آناتومی تاکتیکی بازی رئال - بارسا

هیوا حکمتی

کد خبر: ۲۰۹۲۶۲

تاریخ: ۱۹ آذر ۱۳۹۰ - ۱۶:۴۹

با اینکه بازی بارسا مبتنی بر پاس های زیاد است اما در این فصل تعداد پاس های بلند رئالی ها بیشتراز آنها بود

- تصور خیلی ها بر آن است که نبرد شنبه شب دوغول بزرگ فوتبال اروپا بیش از آن که پیکاری درون مستطیل سبز به حساب آید ، جدالی است که از خارج زمین و بروی نیمکت های دو تیم قبل از بازی شکل گرفته و تا پایان بازی ادامه پیدا میکند.این مقابله و نبرد دو تفکر شطرنجی است که یک فکر و حرکت اشتباه میتواند به قیمت از دست رفتن کل مسابقه تمام شود.
اما براستی در افکار این دو مرد چه می گذرد ؟ قبل از ورود به بحث چند آمار و اطلاعات را  بررسی میکنیم

؛- تیم مادرید بمراتب جوانتر ، پر انرژی تر ، دونده تر ، جنگنده تر و با قدرت بدنی بالاتر نسبت به رقیب خود قرار دارند
؛- در این فصل ۴۰% گلهای رئال از دقیقه شصت به بعد بدست آمده (۲۲ گل ) آنها در سی دقیقه پایانی تیمی کاملا خطرناک هستند سه نفر از پنج گلزن برتر و بهترین پاس دهنده گل در لالیگا تا اینجای فصل ازآن این تیم است

؛- از زمانی که مورینیو به مادرید آمده سابقه نداشته که آنها گل اول را به ثمر برسانند ولی بازنده از زمین خارج شوند
؛- با اینکه بازی بارسا مبتنی بر پاس های زیاد است اما در این فصل تعداد پاس های بلند رئالی ها بیشتراز آنها  بوده : ۸۴۰ در برابر ۷۶۹
؛- ۶۵% گلهای بارسا در نیمه اول بدست آمده.فقط ۲۰ درصد از گلهای آنها در نیم ساعات پایانی زده شده بدترین آمار مربوط به دقایق ۶۰ تا ۷۵ است که در مقابل دو گل خورده فقط چهار گل زده وجود دارد

؛- در این فصل سابقه نداشته که بارسا بتواند گلی را بعد از حدود دقیقه سی بزند و آنها پیروز از زمین خارج شوند .تمام بردهای آنان با گل یا گلهای قبل از دقیقه سی شکل گرفته
؛- اینیستا ، ژاوی ، ویا ، فابرگاس از بارسا و دیارا ، اوزیل و هیگواین از رئال فقط توانایی شصت دقیقه فوتبال مفید،  تحت فشار وبا دوندگی زیاد هستند بعد از این مدت کارایی آنها پائین می آید همینجا میتوان به یکی از دلایل افت بارسا بعد از دقیقه شصت پی برد .بازیکنان نامبرده شده در رئال دارای جانشینان خوبی هستند اما در بارسا تقریبا اینطور نیست
.
Jose Mourinho - Real Madrid
اندیشه های مورینیو

