جنبش ضد وال استريت ناشي از افزايش نابرابريها

جنبش تسخیر وال استریت به اینکه خواسته و رهبر مشخصی ندارد به خود می بالد.با این حال، کال لاسن تاکید دارد که این جنبش باید پیامی آشکار مشابه سرنگونی مبارک داشته باشد.

کد خبر: ۲۰۷۴۱۴

تاریخ: ۱۰ آذر ۱۳۹۰ - ۱۱:۴۹

پایگاه اینترنتی روزنامه فرانسوی زبان لوتان سوئیس در گزارشی درباره جنبش ضد نظام سرمایه داری در امریکا، این جنبش را ناشی از نابرابری های بیش از پیش و پایین بودن میزان دستمزد در این کشور دانست.

به گزارش واحد مرکزی از لوتان نوشت: با تخلیه تظاهر کنندگان ضد نظام سرمایه داری از پارک زاکوتی در پانزدهم نوامبر گذشته، پلیس نیویورک فکر می کرد که کار اصلی را انجام داده است و اینکه جنبش تسخیر وال استریت احتمال دارد کاملا از بین برود.

روز چهارشنبه نیز نیروهای امنیتی در لس آنجلس و فیلادلفیا تظاهر کنندگانی را که به ضرب الاجل مقامات این شهرها بی اعتنا بودند از محل اردوگاه هایشان تخلیه و بیش از سیصد و پنجاه نفر را بازداشت کردند.

تسخیر وال استریت که نامش با نام شهرهای مختلف تطابق داده می شود بر خلاف ظاهر امر کاملا زنده است اما شیوه های عملیاتی این جنبش تغییر کرده است.

از این پس، جنبش تسخیر وال استریت اقدامات هدفمند خود را افزایش داده است.دیروز در منهتن، تظاهر کنندگان به برگزاری کنفرانس هفته هوانوردی و تامین مالی طرح های دفاعی از سوی بانک کردی سوئیس اعتراض کردند و برگزار کنندگان این کنفرانس را سودجویان جنگ توصیف کردند.

در کالیفرنیا، جنبش تسخیر اوکلند از مردم دعوت کرده است روز دوازدهم دسامبر همه بنادر این ایالت را تعطیل کنند.

کال لاسن شصت و نه ساله و تحصیلکرده رشته ریاضیات از مزرعه دو هکتاری اش در نزدیکی ونکوور کانادا احتمالا هرگز تصور نمی کرد چنین جنبش گسترده ای به راه بیفتد.

وی که از موسسان و سردبیر مجله ضد مصرف گرایی ادبوسترز است ایده ایجاد اردوگاهی در نزدیکی بورس نیویورک را در سر داشت.

آنگونه که او در نیویورکر تعریف می کنید، امریکا به میدان تحریر خودش نیاز دارد. به اعتقاد این استونی الاصل، وال استریت، امریکا را به سمت افول نهایی اش سوق می دهد.

وی در استرالیا که خانواده اش اندکی پس از جنگ جهانی دوم در آن مستقر شدند، بازیهای ویدئویی جنگ برای وزارت دفاع این کشور طراحی می کرد.

لاسن سپس در ژاپن با فعالیت در زمینه انفورماتیک پول هنگفتی به دست آورد.اکنون میدان نبرد وی مبارزه با سرمایه داری است.وی در ژوئن سال دو هزار و یازده، در این باره با همکار بیست و نه ساله اش گفتگو کرد.

لاسن روز هفدهم سپتامبر را که سالگرد فوت مادرش بود به عنوان تاریخ تجمع انتخاب کرد و این پیشنهاد در اینترنت به شدت مورد استقبال قرار گرفت.در منهتن، شهروندان دیگری بسیج شده اند.

در این بین می توان از دایانا اگویا نام برد.این جوان اسپانیایی در وبلاگش از اینکه باراک اوباما به عنوان برنده جایزه نوبل صلح، هیچ کاری انجام نمی دهد به شدت به وی اعتراض می کند.

به گفته وی در حالی که جولیان آسانژ بنیانگذار ویکی لیکس در راه مبارزه برای واقعیت کارهای غیر قابل باوری انجام داده است، پاداشی جز بازداشت نصیبش نمی شود.

اگویا می گوید:  روح جنبش نیویورک شباهت زیادی به روح جنبش مادرید دارد. میدان تحریر، تظاهرات ضد سازمان جهانی تجارت و حتی تی پارتی الگو شده است.

وی به مالیات بر تعاملات مالی فکر می کند.با این حال، جنبش وال استریت اکنون بسیار سازماندهی تر شده شده است.

رابرت لیبرمن استاد علوم سیاسی در دانشگاه کلمبیا اخیرا در کنفرانسی در شورای روابط خارجی گفت: توزیع درآمدها بیش از هر زمان دیگری ناعادلانه است.

یک درصد ثروتمند جامعه شاهد دویست و هفتاد و پنج درصدی درآمدش در سی سال اخیر است و به موازات این، بیست و پنج درصدی که فقیرترین ها را تشکیل می دهند فقط هجده درصد افزایش درآمد داشته است اما نابرابری های واقعی نه ناشی از توزیع نامناسب، بلکه از دستمزدهای پایین ناشی می شود.

در همین کنفرانس، جرج پاکر روزنامه نگار گفت:‌ جنبش تسخیر وال استریت، از نابرابرهای اجتماعی موضوعی ساخته است که در همه جا از آن حرف زده می شود.

حتی در مناطق روستایی اوهایو.این بمبی ساعتی است.مردم احساس می کنند که دیگر طبقه متوسط وجود ندارد.آنها از دولت و کنگره انتظار داشتند مشکل را حل کنند اما این انتظار بیهوده ای بود.آنها این انتظار را کنار گذاشتند و دیگر به فرآیندهای عادی انتخاباتی اعتقادی ندارند.مردم دیگر نمی دانند که از مالیاتهایشان چه استفاده ای می شود.

در عرض یک سال، سه هزار لابی بیش از سه میلیارد دلار پرداخت کردند برای اینکه بر تصمیم گیری های کنگره اعمال نفوذ کنند. در جناح دموکراتها، بحث شدیدی درباره لزوم حمایت از جنبش اعتراضی یا دوری از آن به راه افتاده است.چارلز شومر سناتور دموکرات نیویورک در این باره تردیدی ندارد.

به اعتقاد وی ، موضوع نابرابری ها در بطن مبارزات انتخابات ریاست جمهوری سال دو هزار و دوازده خواهد بود.دموکرات ها قرار است این موضوع را وارد مباحث مبارزاتی شان کنند.