آرزوهای بر باد رفته یک نوجوان:

«نونا» همچنان چشم انتظار است

هنگامي كه درب ورزشگاه آزادي روي گردن دختر دووميداني‌كار خراساني سقوط كرد، شايد كسي گمان نمي كرد كه زندگي قهرماني اين ورزشكار در يك لحظه به پايان رسيده باشد. شايد كسي نمی‌پنداشت كه «نونا» روزي براي خلاصي از زخم بستر، زخم غربت را به دور از ميدان مسابقه‌ به جان بپذيرد؛ زخمي كه آرزوهاي كودكانه‌اش را از او دور كرد و تا نونا، تنها اميدوار باشد كه يك روز مي‌تواند بايستد، دستانش را حركت دهد و جمله‌اي با والدينش سخن بگويد.

کد خبر: ۲۰۴۸۷۷

تاریخ: ۲۹ آبان ۱۳۹۰ - ۱۳:۵۸

سرویس ورزشی ـ مرداد ماه سال گذشته، اتفاق تلخی رخ داد و درب ورزشگاه آزادي روي گردن نونا پسانین، دختر دووميداني‌كار خراساني افتاد و متأسفانه، وی به دنبال آن، دچار ضایعه نخاعی شدیدی گشت و با انتقال به بیمارستان پارس، جراحی شد، ولی این پایان ماجرا نبود،  چون شدت حادثه بیش از چیزی بود که گمان می‌رفت و تا کنون ـ که نزدیک یک سال و چند ماه از این رخداد می‌گذرد ـ این نوجوان همچنان در بستر بیماری است.

بنا به گزارش «تابناک»، وضعيت نونا پس از يك سال، نشان مي‌دهد كه هنوز اين ورزشكار حرفه‌اي، نتوانسته به کمترین شرايط بهبودي برسد، ولی با توجه به شرايط سني و به گفته پزشكان متخصص، مي‌توان به بهبود شرايط جسمي نونا اميدوار بود؛ البته اگر افراد خير براي برگشتن «نونا»هاي ورزش گامي بردارند.

با این که وزارت ورزش و جوانان تا کنون کمک‌هایی کرده است، باید توجه بیشتری به این نوجوان شود تا شرایط بهبودی‌اش تضمین شود. ناگفته نماند که به ظاهر هزینه سنگین درمان، موجب دیرکرد در درمان این دختر شده است.

اکنون این پرسش مطرح است که آیا اگر یک فوتبالیست دچار حادثه می‌شد، برای او هم سقف هزینه در نظر می‌گرفتند؟ این نوجوان ایرانی است و به امیدی به ورزش روی آورده است؛ هر چند آینده ورزشی او روشن نیست، ولی باید برای سلامتی وی از هیچ تلاشی دریغ نکرد.

درب ورزشگاه ایراد دارد

در حالی که تا پیش از این، حرف از قطع نخاعی شدن او بود، مهناز خضری، نایب رئیس بانوان هیأت دوومیدانی خراسان رضوی ـ که با شنیدن خبر خودش را به تهران رسانده ـ می‌گوید: «رستگاری، پزشک معالج نونا بر این باور است که نخاع او قطع نشده، ولی له شده. به دلیل این که مهره چهار و پنج او روی هم سر خورده، چهار عضو بدنش حرکت نمی‌کند. البته این شرایط، بهتر از قطع نخاع است و در جراحی دیروز، کادر پزشکی تلاش کردند تا مهره‌ها را به جای خود برگردانند تا بتوان کار بازسازی آن را آغاز کرد».

فاطمه عزیزی، سرپرست تیم دوومیدانی خراسان رضوی نیز در این باره گفت: «من و دیگر بچه‌ها، تنها 20 متر با این پنج نفر فاصله داشتیم. البته تعدادی دیگر از ورزشکاران کشتی و قایقرانی هم بودند و آنهایی که دیدند، نزدیک 25 نفری می‌شدند و دیدند که در مجموعه روی بچه‌ها افتاد».

بیش از هر چیز، شایعه افتادن درب مجموعه در اثر تاپ خوردن نونا ناراحتش می‌کند: «این یک شایعه است. نونا و چهار نفر دیگر که مصدوم شدند، جلوتر از ما می‌رفتند. اصلا پشت آنها به ما بود که در افتاد. من به خاطر این که بچه‌ها انرژی‌شان را از دست ندهند، اجازه نمی‌دهم حتی شلنگ آب را بردارند. آن وقت آنها با در، تاپ بازی کنند؟

این شایعاتی است که برخی، تنها برای رفع تکلیف از مجموعه آزادی مطرح می‌کنند؛ همین، وگرنه در به این سنگینی را ما وقتی می‌خواستیم تکان دهیم، تا نونا را درآوریم، نتوانستیم. اصلا با عقل جور درنمی‌آید».