؛- با سه هافبک دفاعی ژابی آلونسو ، دیارا و خدیرا بازی را آغاز خواهد کرد .بازیکنان کلیدی بارسا  که اکثرا در زون هرم میانی قرار دارند را با دوندگی زیاد تحت فشار و پرس قرار خواهد داد و اجازه شکل گیری حرکت و طرح های اولیه را از آنها سلب خواهد کرد.همان نوع دفاعی که در دو مسابقه اولیه از مسابقات چهار گانه پارسال ارائه کرد
؛- از دو بال سرعتی و تکنیکی خود ( رونالدو و دی ماریا ) بعلاوه بنزما خواهد خواست تا در پاساژ ها و راه روهای خالی و باریک دفاعی حریف قرار گیرند هنگام ربایش توپ بازیکنان دیگر آنها را با پاس های بلند مستقیم یا قطری صاحب توپ کنند ( بخصوص  پاس های دقیق و بلند آلونسو ) وظایف سه فرد جلویی حرکت  سریع طولی به طرف دروازه ، پیروزی در مصاف های یک برابر یک و عبور از دفاع رو به رو می باشد.دفاعهای کناری بارسا در مقابل دو وینگر پرقدرت رئال یکی از نقاط ضعف آن تیم حریف میباشند
؛- زمان حمله به جمع سه نفره جلو ، خدیرا از عقب و در مواقعی هم مارسلو اضافه خواهد شد .این جمع چهار نفره با قابلیت های فردی که دارد قادر به مقابله با شش تا هفت بازیکن حریف و زدن ضربه نهایی میباشد احتمال زدن گل بوسیله خدیرا زیاد است
؛- حتی مساوی ۰-۰ در نیمه اول برای ژوزه یک نتیجه ایده ال است چه اگر در نیمه اول گلی را دریافت نکند ، با توجه به افت اتوماتیک وار حریف در نیمه دوم ، با توان زیاد تیمش بخصوص در سی دقیقه پایانی  میتواند ضربه را به آنها وارد کند

؛- پلان اصلی مورینیو از دقیقه شصت آغاز میشود .نیم ساعت آخری زمانی که تیمش دارای بیشترین کارایی و حریف دارای کمترین کارایی است دو واریانت در مقابل او قرار دارد اول اگر به نتیجه لازمه رسیده باشد ، کونترائو و هیگواین را جانشین لاس و بنزما که بر اثر دوندگی زیاد بدنشان تخلیه شده میکند و سناریوی شصت دقیقه ابتدائی را ادامه میدهد .واریانت دوم اینکه به نتیجه لازمه نرسیده باشد .در این حالت اوزیل جای لاس ، هیگواین بجای بنزما و احتمالا کونتترائو جای خدیرا را میگیرد  .تیم پوزیشن تهاجمی میگیرد و سعی میکند با فشار همه جانبه دروازه حریف را باز کند.دلیل بازی کردن هیگواین بعنوان بازیکن جانشین همین قدرت تمام کنندگی و گلزنی اوست .نیم ساعت آخر زمانی است که بارسا شکننده خواهد بود و با مقداری فشار شکسته خواهد شد .پنج  گل دریافتی از رئال سوسیه داد ، والنسیا و اتلیتیکو بیلبائو موید این نکته است .حتی ضریب اشتباهات مدافعان آنها بالا میرود .دو گل از این پنج گل ، گل بخودی بود.این بازی بازی ست که آنرا باید از آخر به اول دید

؛- آیا تیم مورینیو توان نود دقیقه پرس حریف را دارد ؟جواب: نه  ولی همان شصت دقیقه ابتدائی برای رئالی ها کفایت میکند .بعد از یکساعت اولیه حریف افت زیاد دارد و تنها کسی که میتواند در این سی دقیقه پایانی واقعا خطرناک باشد مسی است . در این حالت ژوزه میتواند با مسی که در شصت دقیقه ابتدائی یارگیری منطقه ایی کرده بود ، یارگیری مستقیم انجام دهد و شخص تازه نفسی را ( مثلا کونتترائو ) را مامور کنترل او بکند

