«فرانسه» و «ترکیه» در خاک سوریه منطقه حایل ایجاد می‌کنند

وزیر امور خارجه فرانسه و مقامات وزارت خارجه ترکیه گفته‌اند که احتمالا در آینده، یک منطقه حایل در سوریه ایجاد خواهند کرد. این دو کشور، هدف خود را انسان دوستانه دانسته‌‌اند، اما آنان اهداف دیگری را دنبال می‌کنند. گویا، مسأله این دو کشور، فراتر از حمایت از مخالفان بشار اسد باشد و فرانسه به دنبال بازگرداندن قرارداد «ساکس ـ پیکو» است و ترکیه هم به دنبال به دست آوردن دوباره سرزمین‌هایی است که بر پایه معاهده «لوزان» از دست داده است.

کد خبر: ۲۰۵۸۶۲

تاریخ: ۰۴ آذر ۱۳۹۰ - ۰۰:۱۲

سرویس بین‌الملل‌ ـ وزیر امور خارجه فرانسه گفته است که این کشور در نظر دارد در سوریه یک «کریدور» ایجاد کند. این در حالی است که مقامات ترکیه نیز گفته‌اند، چنانچه با سیل پناهندگان سوری ـ که خواهان ورود به این کشورند ـ روبه‌رو شود، یک منطقه حائل در سرزمین‌های سوریه ایجاد خواهد کرد و بدین ترتیب به مخالفان سوری می‌گوید که برای دخالت ترکیه در سوربه باید چه کار کنند.

به گزارش «تابناک» به نقل از «یورو نیوز»، فرانسه از ایجاد یک «کریدور» در سوریه خبر داد؛ فرانسه مدعی است، این کریدور برای کمک‌رسانی و حفاظت از غیر نظامیان است.

«آلن ژوپه»، وزیر امور خارجه فرانسه پس از دیدار با «برهان غلیون»، رییس شورای ملی مخالفان سوریه اظهار داشت: پاریس این شورا را به عنوان شریکی قانونی به رسمیت می‌شناسد و مایل به همکاری با آن است.

در همین حال، مقامات وزارت امور خارجه ترکیه نیز در روزهای اخیر به خبرنگاران گفته‌اند که ترکیه چنانچه با سیل پناهندگان سوری که خواهان ورود به این کشورند، روبه رو شود، آماده ایجاد یک منطقه حایل در سوریه است.

فرانسه و ترکیه در سوریه به دنبال چه هستند؟

فرانسه

در فردای جنگ جهانی اول که امپراتوری عثمانی در حال تجزیه و نابودی بود، فرانسه و انگلستان در پی دست‌اندازی بر سرزمین‌های سابق عثمانی برآمدند و بر پایه قرارداد «ساکس ـ پیکو»، فلسطین، ماوراء اردن و بین‌النهرین تحت قیمومیت انگلستان و سرپرستی سوریه نیز در اختیار فرانسوی قرار گرفت. از همان زمان تاکنون هم فرانسه یکی از بازیگران کلیدی در سوریه و لبنان بوده است و اینک هم سیاستمداران فرانسوی نمی‌خواهند رقابت قدرت در سوریه را به کشوری همچون ترکیه واگذار کنند. فرانسه‌ای که توانسته در لیبی نفوذ سنتی ایتالیا را دست‌کم درباره شورای انتقالی این کشور به دست آورد، در سوریه‌ای که به صورت سنتی عامل خاورمیانه‌ای خود می‌دانندش کوتاه نخواهند آمد. به همین دلیل، در اروپا این فرانسه است که سردمداری جریانات علیه اسد را بر عهده گرفته است.

ترکیه

ترکیه نیز بر پایه قرارداد «لوزان» در پس از جنگ اول جهانی، از همه ادعاهای خود بر سرزمین‌های سابق امپراتوری عثمانی شامل سوریه،
عراق، اردن و عربستان چشم پوشید و محدود به آسیای صغیر شد. در تحولات امروز خاورمیانه، رجب طیب اردوغان، همان سرزمین‌های از دست رفته پس از جنگ جهانی دوم را طلب می‌کند، در فلسطین که مشخص است، در سوریه تلاش‌هایش تازه آغاز شده است، هژمونی خود بر عربستان و اردن را با گفت‌وگو حل و فصل می‌کند و در عراق هم هر از گاهی با تجاوز به خاک این کشور، جرقه‌هایی از این خوی امپراتوری را نشان می‌دهد.

افزون بر آن، قرار گرفتن سوریه که در جبهه مقاومت و ایستادگی در برابر رژیم صهیونیستی است، در جبهه ترکیه، بسیاری از معضلات سیاست خارجی این کشور را حل خواهد کرد.

ترکیه هم اکنون به رغم اختلاقات خود با نتانیاهو و نه رژیم اسرائیل، متحد استراتژیک این رژیم است، قرار گرفتن سوریه در جبهه ترکیه، یعنی بازی کردن ترکیه با کارت سوریه از یک طرف در مشاجرات احتمالی با رژیم صهیونیستی و از سوی دیگر هم حرکت کردن در خط صلح آمریکایی خاورمیانه و راه یافتن به اتحادیه اروپا با نزدیک کردن دیدگاه‌های اعراب به رژیم صهیونیستی، ولو اینکه دولت مستقل فلسطینی هم تشکیل نشود. این در حالی است که همه تاکتیک‌های ترکیه در این زمینه در نگاهی کلانتر، حل کردن بخشی از سیاست خاورمیانه‌ای آمریکاست. در این سیاست خاورمیانه‌ای، تقابل با ایران به جای ترکیه به عربستان سعودی واگذار شده است.