به نظر او، دلیل این رویداد، تنها خرابی در بوده و بس: «در با هلی که به آن داده شد، افتاد. من از لولای در هم فیلم گرفته‌ام؛ لولای در روی خاک می‌علتد. آیا این درست است؟ حتما باید یک نفر بمیرد تا مسئولان مجموعه به فکر درست کردن این در بیفتند؟ این در فرسوده شده بود».

هنگامی كه درب ورزشگاه آزادي روي گردن دختر دووميداني‌كار خراساني سقوط كرد، شايد كسي گمان نمی‌کرد كه زندگي قهرماني اين ورزشكار در يك لحظه به پايان رسيده باشد!

شايد كسي نمی‌پنداشت كه «نونا» روزي براي خلاصي از زخم بستر، زخم غربت را به دور از ميدان مسابقه‌ به جان بپذيرد؛ زخمي كه آرزوهاي كودكانه‌اش را از او دور كرد و تا نونا تنها اميدوار باشد كه يك روز مي‌تواند بايستد، دستانش را حركت دهد و جمله‌اي با والدينش سخن بگويد.

خبر كوتاه بود؛ اما فاجعه به اندازه مرگ زندگي ورزشي يك دختر نوجوان، عميق.

هم‌اکنون نزدیک يك سال و سه ماه از فاجعه مي‌گذرد و ضايعه نخاعي، تنها بازمانده آن رخداد، نونا را در اين مدت تنها نگذاشته است.

سخنان مادر نونا

فاطمه يعقوبي، مادر «نونا پسانين» درباره آخرين وضعيت دخترش به ايسنا مي‌گويد: اکنون دخترم تنها مي‌تواند دست‌هايش را كنترل كند و حتي انگشتان دستش حركتي ندارند. پاهاي دخترم هم داراي علایمي نيست و نمي‌دانيم وضعيت پاهايش چگونه است، حال آن كه نونا حتي نمی‌تواند بنشیند.

وي با اشاره به اين كه چند ماه است، هيچ خبري از داخل كشور ندارم و آن‌ها هم خبري از ما نمي‌گيرند، ادامه مي‌دهد: پس از يك سال تلاش، توانستيم بيمارستاني را ویژه وضعيت نونا پيدا كنيم كه هزينه آن، نزدیک 25هزار «يورو»ست.

مادر اين ورزشكار آسيب ديده، درباره کارهایی كه از سوي فدراسيون پزشكي ـ ورزشي براي «نونا » انجام شده است، مي‌گويد: مسئولان، دخترم را به كلينيك پرفسور سميعي فرستادند و 88 هزار يورو هم براي معالجه دخترم اختصاص دادند و اين آخرين پولي بود كه به ما داده شد، اما متأسفانه اين كمك‌ها هم نتوانست به دخترم كمكي كند، چون تخصص پروفسور سميعي جراحي است و دخترم به فيزيوتراپي تخصصي نیاز داشت.

اظهارنظر رييس فدراسيون پزشكي ورزش

لطفعلي پوركاظمي، رييس فدراسيون پزشكي ورزش می‌گوید: تعهدي كه وزارت ورزش و جوانان درباره اين ورزشكار داده بود، مبني بر فرستادن نونا به كلينك پرفسور سميعي، انجام شد و با درمان‌هاي فيزيوتراپي و درماني و غيره، زخم بستر «نونا پسانين» بهبود يافت، حتي در چند ماه نخست پس از اعزام به آلمان، تنفس دهاني پيدا كرد.

وي مي‌گويد: درمان در خارج از كشور سخت و پرهزينه است و وزارت ورزش و جوانان به خانواده نونا پسانين اعلام كرده است كه به ايران بازگردند تا فرزندشان در كشور رایگان تحت درمان متخصصين و فوق تخصص‌هاي فيزيوتراپي قرار گيرد، ولی خانواده‌ ايشان ترجيح دادند كه ادامه فيزيوتراپي در خارج كشور باشد.

پوركاظمي افزود: فدراسيون پزشكي ـ ورزشي نزديك به پانصد ميليون تومان به نونا پسانين براي فيزيوتراپي كمك كرده است و از نظر قانوني هم بيش از اين نمي‌تواند براي يك ورزشكار هزينه كند.

وضعيت کنونی نونا

وضعيت نونا پس از يك سال، نشان مي‌دهد كه هنوز اين ورزشكار حرفه‌اي، نتوانسته به کمترین شرايط بهبودي هم دست يابد، ولی با توجه به شرايط سني و به گفته پزشكان متخصص، مي‌توان به بهبود شرايط جسمي نونا پسانين اميدوار بود؛ البته اگر افراد خير براي برگشتن «نونا»هاي ورزش گامي بردارند.