'Barcelona need the perfect game to win'
گواردیولا چه می تواند بکند ؟
؛- پپ با تجربه سال گذشته باید خوب بداند در مقابل ۴-۳-۳ مورینیو اگر بخواهد با همان شکل و سیاق پارسال بازی کند راه بجایی نخواهد برد .او پارسال در حالی که تیمی بمراتب آماده تر و سرحال تر داشت در دو بازی اول در بند پرس و فشار حریف گرفتار شد و زمانی مسی مسی شد که په په در بازی سوم اخراج ، مسی آزاد و آنها در میانه میدان برتری عددی پیدا کردند
؛- در این حالت پپ باید و باید با روش ۳-۴-۳ دربرابر ۴-۳-۳ آنها قرار گیرد ، ضمن برتری عددی در وسط ، فشار و پرس حریف را شکسته و اپشن های بیشتری در زمان حمله پیدا کند.تجربه بازی با میلان در سانسیرو که پپ با ترکیب ۳-۴-۳ در برابر انها  قرار گرفت ، تجربه خوبی بود .پوزیشن و فرمت سه هافبک میلان شباهت زیادی به سه هافبک مادرید دارد .چیزی شبیه یک مثلث .البته با کیفیتی پائین تر .در میلان تیم گواردیلا دهها موقعیت خلق کرد .سه گل زد و چند گل را هم نزد
؛- نکته بعد اینکه گواردیلا نباید همه تخم مرغ هایش را در سبد نیمه اول بگذارد .بازی دادن همزمان اینیستا ، ژاوی ، فابرگاس و ویا که همگی یکساعت عمر مفید بازی دارند میتواند تیمش  را بعد از دقیقه شصت خلع سلاح کند مثلا او میتواند از ترکیب بوسکتس ، سیدو کیتا ، ژاوی و فابرگاس که مخلوطی از دفاع و حمله است در ارنج اولیه استفاده کند پپ باید  تعدادی از نیروهای تاثیر گذاری که میتواند شرایط  و سرنوشت بازی را دگرگون کند برای استفاده در نیمه دوم نگاه دارد
؛- استفاده از همه نیروهای مفید و اسمی نه تنها او را به سمت یک ترکیب غیر متجانس و نا همگون در ابتدای بازی میبرد که علاوه بر خالی کردن دستش ، او را بدلیل عدم استفاده از نیروی متخصص در ناحیه وینگرها ناکارآمد میکند

؛- در حالت پرفشار میانه میدان در نیمه اول که با آن نوع از افکار مورینیویی حتی مسی راه بجایی نخواهد برد ، استفاده از دو وینگر کلاسیک که بتوانند از پشت فضای دو مدافع نه چندان مطمئن کناری رئال بهره لازم را ببرد ضروری مینماید .این یکی از سهل الوصول راههای رسیدن به دروازه کاسیاس میباشد .در میان نامهای متعددی که وجود دارد باید بدون درنظر گرفتن کوچکی و بزرگی آن پذیرفت در حال حاضر سه گزینه میتواند این امر را بهتر از سایرین انجام دهد : اینیستا ، پدرو و ایساک کونکا .پپ باید بدون مصلحت اندیشی های مرسوم دو نفر از این سه نفر را به بازی بگیرد .اگر گفته شود رئالی ها دارای ضعفی هستند اینجا همان نقطه ضعف آنها محسوب میشود و حریفشان باید بتواند از آن بهره برداری کند
؛- اما ضعف تیم خود گواردیلا در کجاست ؟ غیر از مشکلات وینگرها ، اگر قرار باشد با سه مدافع بازی کنند چه کسانی را انتخاب میکند که بتواند سرعتی و در بازی هوایی هم مسلط باشند ؟ مضاف به اینکه دالان های خالی که در این حالت بوجود میاید اگر بوسیله بوسکتس و احتمالا سیدو کیتا پر نشود سبب لطمات جبران ناپذیر برای آنها خواهد شد بخصوص که نقطه پررنگ قدرت رئال در بالهایش است .میلان از این فضاها استفاده کرد ، دو گل را زد و چند گل را نزد با نگاهی به موجودی بارسا ، پپ باید از بین آلوس ، پیکه ، ماسچرانو و آبیدال سه نفر را انتخاب کند.

با این همه نباید از اتفاقات غیر قابل پیش بینی بازی هم غافل شد که هر امر ناخواسته ایی مانند گل زود هنگام یا اخراج ممکن است بکلی روند و شرایط بازی را دگرگون کند و مسابقه را به سمتی ببرد که حتی برای مربیان دو تیم پیش بینی ناپذیر بوده و آنها را مجبور به تصمیمات خلق الساعه و از پیش تعیین نشده بکند. اما یک نکته را نمیتوان کتمان کرد که اگر مادرید حتی بازنده از میدان خارج نشود باید کار لالیگا را تقریبا تمام شده دانست چه مورینیو مربی نیست که شش امتیاز برتری را مفت و مجانی از دست بدهد حتی اگر راه درازی تا پایان مسابقات مانده باشد

گل