عاشورای سال 90 هم رسید؛

روز عاشورا؛ فرصت تجربه «قیامت دنیا»

دهه محرم به پایان رسیده و عاشورایی دیگر آغاز شده است؛ عاشورایی که در تقویم جامعه، کاملا شناخته شده و همین که بگویی عاشورای سال «فلان»، کافی است تا زمان یک رویداد را تعریف کنی. به ظهر عاشورا چیزی نمانده و همه در تب و تابند؛ به زودی خیمه‌های برپا شده در روزهای گذشته به آتش کشیده می‌شود و داغ دل‌ها را تازه خواهد کرد ... شام غریبان در پیش است.

کد خبر: ۲۰۸۳۴۷

تاریخ: ۱۵ آذر ۱۳۹۰ - ۱۰:۳۷

سرویس اجتماعی ـ صدای بلند ضبط صوت خودروی عبوری، همه فکرمان را مغشوش می‌کند، کاری به ظاهر سرنشینان نداریم، اصلا آمده‌ایم به عزای امام مظلوم تا به درون خودمان نگاه کنیم، نه ظاهر مردم؛ اما اگر این صدای بلند نوحه‌های ریتمیک بگذارند. شاید ایراد از ذهن ماست که خوب متمرکز نمی‌شود، ولی باور کنید بی‌دلیل هم نیست که در کتابخانه سکوت را رعایت می‌کنند.

به گزارش «تابناک»، امروز دهه محرم به پایان رسیده و عاشورایی دیگر آغاز شده است؛ عاشورایی که در تقویم عمومی جامعه، کاملا شناخته شده و همین که بگویی «عاشورای سال فلان»، کافی است تا زمان یک رویداد را تعریف کنی و نیازی به مراجعه به تقویم نیست. به ظهر عاشورا چیزی نمانده و همه در تب و تاب هستند؛ به زودی خیمه‌ها به آتش کشیده می‌شود و داغ دل‌ها را تازه خواهد کرد... شام غریبان در پیش است.

نوجوانان و خادمین هیأت زود‌تر از همه به حسینیه آمده‌اند؛ امروز مهمترین روز دهه است و جمعیت زیادتری خواهند آمد. باید کار‌ها را زود‌تر سامان بدهند.

صوت قاری که با کمک بلندگوها فراگیر‌تر شده، پرچم‌هایی که در دستان نوجوانان سبک به نظر می‌رسند، صدای طبل‌های بزرگ و کوچک و انبوه مشتاقانی که لحظه به لحظه در حال افزایش است، همه و همه نشانه‌هایی است از آغاز بزرگ‌ترین گردهمایی مختارگونه که نیاز به فراخوان ندارد و در دل‌ها ریشه دوانده است.

به زودی سراسر کشور غرق جمعیت سیاه پوشی خواهد شد که برای زنده نگاه داشتن «بیداری»، با سبک و سیاق‌های گوناگون عزاداری خواهند کرد؛ تا «قیامت دنیا» چیزی باقی نمانده است:

باز‌این‌چه‌‌شورش‌است‌که‌‌در‌‌خلق‌‌عالم‌است       بـاز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
بـاز این چه رستخیز عظیم است کز زمـین       بی‌نفخ صـور خـاسته تا عــرش اعظم است
این صبــــــــح تیـره باز دمــید از کـجا کـزو        کار جهان و خلق جهان جمله در هـم است
گـــویا طلــوع می‌کـــــند از مغرب آفــتـاب        کـاشـوب در تمــامـی ذرات عـــالـــم اســت
گـــر خوانمش قیامت دنیا، بعید نیــــست        این رستـخیز عـام، کـه نامش محـرم است*

شاید بی‌انصافی باشد که این رستخیز را «عزا» بخوانیم؛ عاشورا روز پیروزی خیر است بر شر، روز فراز انسانیت در برابر سقوط اخلاق. شاید از این روی باشد که در نوحه خوانی‌هایمان، ضرباهنگ را در نظر داریم؛ از پیروزی حق بر باطل خرسندیم و از مظلومیت رفته بر خاندان پیامبر (ص) داغدار.

صدای طبل، یعنی آماده باش حرکت. برخی دسته‌های عزاداری زود‌تر راه افتاده‌اند؛ قرار است در راهشان، سری هم به کسانی بزنند که التماس دعا داشته‌اند. می‌روند تا شاید واسطه رحمت بشوند برای برخی بیماران. قرار است به همراه عزاداران محله‌های دیگر، ظهر عاشورا را یکجا جمع شوند و نماز بخوانند.

امسال، هوای خوب هم عاملی شده که نوجوانان و نونهالان زیادی در میان عزادارن به چشم بخورند؛ هرچند در چند سال اخیر، باز هم ثابت شد که در برف و باران و حتی مراسم دید و بازدید نوروزی، محرم زنده به عشق است.

«در هر جای تاریخ وقتی ما با قهرمان‌های اسطوره‌ای روبه‌رو می‌شویم، آن‌ها می‌خواهند خود را از همه تقیدهای زمینی بزدایند، ولی امام حسین (ع) همه الگو‌ها و شیوه‌های پاکباختگی را به هم زد».

شاید راز فراگیر شدن داغ عاشورا، همین زمینی بودن واقعه باشد که یکی از شاعران عاشورایی به آن اشاره می‌کند و شاید هم، این موضوع یکی از عوامل پرشماری باشد که عاشورا را سرچشمه عشق کرده است.

روز واقعه رسیده و بهترین زمان برای بازبینی است. پالایش خیر و شرهای درون؛ فرصتی برای تجربه کردن قیامت؛

«حاسبو قبل ان تحاسبو»؛ به حساب خود برسید، پیش از اینکه به حساب شما برسند.

چه بسا از فاصله مناسبی نگاه نمی‌کنیم؛ یا آنقدر دور ایستاده‌ایم که همه چیز برایمان مبهم است و یا اینقدر نزدیکیم که تنها نوک بینی را می‌بینیم؛ خوش به سعادت کسانی که جای مناسبی ایستاده‌اند... .

* محتشم کاشانی