راز ماندگاري قيام كربلا

محمدعلي دلاور

کد خبر: ۲۰۸۴۴۳

تاریخ: ۱۵ آذر ۱۳۹۰ - ۱۷:۵۴

محرم سال 1433 فرا رسيد، كه محرم آغازين ماه سال قمري است و با آمدن ماه محرم سال قمري ورق مي‌خورد و از 1432 به 1433 تبديل مي‌شود و بدين جهت عاشورايي جديد فرا مي‌رسد و به «1372» سال مي‌رسد و با نو شدن سال و ماه و عاشوراي نو، گويا همه چيز تجديد مي‌شود و فرصتي فرا مي‌رسد تا درباره نهضت ويژه و استثنايي تاريخ در اسلام و جهان و به‌ويژه تشيع يعني عاشوراي حسيني گفت‌وگو شود.

راز ماندگاري عاشورا تا حال و براي آينده، خدائي بودن نهضت و براي خدا بودن و تثبيت و تداوم دين پيامبر اسلام «ان كان دين محمد لم يستقم الا بقتلي فياسيوف خذيني» است و هر چيزي «از فكر و فقه و فلسفه تا دين و عقيده و مذاهب و مسلك» براي خدا باشد ماندگار خواهد «كل شي هالك الا وجهه، كل من عليها فان و يبقي وجه ربك ذوالجلا ل و الا كرام، الرحمن27» ماند و جاودانه «وجعلها كلمه باقيه في عقبه لعلهم يرجعون، زخرف» خواهد گشت.

همه مي‌گويند چند موضوع در مذهب تشيع وجود دارد كه آن را جهاني ساخته است كه مبعث پيامبر، مكتب اسلام، عاشوراي حسين، غدير خم، قرآن در «بين الدفتين» و انتظار، مواردي از اين مقوله هستند، راز ماندگاري و جهاني شدن «عاشورا» در حق و عدل، توحيد و وحدت، ايثار و فداكاري، اخلاص و اخلاق، سالار شهيدان حسين بن علي و اصحاب و ياران و كارنامه جامع و جاذب اين نهضت است. بعثت و غدير و عاشورا با انتظار عجين شده و پيوند روحي و فكري و عقيدتي و حماسي بين اين واژه‌ها و انديشه‌هاي آنها وجود دارد.

بعد از تفسير قرآن و زندگي رسول خدا، نهج‌البلاغه امام علي عليه‌اسلام، بيشترين كلمه به‌صورت فعل و اسم و حرف، بر زبان و روي كاغذ و بيشترين زمان به امام حسين عليه‌السلام اختصاص دارد، تاليفات بسياري درباره امام حسين از ولادت تا شهادت به زبان‌هاي مختلف و در قالب نظم و نثر تا حال نوشته شده و مجالس ميليوني براي معرفي حضرت و عاشوراي وي برپا نموده‌اند و اين جريان فكري ادامه خواهد داشت تا به رستاخيز الهي برسد، كه خود فرمود: «ان دمي لا يسكن ابدا» خون من قرار و آرام ندارد، مي‌جوشد و مي‌جوشاند، در حركت است و تحرك به‌وجود مي‌آورد.

در عاشوراي امسال مي‌بايست با نگاهي نوين آيات قرآن درباره حضرت را «مرج البحرين يلتقيان، بينهما برزخ لا يبغيان، يخرج منهما اللولو» و المرجان و ندع ابنائنا و ابنائكم، ويطعمون الطعام علي حبه مسكينا و يتيما و اسيرا، يا ايتها النفس المطمئنه ارجعتي الي ربك راضيه مرضيه» و آيات ديگر، مطالعه كنيم و از تنزيل و تاويل آن آگاه گرديم، روايات وارده در معرفي حضرت از زبان و لسان رسول خدا و امام علي و فاطمه زهرا و امام حسن و امامان ديگر را واكاوي نمائيم و حقايق آنها را به‌دست آوريم.

تاريخ دوست و دشمن را درباره سالا ر شهيدان بخوانيم و از جمله فرهنگ سخنان خود امام «موسوعه الا مام الحسين» را ارزيابي كنيم، اشعار شاعران از هر ملت و مكتب را بخوانيم. آنان كه به زيارت در طول تاريخ رفته‌اند و توسلات داشتند و به اهداف خويش رسيدند، موقوفات درباره حضرت در كشورهاي مختلف و ايده و انديشه واقفان را وارسي كنيم، تا شايد به برخي حقايق درباره حضرت سيدالشهدا برسيم.

پس از شناخت حضرت و لو به‌طور اجمال، وظيفه داريم حضرت را به ديگران بشناسانيم آن هم علمي و عقلي و عاطفي و عقيدتي و سياسي و حماسي، زيرا امام براي هر طبقه و گروه، حرف ويژه دارد، گاهي از خواب ديدن رسول خدا مي‌گويد كه فرمود به عراق برو، خداوند مي‌خواهد تراكشته ببيند و خانواده‌ات را اسير، گاهي از قضا و قدر مي‌گويد و خود را تسليم آن اعلام مي‌دارد، گاهي با صراحت اعلام مي‌دارد، همانند من با همانند يزيد بيعت نخواهد كرد، گاهي از عصر خويش به‌عنوان عصر غارت شده و اندكي از حق مانده «فلم يبق منها الا صبا به كصبابه الا نا» و خسيس عيش كالمر عي الوييل» ياد مي‌كند.

گاهي از جفاي وارده بر يحيي شهيد و قرباني آرزوي هوس ستمكاران بني اسرائيل ياد مي‌كند، گاهي نامه مي‌نويسد و استنصار مي‌كند و حتي در آخرين دقايق فرياد «هل من ناصر ينصرني» دارد، وصيت نامه مي‌نويسد و از خط مبارزه و نهضت ياد مي‌كند و بدانيم، در زماني كه 50 سال از رحلت رسول خدا مي‌گذشت و 20 سال از شهادت امام علي عليه‌السلام، اگر قيام و نهضت امام نبود، اسلام به آخر خط رسيده بود.