وزير رفاه؛

كسي كه درآمدش پايين است، فقير نيست؟!

الزاما كسي كه درآمدش پايين است فقير نيست. ممكن است كسي درآمد بالايي داشته باشد، اما قدرت تنظيم مالي يا اقتصادي براي خودش نداشته باشد. او آدم فقيري است. كسي كه فكر فقيري دارد بيش از كسي كه جيب فقيري دارد دچار فقر است. فقر واقعي اينجاست. ممكن است عدد كم و پايين باشد، اما مديريت اقتصادي و مديريت زندگي بالاست

کد خبر: ۲۱۳۱۲

تاریخ: ۲۲ مهر ۱۳۸۷ - ۱۷:۰۹

«الزاما كسي كه درآمدش پايين است فقير نيست. ممكن است كسي درآمد بالايي داشته باشد، اما قدرت تنظيم مالي يا اقتصادي براي خودش نداشته باشد. او آدم فقيري است. كسي كه فكر فقيري دارد بيش از كسي كه جيب فقيري دارد دچار فقر است. فقر واقعي اينجاست. ممكن است عدد كم و پايين باشد، اما مديريت اقتصادي و مديريت زندگي بالاست».

به گزارش خبرنگار تابناك، هرچند اين اظهارنظر عبدالرضا مصري، دومين وزير رفاه دولت نهم، به تنهايي كافي بود كه به اوج تفكرات اقتصادي وي پي برده شود ولي اين اين عضو كابينه به اين اظهار نظر فيلسوفانه بسنده نكرد و در ادامه گفت‌وگوي خود با روزنامه «جام‌جم» با نگاه خاصي به مسئله معيشت بازنشستگان اظهار داشت: «شأن بازنشستگان به عنوان پيشكسوتان اين كشور و كساني كه سال‌ها خدمت صادقانه داشته‌اند بسيار بيشتر از اين است كه ما همه چيز را براي آنها از نگاه مادي ببينيم. در واقع من با اين‌‌كه مرتب شأن بازنشستگان را با مسائل اقتصادي مقايسه كنيم، مخالف هستم و معتقدم بايد به جاي حرف زدن و وعده دادن به فكر عمل كردن باشيم؛ چراكه آنها به دنبال عمل هستند نه وعده».

وي در ادامه در اثبات اين‌كه اصلا اهل وعده دادن نيست، افزود: «خانه‌هاي مهر بازنشستگان را طراحي كرده‌ايم. از سال گذشته در بيست استان كشور خانه‌هاي مهر در حال احداث هستند و تعدادي از آنها به پيشرفت 90درصدي رسيده است. اولين خانه مهر بازنشستگان در اين ماه امسال به بهره‌برداري خواهد رسيد و در هر سفر استاني هيأت دولت، احداث دو خانه مهر بازنشستگان در هر استان را متعهد شده‌ايم. فضاي در نظر گرفته شده كاملا مناسب شرايط بازنشستگان سالمند طراحي شده است.

معماري آن معماري سنتي اسلامي است و فضاهايي براي تفريحات و سرگرمي سالم بازنشستگان و امكان دور هم جمع شدن آنها در يك فضاي مفرح فراهم شده است. ايجاد كتابخانه، سرويس‌هاي بهداشتي عادي و فرنگي كه در حال حاضر بوستان‌هاي فعلي فاقد چنين امكاني است و سالمندان در اين زمينه با مشكلات بسياري مواجهند، از ديگر امكانات اين خانه‌هاي مهر است».

در تحليل و بررسي هر جامعه، كارشناسان شاخص‌هايي را براي سنجش وضعيت هر فرد يا گروه با وضعيت نرمال جامعه در نظر مي‌گيرند كه خط فقر نيز شاخص است كه دولت‌ها يا مؤسسات تخصصي پس از تعريف وضعيت معيشت اوليه و ضروري براي هر نفر، گروه يا خانواده مشخص مي‌شود كه اين شاخص نيز همانند ديگر شاخص براي سنجش هر نمونه‌اي با شرايط مورد نظر است وگرنه آنگون كه آقاي وزير تصور كرده‌اند قرار نيست با تعيين اين شاخص مشكل يا مشكلاتي حل شود هرچند مصري در اين مصاحبه گفته است: «دو سال پيش در جايي خواندم كه معلمان زير خط فقرند. به شدت از گوينده متنفر شدم، چراكه باعزت‌ترين و باحرمت‌ترين گروه را كه كارشان كار انبياست زير سؤال برده. مگر مي‌شود اگر كسي در خانه‌اش ماكروفر نداشت، پس ديگر كار آموزش نكند».

اين سخن خود حاوي دو نكته جالب است؛ اولا: آيا به نظر ايشان اگر ديگر نگوييم معلمان، كارگران يا هر گروه ديگري زير خط فقر هستند، گره‌اي از مشكلات اثشار زحمتكش جامعه حل خواهد شد؟ ثانيا: به جز در ادبيات آقاي وزير، در مخيله هيچ فردي نمي‌گنجد كه منظور فعالان اجتماعي از زير خط فقر بودن كسي، يعني اين فرد ماكروفر يا هر وسيله‌اي ديگر ندارد؟