رونق کریسمس در چادرهای یخ زده با تشدید بحران آمریکا

اسکای نیوز طی گزارشی با اشاره به تشدید بحران اقتصادی در آمریکا نوشت بسیاری از شهروندان آمریکایی که زمانی برای خود زندگی و کار مناسب داشتند اکنون باید کریسمس را در چادرهای سرد و یخ زده شان جشن بگیرند.

کد خبر: ۲۱۳۶۷۵

تاریخ: ۰۴ دی ۱۳۹۰ - ۱۷:۰۹

به گزارش گروه اقتصاد بین الملل فارس به نقل از شبکه خبری اسکای نیوز، بسیاری از شهروندان آمریکایی که تمام دارایی خود را در جریان بحران اقتصادی اخیر آمریکا از دست داده اند، درون  چادرهای برپا شده درکمپ های افراد بی خانمان زندگی می کنند.

خبرنگار شبکه اسکای نیوز سری به یکی از این کمپ ها زده و پای درد و دل شهروندان بی خانمان آمریکایی نشسته است.

در کنار جاده پر رفت و آمد شهر نیوجرسی، کمپی بزرگ ایجاد شده است. انگار شهری در کنار جاده ساخته شده است. شهری که خانه های آن چادرهای برپا شده توسط مردم بی خانمان و تهی دست آمریکاست. چادرهای برپا شده فقط چند ساعت با آسمان خراش های مجلل و پرزرق و برق منهتن نیویورک فاصله دارند.

ایجاد کنندگان کمپ مذکور، می گویند که چادرها حدود یک سال پیش برپا شده اند و در طی این مدت تعداد ساکنین این شهرک کوچک از 40 تن به 70 تن رسیده است.

اکثر کسانی که در این کمپ زندگی می کنند، مدتهاست بی خانمان هستند و از مشکلاتی همچون اعتیاد و اختلالات روانی رنج می برند.

اما بیشتر کسانی که اخیرا به جمع ساکنان این کمپ اضافه شده اند، شهروندانی هستند که  همه چیز خود را در جریان بحران اقتصادی سال 2008 از دست داده اند. آنها جای دیگری برای زندگی کردن ندارند.

یکی از ساکنان این چادرها، مریلین برنزویگ 61 ساله است که پیش از بحران اقتصادی طراح پارچه بوده است. او و همسرش بعد از بحران هر دو شغل خود را از دست دادند و مجبور شدند به این کمپ نقل مکان کنند.

مریلین در گفتگو با خبرنگار اسکای نیوز گفت: «ما پیرتر و فرسوده تر از ان هستیم که بتوانیم  مجددا وارد بازار کار شویم، و از طرفی هم هنوز به اندازه کافی پیر نشده ایم تا بتوانیم از خدمات تامین اجتماعی بهره مند شویم. بنابراین چاره ای جز انتظار کشیدن درون این چادر ها نداریم.»

در همسایگی این زوج سالخورده، چادر آنجلو ولانوئوا، قرار دارد که به عنوان کارمند شیفت شب در یک مرکز بازیافت زباله کار می کند.

او پیش از بحران اقتصادی یک بنای ماهر بوده، اما پس از 20 سال کار بنایی، در 46 سالگی کار خود را از دست داده و از خدمات حمایتی هیچ نهادی نیز برخوردار نیست تا بتواند از آن طریق زندگی خود را بگذراند. بعد از بحران سال 2008 او مجبور شده ابتدا خودرو و سپس خانه خود را بفروشد.

با درآمد حاصل از شغل جدید نیز تنها می توان در چادر زندگی کرد. او می گوید: «هنوز پول کافی برای اجاره خانه ندارم. من به ازای هر ساعت کار تنها 8 دلار دریافت می کنم. قبلا برای هر ساعت کار 25 دلار می گرفتم.» وی افزود: «دارم دنبال یک کار مناسب می گردم تا بلکه بتوانم مثل یک شهروند عادی زندگی کنم. این تمام چیزی است که من می خواهم.»

کمپ های مشابهی در ایالت های مختلف آمریکا برپا شده اند که شهروندان آمریکایی برای ادامه گذران زندگی خود از شهرها به آنها نقل مکان کرده اند. در این کمپ ها، ژنراتورهای تولید برق، حمام و سرویس های بهداشتی سیار در کنار آشپزخانه های موقت به چشم می خورند.

رورند استیون، که پنج سال است در کمپ های مختلف زندگی می کند به خبرنگار اسکای نیوز گفت: «بسیاری از مردم آمریکا از شرایط بوجود آمده سرخورده و نا امید هستند. آمریکایی ها همیشه با این ذهنیت بزرگ شده اند که به مدرسه بروند، یک شغل خوب پیدا کنند، تشکیل خانواده بدهند، برای خود خانه و ماشین بخرند و فرزندان خود را به مدرسه بفرستند. این رویای آمریکایی است. اما در شرایط فعلی این رویای آمریکایی برای بسیاری ز آمریکایی ها دست نیافتنی شده است.»
بر اساس آمارهای رسمی نرخ بیکاری در آمریکا اخیرا کمی بهبود یافته و از 9 درصد  به 8.6 درصد رسیده است، اما این بهبود جزئی، تفاوتی را در وضع زندگی شهروندان چادرنشین آمریکایی ایجاد نکرده است. در حال حاضر، بزرگترین دغدغه ساکنان این کمپ ها گرم کردن چادرهای سرد و یخ زده شان در شب کریسمس است.

مشکل دیگری که ساکنان این چادرها با آن مواجه اند، آن است که زمین محل استقرار چادرها جزو اموال دولتی است و مقامات محلی برای بیرون راندن چادرنشینان، اقدامات قانونی لازم را انجام داده اند. دادگاه در ماه ژانویه در مورد اخراج یا ماندن ساکنان کمپ مذکور تصمیم نهایی را اتخاذ خواهد کرد.