نحوه استفاده از هواپيماي دولت، خطرناكتر از سن بالاي آن!

عکس برخورد سنگين ارابه‌هاي فرود با سطح باند و دود ناشي از سوختن چرخ‌ها را نشان مي‌دهد که در تاريخ 7 اکتبر 2007 در فرودگاه ژنو سوئيس عکسبرداري شده است. در اين نوع فرود، احتمال ترکيدن چرخ‌ها و انحراف و برخورد هواپيما با سطح باند بسيار زياد است.

کد خبر: ۲۱۳۲

تاریخ: ۰۳ آذر ۱۳۸۶ - ۱۶:۱۲

هواپيمايي که اين روزها زمزمه بازنشستگي آن به گوش مي‌رسد، بوئينگ چهار موتوره 376-707 است که در تاريخ سوم مي ‌1978 با شماره ثبت EP-HIM به دولت وقت ايران تحويل داده شد و اکنون با شماره ثبت 1001 در اختيار نيروي هوايي است و با همين مشخصات در پروازهاي بين‌المللي‌ به ثبت مي‌رسد.

به گفته مهندس شکراله شهرامي از مجتمع عالي آموزشي و پژوهشي غرب، هواپيماي 707 يکي از بهترين محصولات شرکت آمريکايي بوئينگ محسوب مي‌شود و تا سال 1978 بيش از هزار فروند از آن توليد شده است.

قابليت‌هاي بالاي اين هواپيما باعث شد تا در فعاليت‌هايي چون مسافربري تجاري، نظامي، سوخت ‌رساني، تحقيقات هوا فضا و هواشناسي و کاربردهاي خاصي چون طرح موسوم به آواکس (AWACS) به طور گسترده و با کمترين حادثه مورد استفاده قرار گيرد به گونه‌اي که امروزه بيش از 60 فروند از آن همچنان در چندين كشور جهان از جمله دولت و نيروي هوايي کشورهاي اروپايي و عضو ناتو در حال پرواز است.

اين‌که گفته مي‌شود، پرواز مسئولان‌ دولت با اين هواپيماي قديمي، با خطراتي همراه است موضوع قابل بحثي است و بيشتر به جنبه‌هاي فني، مجموع ساعات پرواز و تعمير و نگهداري آن ارتباط دارد. اما موضوع ديگري که عمدتاً در سوانح هوايي رد پاي آن ديده مي‌شود و خطر پرواز با اين هواپيما را مضاعف مي‌کند، نحوه بهره‌برداري و پرواز با آن است که عکس‌هاي گرفته شده از اين هواپيما در فرودگاه‌هاي ژنو و بوداپست که در عرف هوانوردي به «فرود پرخطر» موسوم است، به خوبي گوياي اين مسئله‌ است.

عکس اول، فرود عجيب و نادر اين هواپيما را در تاريخ 10 مارس 2005 در فرودگاه بوداپست مجارستان نشان مي‌دهد. همانگونه که ديده مي‌شود هواپيما بر روي يکي از ارابه‌هاي اصلي فرود آمده و مي‌توانست منجر به شکستگي اهرم‌ها، تخليه هيدروليک و نهايتاً برخورد بال با سطح باند و بروز حادثه شود.

عکس بعدي برخورد سنگين ارابه‌هاي فرود با سطح باند و دود ناشي از سوختن چرخ‌ها را نشان مي‌دهد که در تاريخ 7 اکتبر 2007 در فرودگاه ژنو سوئيس عکسبرداري شده است. در اين نوع فرود که به فرود سنگين (Hard landing) موسوم است، احتمال ترکيدن چرخ‌ها و انحراف و برخورد هواپيما با سطح باند بسيار زياد است و در موارد متعددي به عنوان عامل اصلي سانحه شناخته شده است.

البته توضيح خلبان و مسئولان‌ اين پروازها مي‌تواند شبهات احتمالي را برطرف كند، اما در هر حال اميدواريم در رعايت نکات ايمني و تخصصي پرواز اين هواپيما سخت‌گيري‌هاي بيشتري اعمال شود تا موجب پشيماني و تأسف نگردد.