«جریمه سد معبر» با طعم گاز اشک‌آور، گلوله پلاستیکی و...

محمود خلخالی*

کد خبر: ۲۰۱۵۹۲

تاریخ: ۱۴ آبان ۱۳۹۰ - ۱۳:۵۰

تظاهرات گسترده مردمی در آمریکا و همچنین اعتراض‌های مشابه در کشورهای گوناگون اروپایی همچنان ادامه دارد.

در همین زمینه، تلاش‌های گسترده آمریکا تا نشست سران اروپا در چند روز اخیر برای کنترل و یا به حداقل رساندن آسیب‌های ناشی از بحران اقتصادی، نه تنها به نتیجه نرسیده بلکه روز به روز بر دامنه این بحران افزوده می‌شود.

ولی در این میان آنچه مهم است، برخورد خشن مدعیان دمکراسی با تظاهرکنندگان است که برای اعتراض به ناکارآمدی سیستم اقتصادی و برآورده شدن کمترین نیازهای یک زندگی به خیابان آمده بودند.

با وجود بازداشت‌های گسترده و پخش تصاویر سرکوب اعتراضات مردم در آمریکا و اروپا از ده‌ها شبکه، متأسفانه باز هم افرادی پیدا می‌شوند که تمام قد در مقام دفاع از نظام سرمایه‌داری و توجیه سرکوب مردم برآیند.

صادق زیبا کلام، شنبه 7/8/1390 در روزنامه شرق با آوردن جملاتی درباره سقوط نظام سرمايه‌داري از قول برخی سیاستمداران و سران کشورها و با بیان استدلال‌های عجیب و غریب، از پایداری نظام حاکم بر غرب سخن به میان آورده و نظام سرمایه‌داری را نظامي موفق و عملا بي‌بديل معرفی می‌کند.

وی در نوشتار خود می‌نویسد: «... كارل ماركس، لنين، استالين، مائو و فيدل كاسترو، از جمله چهره‌هاي مهم تاريخي بودند كه سقوط غرب و سرمايه‌داري را اجتناب‌ناپذير دانسته‌اند. در ميان رهبران كشورهاي جهان سوم، از منتهااليه طيف راست گرفته تا منتها‌اليه طيف راديكال جهان‌سومي و ضدغربي هم ايضا بسياري سقوط غرب و نظام سرمايه‌داري حاكم بر آن را نويد دادند؛ محمدرضا پهلوي، معمر قذافي..، پل پيت، رهبر خمرهاي سرخ حكومت كامبوج در اوايل دهه 1350، صدام حسين، هوگو چاوز و بسياري رهبران ضدغربي ديگر جهان‌سوم... .دلايل زيادي مي‌توان برشمرد كه چرا غرب توانسته بدل به نظامي موفق و عملا بي‌بديل شود. مي‌توان به نظام‌هايي كه طي اين دو قرن به عنوان آلترناتيو نظام مالي كه مدعي غرب شدند و سقوط عنقريب آن را نويد دادند، نگاهي افكند كه آنان امروزه كجا هستند و غرب كجاست؟ ... نظام اقتصادي كه به مخالفش امكان ابراز مخالفت بدهد، دور از تصور است كه روزي سقوط كند. نظامي كه به مخالفانش اجازه به راه‌ انداختن جنبش اشغال وال‌استريت مي‌دهد و حداكثر پليس آنان را جريمه مي‌كند... ».

در این باره لازم است مطالبی آورده شود:

1) اگر نام سه یا چهار نفر را از لیست بلند آقای زیباکلام خط بزنیم، به نام‌هایی آشنا برمی‌خوریم که مستقیم یا غیرمستقیم، دست‌نشانده و نوکری نظام سرمایه داری را انجام می‌دادند؛ افرادی چون محمد رضا پهلوی ـ که خود عامل مستقیم آمریکا و انگلیس (بخوانید بریتانیای کوچک) در ایران بود ـ  که چه خیانت‌ها و جنایاتی در حق ملت شریف و مظلوم ایران اسلامی انجام داد تا نظام سرمایه داری به حیات خود ادامه دهد.

