لیگ 90 کنکور طرفداران پرسپولیس است

حمیدرضا صدر

کد خبر: ۲۰۹۸۷۴

تاریخ: ۲۱ آذر ۱۳۹۰ - ۱۲:۵۰

بازیکنان پرسپولیس در جریان 90 دقیقه بازی از نظر قدرت بدنی پا به پای بازیکنان استقلال پیش رفتند، پا به پای‌شان دویدند، ضربه زدند و حتی در دقایقی از مسابقه برتر از حریف ظاهر شدند اما در وقت اضافه با نزول مفرط قدرت بدنی روبه‌رو شدند، ضربه‌های‌شان بی هدف شد و دویدن‌شان بی رمق. آنها در کورسها عقب افتادند و سرانجام زانو زدند. این بدین معنی بود که توانایی 120 دقیقه مبارزه را نداشتند.

مجموعه بازیکنان پرسپولیس ترکیب متوسطی را ساخته‌اند و تیم خواسته و ناخواسته به سوی متوسط زدگی غلطیده، به سوی برباد رفتن انگیزه‌های بزرگ. تیم عصر علی دایی که جانمایه تیم کنونی است هم متوسط بود. آن اسکلت حفظ شد و سرانجام به حمید استیلی رسید با تکیه بر علی کریمی. نبرد با استقلال در جام حذفی بازی نمونه‌ای از پرسپولیس با تکیه بر کریمی بود.

بار خط میانی تیم پرسپولیس بر دوش کریمی افتاده است،کریمی که به مرز بازنشستگی رسیده است با تکیه به قریحه بسیار والایش کماکان جلوتر از خیلی‌ها ایستاده و همچنان برابر جوانها تمام نشدنی به نظر می رسد. او طی 90 دقیقه دیدار مقابل استقلال خط میانی پرسپولیس را با شایستگی هدایت کرد، به جلو فرا خواند و خطر آفرین شد ولی تا کجا می توان همه چیز را روی دوش او پرتاب کرد؟ کریمی در وقت اضافه توان کشیدن بار تیم را نداشت و تحلیل رفته بود. در این شرایط هافبکهای جوانتر باید جور او را در میانه میدان می کشیدند اما آنها هم نزول کرده بودند، خسته بودند و از نفس افتاده بودند.

یکی از مشکلات اصلی مهاجمان پرسپولیس در زدن ضربات آخر است، خاطر نشان کرد: ما پرسپولیس را همیشه با قدرت مهاجمانش می شناختیم. با خط حمله‌های زهر آگینش. با مثل بهزادی، کلانی، ایرانپاک، کرمانی مقام، محمدخانی، پیوس و علی دایی اما مهاجمان این دوران پرسپولیس زهرآگین و خطرآفرین نیستند. ضربه‌های سر و شوتهای‌شان جایی در خاطره‌ها پیدا نمی کنند.

اینکه مهاجمان تیمهایی مانند صبای قم یا نفت تهران بهتر از پرسپولیسی‌ها هستند هم ستایش از صبایی‌ها و نفتی‌هاست و هم هشدار به پرسپولیسی‌ها. پرسپولیس در لیگ 17 گل دریافت کرده، یعنی فقط دو گل بیشتر از استقلال. یعنی برخلاف آن چه به نظر می رسد خط دفاع تیم در حد متوسط عمل کرده است ولی خط حمله پرسپولیس فقط 18 گل‌زده، یعنی کمتر از ملوان قعرنشین در آستانه سقوط.

تیمهایی در لیگ کشورهای‌شان قهرمان می‌شوند که حداقل پنج بازیکن آنها روی نیمکت از نظر کیفی اختلاف محسوسی با 11 بازیکن اصلی تیم خود نداشته باشد. این امر در پرسپولیس دیده نمی‌شود. شاید اگر جوانان گمنام گرسنه و جویای افتخار روی نیمکت نشسته بودند گرهی از کلاف کور می‌گشودند، شاید مبارزه جویانه‌تر بازی می‌کردند. به بازی گرفتن جوانهای گمناه گاهی کارساز است.

مربی بزرگ بین المللی انتظاراتش نیز در حد بین المللی است. مربی بزرگ با برآورده نشدن انتظاراتش واکنش نشان داده و دامنه بحران را گسترده‌تر می‌کند. به "کارلوس کی‌روش" نگاه کنید که چگونه درباره مواردی ظاهرا از نگاه ما و فدراسیون عادی و پیش پا افتاده واکنش نشان می‌دهد.

باید بپذیریم باشگاه پرسپولیس فاقد ویژگی‌های لازم برای حضور یک مربی بزرگ بین المللی است. به اینکه اریکسون گزینه مناسبی بود کاری ندارم ولی حضور مربی با ادعاهای او پرسپولیس را در منگنه بیشتری قرار می دهد، هم در تیررس رسانه‌ها و هم در فشار مالی. یک مربی بزرگ به ویژه از اروپای غربی که شناخت کافی از فوتبال آسیا و لیگ ایران ندارد، پاسخگو نخواهد بود. به دور ریختن پول فراوان منجر می شود و پرسش‌ها را بیشتر می‌کند و نیش دارتر.

با توجه به اینکه مربی خارجی پرسپولیس قرار است از میانه فصل هدایت این تیم را برعهده گیرد مربیان اروپای شرقی به شهادت تاریخ فوتبال ایران از "سوچ" و رایکوف گرفته تا برانکو و بوناچیچ کارسازتر هستند. هزینه مالی کمتری دارند و صبر و شکیبایی بیشتر.

هنر مدیران جدید باشگاه نه به خدمت گرفتن بزرگان است و نه لزوما ریخت و پاش مالی. هنر آنها بازگرداندن آرامش و ثبات است. هر مربی که پا به پرسپولیس بگذارد نیازمند آرامش است، نیازمند این عنصر کمیاب در تیمی که طرفدارانش بی تاب هستند.

"مربی جدید پرسپولیس باید در خصوص جایگاهش احساس تزلزل نکند"، صدر با بیان این جمله افزود: حمید استیلی از نخستین روز تا لحظه استعفا هرگز احساس آرامش نکرد، هرگز زیر پایش را محکم نیافت. نه برای طرفداران و نه رسانه‌ها و متاسفانه نه مدیران باشگاه. علی دایی هم در چنین گردابی دست و پا زد و سرانجام رفت. رهبری پرسپولیس به خودی خود دشوار است، بنابراین مدیران باشگاه باید از کسی که عنوان بزرگ "مربی پرسپولیس" را به او می‌دهند حمایت کنند. حمایتی با هدف بازگرداندن آرامش و منطق به تیم و سکوها.

امیدوارم هواداران پرسپولیس نیز به عنوان یک رکن بزرگ در این شرایط پر تب و تاب به حمایت پرسپولیس بپردازند، به تشویق بازیکنان‌شان ولو آن که برخی از آنها ضعیف باشند. آزمون بزرگ طرفداران در چنین شرایطی برگزار می شود. اینکه طرفداران پرسپولیس فارغ از عنوان قهرمانی به تیمشان عشق بورزند و پای آن بایستند می‌تواند بزرگترین ره آورد این فصل برای آنها و باشگاه باشد و درسی برای همه.