشنوند، گوش‌هايشان را بگيرند.

به راستي چرا براي آبروي فوتبال ايران ارزشي قائل نيستيم و ترجيح مي دهيم شرايط طبق روال گذشته با همين شرايط ناهنجار پيش رود؟!

شايد دوستانمان در ساختمان سازمان ورزش و فدراسيون فوتبال، از صيد فصلي اسكناس توسط خان‌‌ها و خانزاده‌ها خبر نداشته باشند و در جريان نباشند كه آبروي ورزش ايران چگونه در خطر ريختن است و به سكوت يا بيان چند واقعيت تلخ توسط يك بازيكن سابق فوتبال ايران پيوند خورده است اما در مجموع به ايشان پيشنهاد مي‌كنيم، تدبيري بيانديشند كه تكرار چنين اظهاراتي و بازگو شدن مگوها، آنچه تحت عنوان اخلاق در قلب يك سام براي ورزش ايران باقي مانده را نيز از ميان خواهد برد.

اگرچه امكان دارد اين دروازه‌بان با فشار دلال‌ها و واسطه هايي كه ذي نفع هستند و به وسيله مدير برنامه‌هايش گفته‌هايش را پس بگيرد يا اين بخش از آن را به بهانه اي اصلاح كند اما حتي در صورت عدم صحت تمامي گفته‌هاي اين دروازه‌بان، نمي توان از اين واقيعت گريخت كه حكومت واسطه ها بر فوتبال ايران وسيع‌تر از حد تصور است و بدين لحاظ شايد اين اظهارات بتواند تلنگري به روحيه بي‌تفاوتي از اين مسائل تلخ باشد.