رابرت فريدمن؛

تصميم اسرائيل براي حمله به ايران و همراهي‌نكردن آمريكايي‌ها

در ماه‌هاي اخير، شكاف رو به افزايشي بين ايالات متحده و اسرائيل بر سر سياست در برابر ايران آشكار شده است. در حالي كه به نظر مي‌رسد، دولت بوش بيش از گذشته به خاطر متوقف ساختن برنامه هسته‌اي رو به توسعه ايران ترديد دارد، بيشتر اسرائيلي‌ها بيش از پيش متمايل به حمله به تأسيسات هسته‌اي ايران، به ويژه در نطنز، اراك و بوشهر، هستند.

کد خبر: ۲۱۲۹۷

تاریخ: ۲۲ مهر ۱۳۸۷ - ۱۷:۰۹

«رابرت فريدمن»، مشاور وزارت‌خارجه ايالات متحده و CIA، طي يادداشتي در اواخر سپتامبر 2008 مطالبي را بيان داشته كه حكايت از دو موضوع مهم دارد؛ نخست، جدي بودن تصميم صهيونيست‌ها براي حمله به ايران و دوم اين كه اسرائيل و ايالات متحده درباره سياست‌هاي ضد ايراني‌شان دچار اختلافات جدي شده و همين مسأله، طرح حمله به ايران را عقيم كرده است.

به گزارش سرويس بين‌الملل «تابناك»، فريدمن در اين يادداشت اين گونه بيان مي‌دارد كه در ماه‌هاي اخير، شكاف رو به افزايشي بين ايالات متحده و اسرائيل بر سر سياست در برابر ايران آشكار شده است. در حالي كه به نظر مي‌رسد، دولت بوش بيش از گذشته به خاطر متوقف ساختن برنامه هسته‌اي رو به توسعه ايران ترديد دارد، بيشتر اسرائيلي‌ها بيش از پيش متمايل به حمله به تأسيسات هسته‌اي ايران، به ويژه در نطنز، اراك و بوشهر، هستند.

هرچند دولت بوش پسر كه تحت نفوذ تندروهاي جمهوريخواه بوده، يكي از جنگ‌طلب‌ترين دولت‌هاي آمريكا به شمار مي‌رود، اما در همين سخنان آنچه رخ‌نمايي مي‌كند، نگرش دولتمردان آمريكا به مسأله جنگ با ايران است. دولتي كه خود آغازگر جنگ در خاورميانه و با كشورهاي همسايه و مسلمان ايران است، اين بار حتي تمايل ندارد كه رژيم سومي مانند اسرائيل به ايران حمله كند؛ هرچند در اين ميان، آمريكا يقينا در آغاز، مستقيم با ايران وارد جنگ نخواهد شد، اما حتي حاضر نيست كه هزينه‌هاي اين نبرد به پاي وي نوشته شود.

دولتي كه چراغ سبز را به اسرائيل نشان نمي‌دهد، دولتي است كه بيشترين مراودات را با صهيونيست‌ها در ميان دولتمردان آمريكايي دارد و اين پرسش را در افكار عمومي پديد مي‌آورد كه وقتي دولت جنگ‌طلبي به رهبري جورج بوش، حاضر نيست با ايران وارد جنگ شود، آيا دولت‌هاي آينده آمريكا كه طبيعتا از خلق و خوي ملايمتري برخورداند، حاضر به ورود به اين جنگ بزرگ خواهند شد؟

از سوي ديگر، اين اظهارات در حالي بيان مي‌شود كه رژيم صهيونيستي مدعي شده است كه ايران در حال دريافت سيستم ضد موشكي SAM-300 از روسيه و استقرار آنها پيرامون تأسيسات هسته‌اي خويش بوده و نگران اين است ‌كه با استقرار اين موشك‌ها، ديگر حمله به تأسيسات هسته‌اي ايران توسط نيروي هوايي اسرائيل بسيار دشوارتر خواهد بود.

اما مقامات آمريكايي در اظهارنظرهاي اخير، در حالي از سياست‌هاي جنگ‌‌افروزانه رژيم صهيونيستي حمايت نمي‌كنند كه در هشت سال جنگ ايران و عراق، از هيچ‌گونه كمكي به صدام حسين دريغ نكردند كه اين خود از يك سو، برگرفته از نگاه عاقلانه‌تر استراتژيست‌هاي آمريكايي به ماهيت صهيونستي دولت اسرائيل و خطرناك بودن مواضع حاكمان اين رژيم، نه تنها براي كشورهاي منطقه كه براي ابرقدرت‌هايي همچون آمريكا و از سوي ديگر، آگاهي به امكانات و توانايي نظامي ايران و نقش مؤثر آن در معادلات منطقه‌اي و جهاني است.

همچنان‌كه در ژوئن گذشته، «مايك مك كانل»، رئيس اطلاعات ملي ايالات متحده و درياسالار «مايك مولن»، رئيس ستاد مشترك ارتش آمريكا، به اسرائيل رفتند و به مقامات آن كشور اعلام كردند كه ايران هنوز توانايي ساخت يك سلاح هسته‌اي را ندارد و در هر حال، يك حمله اسرائيلي، مخرب منافع ملي ايالات متحده خواهد بود.

اين دو مقام، برخي استدلال‌هاي خود عليه يك حمله اسرائيلي به ايران را اين گونه گفته‌اند:
1 ـ يك حمله تنها برنامه هسته‌اي ايران را به تعويق خواهد انداخت و آن را نابود نخواهد كرد، زيرا بسياري از تأسيسات آنها مخفي است.

2 ـ منجر به تقويت حمايت مردمي از نظام كنوني ايران خواهد شد.
3 ـ موجبات تخريب سياست‌هاي ايالات متحده در عراق و افغانستان و تهديد پايگاه‌هاي ايالات متحده در خليج فارس را فراهم خواهد ساخت.

اين اظهارات فريدمن در حالي است كه بوش به عنوان رئيس‌جمهور تندرو آمريكا، در مدت رياست خود دو لشكركشي داشته است، يكي به افغانستان و ديگري به عراق؛ اما دولت آمريكا خوب دريافته كه ايران با اين كشورها تفاوت دارد.