دست‌فروشان مترو غرفه‌دار می‌شوند

به عنوان يك روحاني معتقدم كه گرفتن دست فروشان و بيرون كردن آن‌ها از مترو كارخوبي نیست و خدا را هم خوش نمي‌آيد./ بايد در مترو جايي براي دست‌فروشان درنظر گرفته شود تا بتوانند در آن به كار و كاسبي بپردازند.

کد خبر: ۲۰۱۸۸۰

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۳۹۰ - ۱۸:۱۶

هم‌اكنون قانوني وجود ندارد که دست‌فروشی در مترو و یا جای دیگر را جرم بداند،از طرفي وقتي حراست مترو يا ماموران انتظامي‌ سعی در خارج کردن این افراد از قطارهای مترو را دارند با واكنش منفی ساير مسافر مواجه مي‌شوند.

"حجت السلام سيد محمد حسينی"، رئيس شوراي فرهنگي شرکت بهره‌برداری مترو تهران در گفت وگو با خبرنگار ايلنا با اعلام اين مطلب افزود:«هفته آينده جلسه‌اي را براي جمع بندي و اتخاذ نهايي تصميمات در رابطه با ساماندهي دست‌فروشان با حضور نيروي انتظامي،‌حراست و امور فرهنگي مترو برگزار خواهيم كرد.»

او ادامه داد:«هدف از این جلسه رسيدن به يك توافق و جمع بندي براي سامان بخشی به موضوع تكدي گري و دست فروشی در مترو و ارائه راهکاری برای رفع اين مشكل است.»

حسينی بابيان اينكه طرح‌‌هاي زيادي هم اكنون براي سامان بخشي دست فروشان مطرح شده است تاكيد كرد:«يكي از اين طرح‌‌ها در نظر گرفتن مكاني براي سازماندهي دست فروشان مترو مانند در اختيار قراردادن يك غرفه مجاني براي اين افراد است.»

او ادامه داد:«واقعیت این است که دست‌فروشان از اقشار ضعيف جامعه هستند و اگر درآمدي داشتند خودشان غرفه مي‌گرفتند.»

به گفته رئيس شوراي فرهنگي شرکت بهره‌برداری مترو تهران هم اكنون قانوني در رابطه با دست فروش وجود ندارد كه آن را جرم بداند و از طرفي وقتي حراست مترو يا ماموران انتظامي‌با آن‌ها برخورد مي‌كنند باواكنش ساير مسافر مواجه مي‌شوند كه مي‌گويند چرا اجازه كاسبي به آن‌ها نمي‌دهيد.»

او تصريح كرد:«خريد و حمايت مردم از اين دست فروش‌ها نيز خود مانعي بر سر راه سامان بخشي وضعیت دست فروشان و تكدي گري در مترو است.»

حسینی پیشنهاد کرد؛ فضایی در ایستگاه مترو در اختیار دست‌فروشان گذاشته شود تا به این وسیله این افراد بتوانند در آن به كار و كاسبي خود بپردازند.

حسينی گفت:«به عنوان يك روحاني معتقدم كه گرفتن دست فروشان و بيرون كردن از مترو كارخوبي نیست و خدا را هم خوش نمي‌آيد، بلكه مي‌توان با در اختيار قراردادن فضا آن هم به صورت مجانی به اين افراد به آن‌ها كمك كنيم تا در آمدي هم داشته باشند بالاخره برخي از اين ‌ها نان آور خانه هستند و از روي ناچاري به اين كار روي آورده‌اند.»