وضعيت نگران كننده تورهاي دوچرخه‌سواري؛

اين طور پيش برويم، مشتري‌هاي تلفني هم نمي‌آيند!

برگزاري تورهاي دوچرخه‌سواري در دنيا زير نظر فدراسيون‌ها و با كادر و تشكيلاتي بسيار ورزيده و حرفه‌اي برگزار مي‌شود، اما در كشور ما به دليل اين‌كه فدراسيون‌ها توانايي برگزاري تور و اصلا سازماندهي و تشكيلات خوب را ندارند، به ناچار سال‌هاي زيادي است كه هيأت‌هاي استان‌ها اقدام به برگزاري تور مي‌كنند كه وظيفه هيأت‌ها نيست و تا هنگامي كه اوضاع بدين‌گونه پيش برود، تا صد سال آينده نيز به گرد سرعت حرفه‌اي‌ها نخواهيم رسيد.

کد خبر: ۲۱۳۱۴

تاریخ: ۲۲ مهر ۱۳۸۷ - ۱۹:۲۴

پيش از اين‌كه بخواهيم يادآوري كنيم كه سنگ بناي تورهاي داخلي ميلاد دو نور، آذربايجان، كرمان، مازندران و تفتان چگونه بنا نهاده شده و كيفيت و چگونگي برگزاري آنها را بررسي كنيم‌، بايد به اين نكته‌هاي اساسي و بسيار مهم توجه كنيم؛ بحث هيأت و فدراسيون نيست، بلكه اين يك بحث ملي و متعلق به ايران است.

به گزارش خبرنگار ورزشي «تابناك»، در ميان همه استان‌هاي كشورمان، دو استان سرسبز مازندران و گيلان با داشتن آب و هواي مديترانه‌اي، جاده‌هاي سرسبز و زيبا، بزرگترين درياچه جهان، طبيعت دل‌انگيز، هتل‌هاي شيك و بين‌المللي، ظرفيت‌ها، جذابيت‌ها و توانمندي‌هاي بالا، نيروهاي مستعد، موقعيت‌هاي توريستي منحصر به فرد، اسپانسرهاي فراوان، كيفيت مطلوب غذايي، مراكز تفريحي و تاريخي و هزاران قابليت‌هاي ديگر سرآمد ديگر استان‌ها هستند و ما با اين پشتوانه قوي مي‌توانيم پس از تور دوفرانس، دور ايتاليا، دور اسپانيا و ... يكي از بهترين تورهاي دنيا را در كشورمان برگزار كرده و پاي بهترين تيم‌هاي جهان را به سرزمين پهناور و تاريخي‌مان باز كنيم و باعث رشد و ترقي واقعي وضعيت آماتوري و ضعيف دوچرخه‌سواري كشورمان شويم.

اما براي دستيابي به اين مهم، ضروري است كيفيت تورهاي بين الملللي كشور را به سطح بهترين تورهاي دنيا رسانده و سپس آن را به نام تور دور شمال ايران در تقويم جهان به ثبت برسانيم.

البته ايران، توانايي آن را دارد كه در استان‌هاي جنوبي و كويري هم تور دور جنوب ايران را برگزار كنيم تا براي نسل‌هاي آينده موقعيت و فضاي مناسبي فراهم آوريم.

در اوضاع كنوني و با برگزاري تورهاي اينچنيني با سطح استانداردهاي تورهاي جهاني و اروپايي و حتي تورهاي آسيايي لانكاوي مالزي و چن هايلك فاصله‌هاي بسيار زيادي دارد و اصلا قابل مقايسه با آنها نيست. هميشه يك ماه پيش از تور مي‌گويند، بيست تيم مي‌آيند، اما روز مسابقه تور مثلا بين‌المللي را با دو تيم درجه 2 و 3 برگزار مي‌كنند!

اين وضعيت نگران‌كننده تورهاي دوچرخه‌سواري ايران در حالي است كه فدراسيون جهاني با هدف ترقي دوچرخه‌سواري در كشورهاي در حال توسعه، فرصت‌ها و امتيازهاي بسياري را در اختيار ميزبانان قرار مي‌دهد و انتظار دارد تا اين كشورها به استانداردهاي جهاني نزديك شوند.

اعتبار يك تور خوب و در سطح جهاني، به تيم‌هايي است كه در آن شركت مي‌كنند، اما سال‌هاي سال است كه تورهاي ايراني با همين چند تيم كشورهاي آسياي ميانه برگزار مي‌شود و تاكنون مشاهده نشده كه يك تيم حرفه‌اي اروپايي در تورهاي ايراني حضور داشته باشند، چراكه اين تورها به دليل ناتواني فدراسيون در دعوت از تيم‌هاي خوب، تشكيلات، سازماندهي، مسائل فني، جوايز پايين، هتل‌ها، تغذيه مناسب و ... در سطح بسيار پاييني برگزار مي‌شود و چنانچه به همين شكل به پيش برويم، همين دو تيم قزاقستان و ارمنستان كه مشتري ثابت تورهاي ايران بوده و به قولي تلفني هم مي‌آ‌يند، در سال‌هاي بعد قيد حضور در تورهاي ايران را خواهند زد.

برگزاري تورهاي دوچرخه‌سواري در دنيا زير نظر فدراسيون‌ها و با كادر و تشكيلاتي بسيار ورزيده و حرفه‌اي برگزار مي‌شود، اما در كشور ما به دليل اين‌كه فدراسيون‌ها توانايي برگزاري تور و اصلا سازماندهي و تشكيلات خوب را ندارند، به ناچار سال‌هاي زيادي است كه هيأت‌هاي استان‌ها اقدام به برگزاري تور مي‌كنند. اين در حالي است كه برگزاري تور، وظيفه هيأت‌ها نيست و تا هنگامي كه اوضاع بدين‌گونه پيش برود، تا صد سال آينده نيز به گرد سرعت حرفه‌اي‌ها نخواهيم رسيد.

بيش از بيست سال است كارشناسان يادآوري مي‌كنند كه تورهاي ايران در حد و اندازه استانداردهاي جهاني نيست تا قدرت دوچرخه‌سواران ايراني بيشتر شود اما به نظر مي‌رسد كسي گوش نداده است و روال سابق پيگيري خواهد شد.

در تورهاي حرفه‌‌اي و جهاني مسافت‌ها طولاني و سنگين است، اما در ايران مسافت‌ها كوتاه و زمان تورها نيز نسبت به مدل‌هاي خارجي كم است. تعداد شركت‌كننده‌ها نيز به همين نسبت محدود است. در يك تور ايراني، بايد دست كم صد دوچرخه‌سوار طراز اول ايراني و پنجاه خارجي حضور داشته باشند. مراحل كوهستان نيز بايد بيشتر شده و به طور كلي در حد استانداردهاي جهاني برگزار شود.

البته برگزاري چنين تورهايي نياز به هماهنگي و تشكيلات و سازماندهي بسيار قوي دارد و اين بهترين راه براي پيشرفت سريع‌تر دوچرخه‌سواري در ايران است و در اين زمينه حتي براي جوانان هم بايد مسافت‌هاي طولاني در نظر گرفته شود.

البته راهكارهايي كه يادآوري شد، براي ما آرزو و خيال است، چون با اين تشكيلات آماتوري و ضعيف، در دوچرخه‌سواري بهتر از اين نخواهيم شد.