براستی، صدام حسین و معمر قذافي در دوران حکومت‌های ننگین خود، کاری غیر از نوکری آمریکا و انگلیس انجام داده بودند؟

چه کشورهایی از گروهک‌های طرفدار غرب و جنگ طلب قاره آفریقا پشتیبانی مالی و تسلیحاتی انجام می‌دادند تا بتوانند با ایجاد درگیری‌های خونین، معادن و سرمایه‌های غنی قاره آفریقا را غارت کنند؟

2) آیا استثمار کشورهای ضعیف، گماردن افراد دست نشانده در رأس حکومت‌ها، تلاش برای ایجاد جنگ‌های داخلی، انجام انقلاب‌های مخملین و رنگین و از همه مهمتر حمله مستقیم نظامی، هدفی غیر از تلاش برای بقای نظام لیبرال دمکراسی داشته و دارد؟

3) این چه نظامی است که به مخالفانش امكان ابراز مخالفت می‌دهد، ولی در پاسخ با ضرب و جرح شدید، پرتاب گاز اشک‌آور و بازداشت، جریمه می‌کند؟!

آیا براستی نظام سرمایه‌داری به مخالفانش اجازه (!) به راه‌ انداختن جنبش اشغال وال‌استريت را داده است یا بیکار و بی‌خانمان شدن صدها هزار نفر از مردم به دلیل فلج شدن نظام سرمایه‌داری در آمریکا، باعث پدید آمدن این جنبش شده است؟!

البته شاهکار آقای زیباکلام در دفاع از نظام حاکم بر غرب، مقاله روز چهارشنبه 13/7/1390 در روزنامه شرق است که پیامدهای ناشی از بحران اقتصادی را به حساب شانس و اقبال می‌گذارد و بازداشت و برخورد پلیس با مردم را به دلیل «سد معبر» (!) می‌داند.

او می‌نویسد: «... در حالي كه ميليون‌ها آمريكايي بيكارند يا بيكار شده‌اند، اندوخته‌هايشان را در بورس از دست داده‌اند يا نتوانسته‌اند اقساط خانه‌هايشان را بپردازند و منازلشان حراج شده، ‌درصد كوچكي از آمريكايي‌ها نه تنها هيچ مشكلي پيدا نكرده‌اند، بيكار نشده‌اند، منازلشان حراج نشده و ارزش سهامشان در بورس پايين نيامده، بلكه پاداش‌هاي چشمگيري هم در يكي، دو سال اخير به دست آورده‌اند. اين درصد كوچك، مديران بانك و مؤسسات مالي و اعتباري بوده‌اند. به‌ هر حال، اگر اكثريتي وضع مالي‌شان بد شده و در مقابل اقليتي متمول‌تر ‌شدند، مي‌شود اين را گذاشت به پاي بداقبالي گروه نخست و خوش‌اقبالي گروه دوم.

«... پليس در حدود 700 نفر از آنان را به اتهام «سد معبر» بازداشت كرد. بعد از 24 ساعت و تفهيم اتهام آزاد شدند تا دادگاه مجازات آنان را تعيين كند...».

آیا نظام سرمایه‌داری که در آن میلیون‌ها انسان بیکار شده‌ و خانه‌هایشان را از دست داده‌اند و پس‌اندازی ندارند و یا به تعبیر آقای زیبا کلام، بر حسب شانس و اقبال گروهی متمول و گروهی فقیر می‌شوند و ... می‌تواند الگویی بی بدیل و نمونه برای دیگران باشد؟
یا شاید نظام سرمایه‌داری نیز همچون نظام کمونیستی به تاریخ بپیوندد؟!

* محمود خلخالی، دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت رسانه دانشگاه تهران