کنسرسیوم بجای شرکت نفت انگلستان

سالروز قرارداد کنسرسیوم

کد خبر: ۲۰۸۸۴۲

تاریخ: ۱۸ آذر ۱۳۹۰ - ۰۰:۲۹

هشتم دسامبر سال 1970 (17 آذر 1349) اصلاحيه قرارداد نفت ايران و كنسرسيوم كه نزديك به سه هفته پيش ازاين بر سر آن توافق شده بود انتشار يافت كه سهم ايران از در آمد نفت نزديك به دوسوم آن شده بود .

مذاكرات تا رسيدن به اين توافق ده روز طول كشيده بود. از زمان امضاي قرار داد «دارسي» در سال 1901، نفت براي مردم ايران جز درد سر چيز ديگري به بار نياورده است. به باور اصحاب نظر، اگر اين نفت نبود، تاريخ ايران مسيري ديگر را طي مي كرد ــ وضعيتي عادي، و از فساد اداری، اختلاس و ... هم اثری نبود.

نفت ایران که مارس 1951 ملّی و از دست انگلستان خارج شد پس از کودتای 28 امُرداد (آگوست 1953) به کنسرسیومی از شرکتهای نفتی غرب واگذار شد که در این کنسرسیوم سهم شرکت نفت انگستان 40 درصد، سهم 5 کمپانی آمریکایی 40 درصد و مابقی سهم شرکتهای فرانسه و هلند. قرار براین بود که از پرداختی به ایران، غرامت شرکت نفت انگلستان ناشی از ملی شدن مارس 1951 داده شود. پس از انقلاب، قرارداد با کنسرسیوم لغو شد.

ایران در میان صادرکنندگان نفت طبق گزارش آماری ژانویه 2011 مقام چهارم را با صدور روزانه دو میلیون و 400 هزار بشکه داشت. در این گزارش مقام اول در صادرات نفت، با کشور سعودی با صدور 8 میلیون و 828 هزار بشکه در روز بود، مقام دوم روسیه با صدود 5 میلیون و 430 بشکه و مقام سوم با امارات با صدور 2 میلیون و هفتصد هزار بشکه. درآمد ايران در سال 2010 از صدور نفت در سال 2010، هشتاد و 5 ميليارد دلار بود.

متوسط میزان صادرات نفت ایران در روز در سال 2003 دو میلیون و دویست هزار بشکه، در سال 2004 دو میلیون و پانصد هزار بشکه، در سال 2006 دو میلیون و 520 هزار بشکه، در سال 2007 دو میلیون و هشتصد هزار بشکه، در سال 2009 دو میلیون و دویست هزار و در سال 2010 دو میلیون و چهارصد هزار. تولید متوسط ایران روزانه چهار میلیون و 120 هزار بشکه است که مابه التفاوت آن با صادرات، در داخله مصرف می شود.

پنج مصرف کننده ردیف اول در جهان عبارتند از: آمریکا با 20 میلیون و 590 هزار بشکه، چین با بیش از 7 میلیون و 500 هزار بشکه، ژاپن با 5 میلیون و 220 هزار بشکه، هند با 2 میلیون و 730 هزار بشکه و آلمان با 2 میلیون و 630 هزار بشکه در روز.

کشورهای صادر کننده دیگر که هر روز بیش از 2 میلیون بشکه نفت صادر می کنند عبارتند از: کویت، نروژ، عراق، ونزوئلا، نیجریه و بزودی آنگولا، مکزیک، کانادا و لیبی.