گریه‌های راننده تاکسی برای بازگشت همسرش

زنی در دادگاه خانواده ونک مدعی شد که بعد از 17 سال زندگی مشترک نسبت به شوهرش و ادامه زندگی با او تنفر دارد که مرد با شنیدن این موضوع، اشک‌هایش جاری شد و به زن التماس کرد که بازگردد

کد خبر: ۲۰۳۵۰۳

تاریخ: ۲۲ آبان ۱۳۹۰ - ۱۶:۱۶

مردی با مراجعه به دادگاه خانواده 2 (ونک) دادخواست تمکین زن خود را به قاضی غلامرضا احمدی رئیس شعبه 266 این مجتمع قضایی خانواده ارائه کرد.

این مرد در حضور قاضی این شعبه با بیان اینکه همسرم را طلاق نمی‌دهم، اظهار داشت: حدود 17 سال از زندگی مشترکمان می‌گذرد و دو فرزند 13 و 14 ساله داریم که همسرم حداقل به خاطر آنها و آینده‌شان باید بازگردد.

وی با اشاره به اینکه من معتاد نیستم که همسرم بهانه‌ای برای طلاق داشته باشد، ادامه داد: راننده هستم و صبح تا شب روی ماشین کار می‌کنم تا جوابگوی توقعات همسر و فرزندانم باشم.

زن در دادگاه خانواده حضور داشت و با بیان اینکه شوهرم طی 30 سال زندگی مشترک تنها کاری که یاد گرفته، کتک زدن من است، عنوان کرد: حاضر به تمکین نیستم چرا که شوهرم به غیر از کتک زدن من، خرجی نیز نمی‌دهد.

وی در ادامه بیان کرد: در جلسه گذشته دادگاه، تصمیم به بازگشت به خانه را داشتم ولی در این چند روز آنقدر شوهرم به خانواده‌ام فحاشی کرد که دیگر نسبت به او زده شدم و نمی‌خواهم بازگردم.

مرد بار دیگر عنوان کرد: هیچ‌گاه به خانواده همسرم بی‌احترامی نکردم و همیشه خدمتگزارشان نیز بوده‌ام؛ حرف‌های زنم ذهن مرا گمراه می‌کند چرا که من این کارها را انجام ندادم و عاشق زن و فرزندم هستم.

قاضی احمدی خطاب به مرد بیان کرد: چرا همسرت خانه را ترک کرده است؟

مرد در جواب عنوان کرد: من آنها را بیرون نکردم بلکه خودشان خانه را ترک کرده و مدعی شدند که من خرجی نمی‌دهم؛ چه طور امکان دارد که من خرجی نداده باشم ولی دو فرزندم به این سن رسیده باشند.

زن بار دیگر در حضور قاضی گفت: شوهرم مرا از خانه بیرون کرد و حتی اگر یک ویلا در نیاوران نیز برایم تهیه کند، من به خانه باز نمی‌گردم.

شاهد زن که زنی میانسال و همسایه آنها بود، در دادگاه خانواده حاضر شد و خطاب به مرد اظهار داشت: زنت حتی برای تهیه لباس ورزش مدرسه فرزندت از من پول قرض گرفت تا بتواند آن را خریداری کند.

وی با اشاره به اینکه تو اهل کار نیستی، ادامه داد: شما باید اختلافات خود را در مقابل چشم فرزندانتان کنترل کنید چرا که بر روحیه آنها نیز تأثیر منفی خواهد داشت.

مرد بار دیگر در برابر قاضی احمدی گفت: من برای فرزندانم چیزی کم نگذاشته‌ام و چنانچه همسرم مدعی است که من بیرونش کرده‌ام، باید بگوید که چگونه توانسته وسایلی را با خودش ببرد بنابراین این موضوع نشان می‌دهد که او خود خانه را ترک کرده است.

زن در حالی که از روی صندلی خود بلند می‌شد، بیان کرد: من هیچ پولی با خودم به همراه نبردم و شوهرم مرا از خانه بیرون انداخت.

قاضی این شعبه خطاب به شاهد پرونده عنوان کرد: شما دیدید که مرد همسرش را از خانه بیرون کند؟

شاهد گفت: من این موضوع را از فرزند 14 ساله‌اش شنیدم که هیچ‌گاه دروغ نمی‌گوید.

در ادامه زن با بیان اینکه شوهرم پسر عمه مادرم است، اظهار داشت: شوهرم دست بزن دارد و من نمی‌توانم به زندگی با او ادامه دهم و نسبت به او و زندگی با او احساس تنفر می‌کنم.

قاضی از زن خواست که مصالحه کرده و کوتاه بیاید؛ در این حین مرد رویش را به سمت در اتاق قاضی دادگاه کرد و با پنهان کردن اشک‌هایش و با التماس خواست که زنش بازگردد.

مرد ادامه داد:‌ چنانچه کوچکترین اشتباه یا انحرافی در مورد فرزندانمان پیش بیاید، مقصر من و همسرم هستیم و بنابراین از همسرم می‌خواهم که بازگردد و لجبازی نکند.

وی بار دیگر بیان کرد: من خانه‌ای مستقل دارم و حاضرم برای زندگی‌مان بیشتر تلاش کنم تا همسرم راضی شود.

زن در ادامه گفت:‌ شوهرم دروغ می‌گوید چرا که خانه ندارد و من هیچ علاقه‌ای به این زندگی ندارم و باز نخواهم گشت.

قاضی این شعبه بعد از شنیدن اظهارات زن و مرد و پس از آماده کردن صورت جلسه، زن را محکوم به تمکین کرد.

منبع: فارس